ഗുലുമാല്‍

കാലശേഷം

2011-12-28T19:35:00.030+05:30

ആശുപത്രി കിടക്കയില്‍ അയാള്‍ ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനും ഇടയില്‍ ഉള്ള ഏതോ നടപാതയില്‍ ആയിരുന്നു.

ആ പാതയോരത്ത് കഴിഞ്ഞു പോയ കുറെ നല്ല ചിത്രങ്ങള്‍ കാണാന്‍ പറ്റും. ആ ചിത്രങ്ങള്‍ തേടി അയാള്‍ നടന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.

ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ ഒരു വഴിയിലൂടെ എത്ര നേരം അങ്ങനെ നടന്നു എന്ന് അറിയില്ല; കുറെ നടന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കുങ്കുമം വിതറിയിട്ട പോലെ ഒരു പ്രകാശം കണ്ടു. കൂടെ കുറെ ദേശാടന പറവകളെയും.

ഇപ്പോള്‍ താന്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്ന ഗ്രാമത്തിന്റെ ഇടവഴികളിലൂടെ ആണ് നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. നേരം പുലരുന്നതെ ഉള്ളു . കോയാക്കയുടെ ചായ പീടികയുടെ മുന്‍പില്‍ കൂട്ടം, എപ്പോഴത്തെയും പോലെ...

നിന്നില്ല...

വായനശാലയുടെ ഇടതു വശത്ത് ഉള്ള ഇറക്കത്തില്‍ വെച്ചാണ് ആ ബാലനെ അയാള്‍ കണ്ടത്. രണ്ടു കയ്യിലും പാല് പാത്രവും തൂക്കി ആ കയറ്റം കയറി വരുന്ന ഒരു എട്ടു വയസുകാരന്‍; അവനു അയാളുടെ കുട്ടിക്കാലത്തെ മുഖം ആയിരുന്നു.

നടത്തം തുടര്‍ന്നു.

ഇലചാര്‍ത്തുകള്‍ക്ക് ഇടയിലൂടെ പുലര്‍ വെയില്‍ ആ ചെമ്മണ്‍ പാതയെ തഴുകാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

മേതില്‍പുരം സ്കൂളിലേക്കുള്ള വഴി തിരിയാറായി.

കുട്ടികള്‍ കൂട്ടമായി കല പില കൂട്ടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നിലായി രാമചന്ദ്രന്‍ മാഷും. ആരും അയാളെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയതില്‍ തെല്ലു മനസ്താപപെട്ടെങ്കിലും അയാള്‍ മുന്നോട്ട് നടന്നു.

വെയിലിനു കാഠിന്യം കൂടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാള്‍ ഇപ്പോള്‍ വെട്ടോലകുന്നിനു താഴെ എത്തി. അവിടെ അടിവാരത്തായി കാണുന്ന വീട്ടിലെ കാഴ്ചയിലേക്ക് അയാളുടെ ശ്രദ്ധ പതിഞ്ഞു.

അവിടെ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനെ എങ്ങോട്ടോ യാത്ര അയയ്ക്കുന്ന തിരക്കിലാണ് ഒരു അച്ചനും അമ്മയും. അവരുടെ കണ്ണുകളില്‍ പുത്ര വിരഹത്തിന്റെ വേദനയും, ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ മുറിപ്പാടുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ മുഖത്ത് നിസംഗത മാത്രം നിഴലിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ അവന്റെ ഉള്ളിലെ വേദന അയാള്‍ക്ക്‌ മനസ്സിലായി കാണണം. കാരണം അവന്‍ അയാളായിരുന്നു.

കാറ്റ് ശക്തമായി വീശി തുടങ്ങി. പൊടിപടലങ്ങളും കരിയിലകൂട്ടങ്ങളും ആ കാറ്റിനെ ആഘോഷമാക്കി മാറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അയാള്‍ കണ്ണടച്ച് നിന്നു. കാറ്റിന്റെ ഹുങ്കാരധ്വനികള്‍ അവസാനിച്ചപ്പോള്‍, അയാള്‍ ഏതോ പട്ടണത്തില്‍ എത്തിയിരുന്നു.

നട്ടുച്ച നേരം. പച്ചപ്പിന്റെ തെല്ലു കണിക പോലും ഇല്ലാത്ത ആ പട്ടണം അയാളെ ചുട്ടു പൊള്ളിച്ചിരുന്നു. തിരക്കില്‍ കാണുന്ന പല മുഖങ്ങള്‍ക്കും അയാളുടെ തന്നെ മുഖച്ഛായ ഉണ്ടായിരുന്നോ?

അയാള്‍ക്ക്‌ ഒട്ടും സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അയാള്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു അത്.

ഊണ് കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി ഒരു ചാര്‍മിനാറില്‍ തിരി കൊളുത്തി, പുക ഊതി വിട്ടു ഓഫീസിലേക്ക് ഓടിക്കയറുന്ന ഒരു യുവാവ്, നഗരമധ്യത്തിലെ പാര്‍ക്കിലെവിടെയോ ഒരു യുവതിയുമായി കളി പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു യുവാവ്, ബൈക്കില്‍ ഭാര്യയുമായി നഗരം ചുറ്റി കറങ്ങുന്ന പുതുമോടി മാറാത്ത മറ്റൊരാള്‍, പ്രാരാബ്ധങ്ങളുടെ ഭാരം തലയില്‍ കയറിയെന്നു കാലം തെളിയിച്ച മറ്റൊരാള്‍.., പിന്നെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം കാറില്‍ കണ്ട വേറൊരാള്‍...

അങ്ങനെ പലര്‍ക്കും അയാളുടെ മുഖച്ഛായ തന്നെ ആയിരുന്നു.

നഗരം അയാളുടെതായി മാറിയകാലം അയാള്‍ക്ക് ഓര്‍മയില്‍ തെളിഞ്ഞു.

തന്‍റെ ഇന്നത്തെ നില...അയാള്‍ക്ക് അയാളോട് തന്നെ ബഹുമാനം തോന്നി. പൂജ്യത്തില്‍ നിന്നും തുടങ്ങിയ താനിന്നു അളവറ്റ സ്വത്തുക്കള്‍ക്ക് ഉടമയാണ്. ബന്ധുബലത്തിലും മോശമല്ല. ഭാര്യ മരിച്ചു പോയി എങ്കിലും മക്കളും മരുമക്കളും എല്ലാം തന്നെ സ്നേഹത്തോടെയും ബഹുമാനത്തോടെയും ആണ് പരിചരിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെ ഏതൊക്കെയോ ചിന്ത അയാളുടെ മനസിലൂടെ അങ്ങനെ പോയികൊണ്ടേ ഇരുന്നു.

വെയില്‍ താണിരുന്നു. തനിക്ക് പോകാനുള്ള സമയം അടുത്തു എന്നയാള്‍ക്ക് തോന്നി.

നടത്തത്തിനു വേഗത കൂട്ടി.

വഴിയില്‍ കണ്ട മുന്തിയ ആ ആശുപത്രിയില്‍ ആണ് താന്‍ ഇപ്പോള്‍ കിടക്കുന്നത്. അവിടെ എല്ലാരും ഉണ്ട്. മക്കളും, മരുമക്കളും, അനന്തിരവരും, മറ്റു ബന്ധുക്കളും എല്ലാം. അവരുടെ എല്ലാം പ്രിയപ്പെട്ട കാരണവര്‍ ആണ് താന്‍... അവരുടെ സ്നേഹം, അതാണ്‌ തന്നെ ഇത്രയും കാലം ജീവിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

അയാള്‍ ഇടനാഴിയില്‍ എത്തി. മകനും,മരുമകനും, വേറെ കുറെ പേരും അവിടെ കൂടി നില്‍പ്പുണ്ട്. അവര്‍ കാര്യമായ എന്തോ ആലോചനയിലാണ്.

മകന്‍:"സംസ്ക്കാരത്തിനു വട്ടപാറ അച്ചന്‍ പോര, ബിഷപ്പിനെ കൊണ്ട് വരണം.നമ്മുടെ ഒരു സ്റ്റാറ്റസ് നമ്മുക്ക് നോക്കണ്ടായോ"

മരുമകന്‍: "അത് ശരി ആണ്. പക്ഷെ മോളിയും അവളുടെ കെട്ടിയോനും വരണ്ടായോ?"

മകന്‍: "പിന്നേ, കാശ് മുടക്കി അവള് വരുവോ? എന്നാ ചിലവാന്നെ! അപ്പച്ചന്‍ മരിച്ചു എന്ന് കരുതി അവള്‍ക്കും അളിയനും എല്ലാം ഇട്ടെറിഞ്ഞു ഇങ്ങു പോരാന്‍ പറ്റുമോ?"

താന്‍ മരിച്ചോ? അയാള്‍ക്ക് ഒരു സംശയം തോന്നി. ഒരു പക്ഷെ, ഡോക്ടര്‍ സൂചന കൊടുത്തതായിരിക്കാം

ഒരു ബെഞ്ചില്‍ മകളും,മരുമകളും, ഒന്ന് രണ്ടു ബന്ധുക്കളും ഇരുന്നു കഥ പറയുന്നുണ്ട്. ആര്‍ക്കും ഒരു ദുഖവും ഇല്ല. ഒരു കൊച്ചുമകന്‍ അവന്റെ ഐ പോഡില്‍ പാട്ട് കേള്‍ക്കുന്നു. വേറൊരുത്തന്‍ മൊബൈലില്‍ ഗെയിം കളിക്കുന്നു. ഒരു കൊച്ചു മകള്‍ ഫോണില്‍ ആരോടോ കളി പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നു. ആര്‍ക്കും ഒരു ദുഖവും ഇല്ല.

അയാള്‍ക്ക് സങ്കടം വന്നു.

എല്ലാവരെയും വിട്ടു പിരിയുന്നതില്‍ തനിക്ക് സങ്കടം ഉണ്ട്, പക്ഷെ താനില്ലാത്ത ഈ ലോകത്ത് ജീവിക്കാന്‍ പോകുന്ന ഇവര്‍ക്ക് തന്നെ കുറിച്ചോര്‍ത്തു ഒരു വിഷമം പോലും ഇല്ലന്നോ?

അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു.

വരാന്തയുടെ അറ്റത്തു നിന്ന് കൊണ്ട് അളിയന്‍ " സ്വത്തു വീതം വെച്ച് വിറ്റിട്ട് വേണം അവന്‍റെ പിള്ളാര്‍ക്ക് എല്ലാം മടങ്ങി പോകാന്‍" എന്നും മറ്റും വക്കീലിനോട് പറയുന്നത് കൂടി കേട്ടപോള്‍ അയാള്‍ പൊട്ടി കരയാന്‍ തുടങ്ങി.

തന്നെ അല്ല, തന്‍റെ സ്വത്തിനെ ആണ് എല്ലാവരും സ്നേഹിച്ചത് എന്ന് അയാള്‍ക്ക്‌ തോന്നി.

കണ്ണുനീര്‍ ഒപ്പി കളഞ്ഞിട്ടു അയാള്‍ പതുക്കെ താന്‍ കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് കയറാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പോള്‍ ആണ് ആ മുറിയുടെ കതകിനരുകില്‍ തറയില്‍ ഇരുന്നു കരയുന്ന നാന്‍സിയെ കണ്ടത്.

അവള്‍ പൊട്ടി കരയുകയായിരുന്നു.

തന്നെ കഴിഞ്ഞ ഒന്നര കൊല്ലം ആയി നോക്കുന്ന അവള്‍ കരയുന്നു; അയാള്‍ക്ക് വിഷമം തോന്നി.

അപ്പന്‍ ഇല്ലാത്ത അവള്‍ക്കു താന്‍ ഒരു അപ്പന്‍ ആണ് എന്നവള്‍ പലവട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വെറും ഒരു ഹോം നേഴ്സ് ആയിട്ടല്ല അവള്‍ തന്നെ നോക്കിയത്. മകളെ പോലെ ആണ്, അല്ല ഒരു മകള്‍ ആയി തന്നെ ആണ്

അവള്‍ക്ക് മനസറിഞ്ഞു ഒരു സമ്മാനം കൊടുക്കാന്‍ പോലും ദൈവം സമയം തന്നില്ലലോ എന്നോര്‍ത്ത് അയാള്‍ക്ക് ദുഃഖം തോന്നി.

ഒരു നിമിഷം; അയാളുടെ മനസ്സില്‍ വേറൊരു ചിന്ത വന്നു. ഇനി താന്‍ മരിച്ചാല്‍ വേറൊരു ഇടം കിട്ടുന്ന വരെ അവള്‍ക്ക് ജോലി കാണില്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്തിട്ടാണോ അവള്‍ കരയുന്നത്.

ആര്‍ക്കറിയാം?

അയാള്‍ മുഖം ഒന്നമര്‍ത്തി തുടച്ചിട്ടു കതകു തുറന്നു ആ മുറിക്കകത്ത് കയറി.അപ്പോളേക്കും നേരം സന്ധ്യയായി. മുന്നോട്ടുള്ള വഴി ഇനി കാണാന്‍ പറ്റുകയില്ല .

മുറിയുടെ കതകു തുറന്നു ഡോക്ടര്‍ വെളിയില്‍ വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു

"ഹി ഈസ്‌ നോ മോര്‍ "

അവിടെ ഒരു കൂട്ട നിലവിളി ഉയര്‍ന്നു.

പ്രഹേളിക

2011-03-23T22:12:00.015+05:30

അവന്‍ അങ്ങനെ ഓര്‍മ്മയായി.

എങ്ങനെ മരിച്ചു എന്ന് ആര്‍ക്കും അറിയില്ല. ചിലര്‍ പറയുന്നു ആരോ കൊല ചെയ്തതാണ് എന്ന്. ചിലര്‍ പറയുന്നു സ്വാഭാവിക മരണം ആയിരുന്നു എന്ന്. മറ്റു ചിലര്‍ പറയുന്നു അത് ഒരു ആത്മഹത്യ ആയിരുന്നു എന്ന്.

കൊല്ലപെട്ടതാകാന്‍ ഒരു വഴിയും ഇല്ല. കാരണം അവനു ശത്രുക്കള്‍ ആരും ഇല്ല.മിത്രങ്ങള്‍ തന്നെ ഉണ്ടോ എന്ന് സംശയം ആണ്.പിന്നെ സ്വര്‍ണത്തിനും പണത്തിനും വേണ്ടി ആരെങ്കിലും,അതിനും വഴി ഇല്ല.അവന്‍റെ കയ്യില്‍ ഒരു നൂറു രൂപ തികച്ചു എടുക്കാന്‍ കാണുന്നത് തന്നെ അപൂര്‍വ്വം.കിട്ടുന്ന കാശ് മുഴുവന്‍ പുസ്തങ്ങള്‍ക്കായി ചിലവഴിക്കുന്ന അവന്‍റെ കയ്യില്‍ എവിടെ സ്വര്‍ണവും പണവും?.

സ്വാഭാവിക മരണമോ?...ആകാന്‍ വഴി ഇല്ല..അകാലത്തില്‍ പൊലിഞ്ഞു പോകാന്‍ മാത്രം ദുശീലങ്ങള്‍ ഉള്ള ആള്‍ അല്ല അവന്‍.പിന്നെ ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉള്ളതായി ആര്‍ക്കും അറിവും ഇല്ല.പിന്നെ അപകടമരണം ആകാനും വഴി ഇല്ല.

ആത്മഹത്യ ആയിരിക്കുമോ..? ഇല്ല അതിനു അവനു ധൈര്യം ഇല്ല. അത്രയ്ക്ക് ധൈര്യം ഉണ്ടെങ്കില്‍ അവന്‍ എത്ര നന്നായി ജീവിച്ചു പോയിരുന്നേനെ..

പോസ്റ്റുമാര്‍ട്ടം റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ സ്വാഭാവിക മരണം എന്ന് മാത്രം എഴുതി ഡോക്ടര്‍മാര്‍ ദുരൂഹതകള്‍ അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമം നടത്തി.ചിലരൊക്കെ അത് വിശ്വസിച്ചു,ചിലര്‍ അവിശ്വസിച്ചു. മറ്റു ചിലര്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..

അടക്കം കഴിഞ്ഞു.ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം സഞ്ചയനവും.

പതുക്കെ അവനെ കുറിച്ച് ആരും മിണ്ടാതെ ആയി. ആഴ്ചകള്‍ കടന്നു പോയി.മാസങ്ങളും..

പാവം അവന്‍റെ അമ്മയും അച്ചനും..അവര്‍ മാത്രം ഇടയ്ക്കിടെ അവനെ ഓര്‍ത്തു തേങ്ങി തേങ്ങി കരയും. മറ്റുളവര്‍ മനപ്പൂര്‍വം അല്ലെങ്കിലും അവനെ പതുക്കെ പതുക്കെ മറന്നു പോയി.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി.

ഒരിക്കല്‍ അവന്‍റെ അമ്മ ഒരു ഡയറി എനിക്ക് വായിക്കാന്‍ തന്നു. അത് അവന്‍റെ ഡയറി ആയിരുന്നു. അതില്‍ ഭൂരിഭാഗം താളുകളും വെറുതെ....

എഴുതപ്പെട്ട താളുകള്‍ ഇങ്ങനെ...

ജനുവരി 3,2008

വിഷാദഭാവം...പ്രകൃതിയുടെ സ്ഥായിഭാവം ഇത് തന്നെ ആണോ?...

ഇന്ന് വീശി അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കാറ്റിനു പോലും ശോക മൂകമായ ഒരു രാഗഭാവം കലര്‍ന്നിരുന്നു.

രാത്രിമഴയ്ക്ക് വിരഹത്തിന്‍റെ വേദനയും,മരണത്തിന്‍റെ തണുപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നതായി തോന്നി.

ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന പകലില്‍ നിസ്സഹായതയുടെയും നിരാലംബതയുടെയും തേങ്ങല്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.

മാര്‍ച്ച്‌ 12,2008

ഏകാന്തതയാകുന്ന മണ്‍ചെരാതില്‍ കത്തിയെരിയുന്ന ഒരു തിരിനാളം ആകുന്നു ഈ ഞാന്‍....ഈ ഏകാന്തത ചിലപ്പോള്‍ എന്‍റെ നെഞ്ചകം ചുട്ടു പൊള്ളിക്കുന്നുണ്ട്..

ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിലും പലപ്പോഴും ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്കായി പോകുന്നതെന്തേ...?

അറിയില്ല..

ഇനി അതിനുള്ള കാരണം അറിഞ്ഞാല്‍ തന്നെ..ഈ ഏകാന്തതയുടെ സുഖം..അത് സോമരസം പോലെ ആണ്..എന്‍റെ സിരകളെ അത് മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്നു.

ഒരു തരാം ഭ്രാന്തായിരിക്കാം ഇത്. പക്ഷെ പലപ്പോഴും ഈ ഭ്രാന്തിനെ ഞാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.

ജൂണ്‍ 15,2008

കോടമഞ്ഞിനാല്‍ നനുത്ത പ്രാഭാതങ്ങളിലും, കോരി ചൊരിയുന്ന ഇടവപാതിയിലും,പുതു മണ്ണിന്റെ ഗന്ധം പേറി വരുന്ന കുളിര്‍ കാറ്റിലും, ലാസ്യ ഭാവം നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ഈ സുവര്‍ണ സന്ധ്യയിലും അനിര്‍വചനീയമായ മനോഹാരിത ഞാന്‍ കാണുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ പ്രകൃതിയുടെ ഈ സുന്ദര ഭാവങ്ങളെ എല്ലാം നിസംഗതയോടെ നോക്കി നില്‍ക്കുകയാണ് ഞാന്‍.

എന്നിട്ടും ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുകയാണ്.

വീണ്ടും ഒരു പ്രഭാതത്തിനായി..ഒരു മഴയ്ക്കായി..പുതുമണ്ണിന്റെ ഗന്ധത്തിനായി...ഒരു സന്ധ്യക്കായി..പ്രകൃതിയുടെ എല്ലാ സുന്ദര ഭാവങ്ങള്‍ക്കുമായി..

എന്തിനോ വെറുതെ...

ഓഗസ്റ്റ്‌ 27,2008

കൈവിട്ടു പോയ ജീവിതം കാണുന്ന ഇടവഴികളിലൂടെ നടന്നു കയറുമ്പോള്‍,പിന്നിട്ട വഴികളില്‍ എല്ലാം കണ്ണുനീര്‍ ചാലുകള്‍ മാത്രം..

പൊള്ളുന്ന വേനല്‍ ചൂടെന്നോ,ആര്‍ത്തിരമ്പി പെയ്യുന്ന തുലാവര്‍ഷമെന്നോ വ്യത്യാസം ഇല്ലാതെ എന്‍റെ ഈ നെഞ്ചകം ചുട്ടെരിഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു..

പൊള്ളുമ്പോള്‍ പോലും എന്‍റെ മുഖത്തെ ചിരി മായതിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്...

നവംബര്‍ 3,2008

മരണം...നമ്മുടെ ഹൃദയസ്പന്ദനങ്ങള്‍ അവന്‍റെ കാലടികള്‍ ആണ് എന്ന് എവിടെയോ വായിച്ചതായി ഓര്‍ക്കുന്നു..ശരി ആയിരിക്കാം..ഒന്ന് കാതോര്‍ത്താല്‍ ഹൃദയമിടിപ്പുകള്‍ ആരുടെയോ കാലടി ശബ്ദമായി തോന്നുന്നുണ്ട്...

ഒരാള്‍ ജനിച്ചു വീഴുമ്പോള്‍ മുതല്‍ മരണം ഒരു അദൃശ്യ സഹയാത്രികനായി അവന്‍റെ കൂടെ ഉണ്ടോ....അതോ...ഇരയെ തേടി വരുന്ന ഒരു ഹിംസ്ര ജന്തുവിനെ പോലെ അവന്‍ പതുങ്ങി പതുങ്ങി നമ്മെ തേടി വരുകയാണോ..

അറിയില്ല..

മരണം അത് ഒരു ദുരൂഹത തന്നെ ആണ്...മനുഷ്യനും ശാസ്ത്രത്തിനും എന്നും ഒരു പ്രഹേളിക തന്നെ...

ഈ അഞ്ചു താളുകള്‍ ഒഴികെ മറ്റു താളുകള്‍ ശൂന്യമായിരുന്നു....എന്തായിരിക്കാം അവനെ ഇതെല്ലാം എഴുതാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്...അവന്‍ മരണത്തിന്‍റെ വരവ് മുന്‍ക്കൂട്ടി കണ്ടിരുന്നോ..

അവന്‍ എഴുതിയത് പോലെ "മരണം അത് ഒരു ദുരൂഹത തന്നെ ആണ്...മനുഷ്യനും ശാസ്ത്രത്തിനും എന്നും ഒരു പ്രഹേളിക തന്നെ."

അവസാനത്തെ കുറിപ്പ് എഴുതി വെച്ചിട്ട് കിടന്നതായിരിക്കാം അവന്‍, ഒരിക്കലും ഉണരാത്ത ഉറക്കത്തിലേക്ക്....

ഫാദര്‍സ് ഡേ

2010-06-26T11:53:00.015+05:30

ഒന്ന്

നേരം പുലരുന്നതേയുള്ളൂ.

നഗരം ഉറക്കത്തിന്‍റെ സുഖം വിട്ടൊഴിയാതെ ആലസ്യത്തിന്റെ മേലാപ്പും പുതച്ചു സുഖമായി ഉറങ്ങുമ്പോഴും, നഗരത്തിലെ ചേരികള്‍ ആ ദിവസത്തെ നേരിടാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ് തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നഗരജീവിതത്തില്‍, നിലനില്‍പ്പിന്റെ നിയമാവലിയിലെ അലിഖിത നിയമങ്ങളില്‍ ഒന്നാണത്.

നഗരവാസികളുടെ ജീവിതാവശ്യങ്ങള്‍ നടത്തിക്കൊടുക്കുന്നതിനൊപ്പം, നഗരത്തിന്‍റെ മുഴുവന്‍ മാലിന്യങ്ങളും പേറുക എന്നതും ഈ ചേരികളുടെ നിയോഗങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ്, എല്ലാ അര്‍ഥത്തിലും. പാവപെട്ടവന്റെ ജീവിതകഥ ലോകത്തെല്ലായിടത്തും ഒരേ നിറത്തില്‍ ചാലിച്ചു വരച്ചു ചേര്‍ത്തതാണ്. അവന്‍ എന്നും പണം എന്ന വാക്കിന്‍റെ പകിട്ടിനും ശക്തിക്കും മുന്‍പില്‍ പകച്ചു നിന്നിട്ടേയുള്ളൂ. അവന്റെ ജീവിതം വിലയ്ക്ക് വാങ്ങി ഹോമിച്ചിട്ടെയുള്ളൂ ബൂര്‍ഷ്വാസികള്‍ എന്നും. ജീവിതത്തിന്റെ രാവിനെയും പകലിനെയും കൂട്ടി മുട്ടിക്കാനുള്ള തത്രപ്പാടിനിടയില്‍ അവന്‍ ആ ശക്തികള്‍ക്കു മുന്നില്‍ വെറും ഒരു കളിപ്പാവയായി മാറി,ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലാത്ത പല കാര്യങ്ങളും ചെയ്യാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതനായി മാറുന്നു.

തന്‍റെ ജീവിതവും അങ്ങനെ ഒന്നായി മാറുമോ?.

ആ കൊച്ചു വീട്ടില്‍, കുടുസ്സുമുറിയിലെ കയറ്റുകട്ടിലില്‍ കിടന്നു രാജാ ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കാം ഈ പ്രഭാതത്തില്‍ ചിന്തിച്ചിരിക്കുക.

വീട് എന്ന് അതിനെ പറയുന്നത് തന്നെ അതിശയോക്തി ആയിരിക്കാം. നാലു വശവും ചുവരും, പിന്നെ ഒരു മേല്‍ക്കൂരയും ഉണ്ട്. അതിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത്‌ തന്നെ അടുക്കള. അവിടെയാണ് അയാളും, ഭാര്യയും, രണ്ടു മക്കളും കഴിയുന്നത്‌. മഹാനഗരത്തിന്റെ വടക്കേ അതിര്‍ത്തിയില്‍ ചേരി പ്രദേശത്താണ് ഈ വീട്. ചേരികള്‍ എല്ലാ നഗരങ്ങളുടെയും അഴുക്കുചാലുകള്‍ ആണ്. നഗരത്തിന്റെ സുഖഭോഗങ്ങളുടെ കാണാപ്പുറം.

ആ നഗരത്തെ കീറിമുറിച്ചു, കിലോമീറ്ററുകള്‍ താണ്ടി തെക്കേ അറ്റത്തെവിടെയോ ആണ് രാജാ ജോലി ചെയ്യുന്നത് എന്ന് ആ ചേരിയില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം. പക്ഷെ ആരും അയാളെ കാണാറില്ല. നേരം വെളുക്കുന്നതിനു മുന്‍പേ അയാള്‍ ജോലിക്കായി പുറപ്പെട്ടാല്‍, മടങ്ങി വരുന്നത് രാത്രിയില്‍ എപ്പോളോ ആയിരിക്കും. ആഴ്ചയില്‍ ഏഴു ദിവസവും തന്‍റെ കൊച്ചു കുടുംബത്തിനായി കഷ്ടപ്പെടുന്നവന്‍.

അതെ, അയാളുടെ കഷ്ടപ്പാടിന്റെ ഫലം തന്നെയാണ് അയാളുടെ ആ കുടുംബം. ചേരിയിലെ ഭേദപെട്ട കുടുംബങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് അത്. അയാളുടെ മക്കള്‍, അവരാണ് രാജയുടെ പ്രചോദക ശക്തിയും. അവരെ പഠിപ്പിക്കുക, നല്ല ഭൌതിക സാഹചര്യങ്ങള്‍ ഒരുക്കി കൊടുക്കുക, അത് മാത്രം ആണ് അയാളുടെ ജീവിത ലക്‌ഷ്യം.

അയാള്‍ പതിവ് പോലെ പോകാന്‍ തയ്യാറെടുത്തു. ഇറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഭാര്യയുടെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍.

"എന്നങ്കെ,സ്കൂള്‍ ഫീസ് കെട്ടിടണം....ഞ്യാപകം വെച്ചുകൊംഗെ..."

അയാള്‍ ഇറങ്ങി നടന്നു.

വര്‍ഷങ്ങളായി രാവിലെ ഉള്ള ആ നടത്തം. അഞ്ചേകാലിന്റെ ആദ്യ ട്രെയിന്‍ പിടിച്ചാല്‍ ഏഴുമണിക്ക് മുന്‍പ് മുതലാളിയുടെ വീട്ടില്‍ എത്താം. പിന്നെ രാത്രി മുതലാളിയെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ടു വിടുന്നവരെ,വില കൂടിയ ഒരു കാറിന്റെ ഡ്രൈവര്‍ ആണ് താന്‍. ജോലി കഴിഞ്ഞു ബസ്സിലോ, ട്രെയിനിലോ എങ്ങനെ എങ്കിലും വീട്ടില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ സമയം പതിനൊന്നു കഴിഞ്ഞിരിക്കും.

മാസാവസാനം കിട്ടുന്ന ശമ്പളം ഏഴായിരം രൂപ, പിന്നെ മുതലാളിയുടെ ചെറിയ സഹായവും - എന്നിട്ടും ആ നഗരത്തില്‍ രാജാ തന്‍റെ നിത്യവൃത്തിക്കായി വളരെ അധികം ബുദ്ധിമുട്ടിയിരുന്നു.നഗരത്തിന്‍റെ തെക്കേ ഭാഗം ഭരിച്ചിരുന്ന അധോലോക രാജാവായിരുന്നു രാജയുടെ മുതലാളി.വര്‍ഷങ്ങളായി അയാളുടെ ഡ്രൈവര്‍ ആണ് രാജാ.

ചുറ്റുമുള്ള ലോകം മുഴുവനും തന്‍റെ മുതലാളിയെ ദുഷ്ടന്‍ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോഴും, തനിക്ക് അയാള്‍ പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു.തന്‍റെ പ്രയാസങ്ങള്‍ കണ്ടറിഞ്ഞു സഹായിച്ചിരുന്നു.എന്നിട്ടും തനിക്ക് മുതലാളിയെ രക്ഷിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.

രാജാ കുറ്റബോധത്താല്‍ നീറുകയായിരുന്നു.

എതിര്‍ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ആക്രമണത്തെ തടുക്കാതെ,മുതലാളിയുടെ ജീവന്‍ രക്ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാതെ ഇന്നലെ അയാള്‍ ഓടി മറയുമ്പോള്‍ തന്‍റെ പിഞ്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മുഖം മാത്രം ആയിരുന്നു രാജയുടെ മനസ്സില്‍. തന്‍റെ ജീവന്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടാല്‍ അവര്‍ക്കാരുമിലല്ലോ എന്ന ചിന്ത അപ്പോള്‍ ഓടി രക്ഷപെടാന്‍ ആണ് അയാളെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

ഇനിയെന്ത്? ആ ചോദ്യമായിരിക്കാം രാജയുടെ മനസ്സിനെ ഇപ്പോള്‍ നയിക്കുന്നത്.തന്‍റെ അത്താണിയായിരുന്ന മുതലാളി ഇപ്പോള്‍ ഇല്ല എന്നതാണ് സത്യം.നഗരത്തിന്‍റെ തെക്കേ പ്രാന്തങ്ങളിലേക്ക് അയാള്‍ക്ക് ഇനി പോകാന്‍ സാധിക്കുമോ എന്നതും സംശയമാണ്. "ഒരു ചതിയന്റെ മേലങ്കി അണിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ഒരാള്‍" അതായിരിക്കാം അവിടെ രാജയുടെ ചിത്രം.

രണ്ട്

രാജാ നഗര കേന്ദ്രത്തിലൂടെ ദിശാബോധം ഇല്ലാതെ നടന്നു നീങ്ങുകയായിരുന്നു. ഇനിയെന്ത് എന്ന ചോദ്യം അയാളെ അലട്ടിയിരുന്നു.

നഗരം പതുക്കെ ചൂട് പിടിച്ചു വരുന്നതേ ഉള്ളൂ. മോടികളോടെ സ്ക്കൂളുകളിലേക്ക് യാത്രയാകുന്ന കുട്ടികളുടെ കാഴ്ചകള്‍ അയാളുടെ സിരകള്‍ക്ക് തീ പിടിപ്പിച്ചു .വില കൂടിയ വാഹനങ്ങള്‍,മാനം മുട്ടി നില്‍ക്കുന്ന കെട്ടിടങ്ങള്‍,തിക്കി തിരക്കി വരുന്ന ആളുകള്‍ - ഈ കാഴ്ചകള്‍ എല്ലാം അയാള്‍ ആദ്യമായി അനുഭവിക്കുകയായിരിക്കാം ഇന്ന്.

ജോലിയുടെ സമ്മര്‍ദങ്ങള്‍ ഇല്ലാതെ,നഗരം അയാള്‍ നടന്നു കണ്ടു.

ഫാദര്‍സ് ഡേ ആഘോഷിക്കാന്‍ തയ്യാറെടുത്തു നില്‍ക്കുന്ന നഗരത്തിന്‍റെ പ്രസരിപ്പ് അയാളെ വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.തന്‍റെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ഭാവി, അയാളെ വേട്ടയാടി തുടങ്ങിയിരുന്നു.ഈ നഗരത്തില്‍ താന്‍ എങ്ങനെ ഇനി മുന്നോട്ട് പോകും? അത് അയാളുടെ മുന്‍പില്‍ ഒരു പ്രഹേളികയായി അപ്പോളും നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു.

തനിക്ക് ഈ നഗരത്തില്‍ ആരെയും പരിചയമില്ല. പരിചയമുള്ളവര്‍ക്ക് താന്‍ ഇതിനകം ഒരു ശത്രു ആയി കഴിഞ്ഞിരിക്കാം. ആരെ കാണണം? ഒരു ജോലി ഒഴിച്ചു കൂട്ടാന്‍ പറ്റാത്ത ഒന്നാണ് ഈ സാഹചര്യത്തില്‍. തനിക്ക് ജീവിക്കണം.

തന്‍റെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍..ഭാര്യ...കുടുംബം

പക്ഷെ താന്‍ നേരിടാന്‍ പോകുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍..മുതലാളിയുടെ ആളുകള്‍, പോലീസ്, എതിര്‍ ഗ്രൂപ്പ്‌..ഇവരോടെല്ലാം ചെറുത്തു നിന്ന് ഈ നഗരത്തില്‍ ജീവിക്കുക..സാധ്യമാകുമോ?

ഈ ചിന്തകള്‍ എല്ലാം അയാളെ ഉമിത്തീയില്‍ നിര്‍ത്തി നീറ്റി കൊണ്ടിരുന്നു.നടന്നു ക്ഷീണിച്ച രാജാ, അടുത്ത് കണ്ട ഒരു പാര്‍ക്കിലേക്ക് കയറി. സൂര്യന്‍ തലയ്ക്കു മീതെ കത്തി എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തണലില്‍ ഇരുന്ന അയാളെ, ക്ഷീണം മെല്ലെ മയക്കി കിടത്തി.

"സ്കൂളിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങുന്ന തന്‍റെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍,അവര്‍ക്ക് മീതെ കുതിച്ചു കയറുന്ന ഒരു ലോറി...പോലീസ് പിച്ചി ചീന്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന തന്‍റെ ഭാര്യ..എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ അലയുന്ന താന്‍.."

ഇങ്ങനെ ദുസ്വപ്നങ്ങളുടെ ഒരു ഘോഷയാത്ര തന്നെ അയാളുടെ ചെറിയ ആ മയക്കതിനിടെ സംഭവിച്ചിരുന്നു.

എപ്പോളോ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റ അയാള്‍ ഒന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.

"ഓടി ഒളിക്കുക, എങ്ങോട്ടെങ്കിലും..ഉള്ള സമ്പാദ്യങ്ങള്‍ വാരിക്കെട്ടി യാത്രയാകുക ഗ്രാമത്തിലേക്ക്..അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരു നഗരത്തിലേക്ക്...അവിടെ ഒരു ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കുക..നന്മയുടെ വഴിയെ സഞ്ചരിക്കുക.."

മൂന്ന്

അയാള്‍ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. സന്ധ്യയായിരുന്നു അപ്പോളേക്കും. ദുസ്വപ്നങ്ങള്‍ അപ്പോഴും സ്വപ്നലോകത്തിന്റെ വാതില്‍ തള്ളി തുറന്നു യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ആയി മാറിയിരുന്നില്ല. പതിവില്ലാതെ നേരത്തെ വന്ന അയാളെ കണ്ട് അത്ഭുതം തോന്നിയ ഭാര്യയോട്, അയാള്‍ കഥകള്‍ മുഴുവനും പറഞ്ഞു. തന്‍റെ നിസഹായവസ്ഥയില്‍ ആകെ ചെയ്യാന്‍ പറ്റുക ഓടി ഒളിക്കുക എന്നതാണെന്ന് അയാള്‍ അവളെ പറഞ്ഞു ബോധ്യപെടുത്തി. അവര്‍ രണ്ട് പേരും കൂടി കയ്യില്‍ കിട്ടിയതെല്ലാം വാരിക്കൂട്ടി കെട്ടിപ്പെറുക്കി വെച്ചു.

പിന്നെയും ആ മുറിയില്‍ എന്തോ പരതി നടന്ന അയാള്‍ക്ക്,കുട്ടികള്‍ തയാറാക്കിയ ഒരു ആശംസ കാര്‍ഡ് കട്ടിലിനടിയില്‍ നിന്നും ലഭിച്ചു.അതില്‍ എങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു.

"ഹാപ്പി ഫാദര്‍സ് ഡേ അപ്പ..യൂ ആര്‍ ദി ബെസ്റ്റ് അപ്പ ഇന്‍ ദി വേള്‍ഡ്..."

പുനര്‍ജനിയുടെ ഒരു നേര്‍ത്ത ദീപം എവിടെയോ തെളിഞ്ഞ പോലെ അയാള്‍ക്ക് തോന്നി.യാത്ര പോകാന്‍ തയാറെടുത്തു നില്‍ക്കുന്ന തന്‍റെ കുട്ടികളെ വാരിപുണര്‍ന്നു രാജാ. എന്നിട്ടവരോടായി പറഞ്ഞു.

"ഇന്ത ഊര് വിട്ടു പോറെ.. .."

രാത്രിയിലെ ഏതോ ഒരു ട്രെയിനില്‍ അവര്‍ വേറെ ഏതോ ഒരു നഗരം തേടി പോയി. പ്രവാസത്തിന്റെ പുതിയ മേച്ചില്‍പ്പുറങ്ങള്‍ തേടി,പ്രത്യാശയുടെ ഒരു നേര്‍ത്ത തിരി നാളവുമായി...

രേണുകയുടെ ദുഃഖം

2010-06-19T11:36:00.003+05:30

തളത്തില്‍ നിശബ്ദത തളം കെട്ടി നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരും ആരോടും ഒന്നുരിയാടാതെ, ഒരു ചിമ വെട്ടാതെ നില്‍ക്കുകയും, ഇരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരസഹനീയമായ കാഴ്ച.
അവളും ആരോടും മിണ്ടാന്‍ ശ്രമിച്ചില്ല.

പതുക്കെ വീടിനു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ അവളെ, ചുറ്റുമുള്ള പ്രകൃതിയുടെ നിശബ്ദത പോലും വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി.

"ഈ വീട്ടിലേക്ക് താന്‍ ഇങ്ങനെയല്ലായിരുന്നു കടന്നു വരേണ്ടിയിരുന്നത്." അവള്‍ ആരോടെന്നില്ലാതെ പുലമ്പി. "തന്റെ കര്‍മ്മഫലം". അവള്‍ വിധിയെ പഴിച്ചു. ചിന്തകള്‍ ഒരു വിങ്ങലായി മാറി തുടങ്ങിയപ്പോള്‍, ആരുടേയും കണ്ണില്‍ പെടാതെ, അവള്‍ ആര്‍ക്കും വെട്ടപെടാത്ത ഒരിടത്തേക്ക് മാറിനിന്നു.

അവളില്‍ വന്ന ഈ ഭാവമാറ്റങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധയോടെ വീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "എന്തായിരിക്കും അവളുടെ മനസ്സില്‍?, അറിയില്ല. അവള്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് പോയാലോ.." അവളെ ഒന്നാശ്വസിപ്പിക്കണം എന്നുണ്ട് എനിക്ക്. പക്ഷെ അത് സാധിക്കുന്നില്ല.

കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

തളത്തില്‍ ആരൊക്കെയോ ചേര്‍ന്ന് ഒരുക്കി വെച്ചിരുന്ന വാഴയിലയിലേക്ക് അവന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം കിടത്തി. ചടങ്ങുകള്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഞാന്‍ അവള്‍ നിന്നിരുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി. അവളെ അവിടെ കണ്ടില്ല. എന്റെ കണ്ണുകള്‍ അവള്‍ക്കായി പരതി. ഒടുവില്‍, ജനലഴികളുടെ ഇടയില്‍ ആ മിഴികള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടെത്തി. അപ്പോഴേക്കും നഷ്ടബോധത്തിന്റെ നനവ് ആ മിഴിതടങ്ങളില്‍ പടര്‍ന്നിരുന്നു. ദുഖത്തിന്റെ നിഴല്‍ വീണ ആ മുഖം എന്നില്‍ മറ്റൊരു ദുഖമായി പടര്‍ന്നു കയറാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഉറ്റവരുടെ കൂട്ടക്കരച്ചില്‍ അവളുടെ തേങ്ങലുകളെ നിശബ്ദമാക്കിയെന്നു തോന്നി. ആ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളിലെ ദുഃഖം ഒരു സഹപാഠിയുടെ വേര്‍പാടിന്റെ ദുഖമായി എല്ലാവരും ചിന്തിച്ചു കാണൂ. ഒരു മരണം, അവളുടെ മനസ്സില്‍ സൃഷ്‌ടിച്ച ആ നൊമ്പരം, അതിന്റെ ആഴം, വ്യാപ്തി, അതെന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ അലട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

അവളെ ഞാന്‍ പരിചയപ്പെടുത്തട്ടെ. അവള്‍ രേണുക. ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കാന്‍ ഏറ്റവും മിടുക്കിയായ പെണ്‍കുട്ടി. കാണാന്‍ ചന്തമുള്ള ഒരു പെണ്ണ്. അവള്‍ക്ക് അവനെ ഇഷ്ടമായിരുന്നോ? ഇതു വരെ ആരും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടില്ല. ലൈബ്രറിയിലോ, വരാന്തകളിലോ, വാകമരങ്ങളുടെ ചുവട്ടിലോ ആരും അവരെ ഒരുമിച്ചു കണ്ടിട്ടുമില്ല.

അവള്‍ അവനോട് മിണ്ടിയിട്ടു തന്നെ ഉണ്ടോ? സംശയമാണ്. എന്റെ ചിന്തകള്‍ കാട് കയറി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

അവളുടെ മനസ്സിലെ ചിന്തകള്‍ അപ്പോള്‍ കൊല്ലന്റെ ആലയിലെ പഴുത്ത ഇരുമ്പു കഷ്ണം കണക്കെ ഉരുകുകയായിരുന്നു. സ്വപ്നങ്ങളുടെ പളുങ്കുപാത്രം ഇത്ര വേഗം താഴെ വീണു ചിന്നി ചിതറും എന്നവള്‍ കരുതിയില്ല.

എന്ന് മുതല്‍ക്കാണ് ഞാന്‍ അവനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്? അവള്‍ സ്വയം ചോദിച്ചു. കണ്ട നാള്‍ മുതല്‍ ആയിരിക്കാം.

ആ ദിവസം അവള്‍ ഓര്‍മിച്ചു എടുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ക്ലാസ്സ്‌ മുറിയിലേക്ക് കടന്നു വന്ന വെളുത്ത് കൊലുന്ന ആ രൂപം അവള്‍ ഓര്‍ത്തെടുത്തു. അവന്റെ കണ്ണുകളില്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ തുളുമ്പി നിന്നിരുന്നു.
ആ കണ്ണുകള്‍ ആയിരിക്കാം തന്നെ അവനിലേക്ക് ആദ്യം അടുപ്പിച്ചത്.

അവനാണ് തന്റെ മുന്‍പില്‍.........അവള്‍ക്കടക്കി പിടിക്കാനായില്ല. ഭിത്തിയിലേക്ക് മുഖം അമര്‍ത്തി വിതുമ്പല്‍ അടക്കിയ അവളെ ആരും കണ്ടില്ല.
ഞാനല്ലാതെ.

മനം നൊന്ത് ഞാന്‍ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അവന്റെ വേര്പാടിനെക്കള്‍, അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ നഷ്ടബോധം എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഞാന്‍ വിതുമ്പാന്‍ തുടങ്ങി. ഇരുണ്ടിരുന്ന മാനം പെട്ടന്ന് പ്രകാശിച്ചത് പോലെ തോന്നി. മുറ്റത്തേക്ക് അലങ്കരിച്ച ഒരു കാര്‍ വന്നു നിന്നുവോ? അതില്‍ നിന്നും അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഇറങ്ങി വരുന്ന സുമംഗലയായ അവള്‍. എന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ പുഞ്ചിരിചിരുന്നുവോ?

ചിന്തകള്‍ക്ക് ഭ്രാന്തുപിടിച്ചിരുന്നു എങ്കിലും അവന്റെ അമ്മയുടെ കരച്ചില്‍ എന്റെ കാതുകളില്‍ അലയടിച്ചു. പ്രകൃതിയുടെ കാണാം കൂടി കൂടി വന്നു. ആ സന്ധ്യക്ക്‌ ഇരുട്ടിന്റെ നിറം ചാലിച്ചിരുന്നു. തെക്കേ തൊടിയില്‍ ചിത എരിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആരൊക്കെയോ കരഞ്ഞു തളര്‍ന്നു വീണു. മരണത്തിന്റെ രൂക്ഷ ഗന്ധം അവിടെ മുഴുവന്‍ വ്യാപിച്ചിരുന്നു.

നടു മുറിയാന്‍ കാത്തു നില്‍ക്കാതെ പലരും യാത്രയായി. കുറച്ചു പേര്‍ മാത്രം ബാക്കിയായി. എന്റെ ചിന്തകളില്‍ അവളുടെ കണ്ണീര്‍ മാത്രം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. ആരും അവളുടെ ആത്മനൊമ്പരം കണ്ടിരിക്കാന്‍ ഇടയില്ല, ഞാനൊഴികെ.

കോളേജില്‍ എല്ലാവരും പഴയത് പോലെ ആയി. പതുക്കെ അവന്‍ എല്ലാവരുടെയും ഓര്‍മ്മകളില്‍ മാത്രമായി. പിന്നെ പിന്നെ എല്ലാവരും മനപ്പൂര്‍വം അവനെ മറക്കാന്‍ മറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ അവള്‍ മാത്രം അവനെ മറന്നിരുന്നില്ല. ആ മരണം അവളില്‍ ഏല്‍പ്പിച്ച ആ മുറിവ്, അത് ആരും മനസിലാക്കിയിരുന്നുമില്ല. "കാലം മായ്ക്കാത്ത മുറിവുകള്‍ ഉണ്ടോ?" എന്നാണ് പഴമൊഴി. പക്ഷെ ഈ മുറിവ് കാലം മായ്ച്ചിരുന്നുവോ?..

ഇല്ല എന്നതാണ് സത്യം. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കിപ്പുറം ആ നൊമ്പരം ഞാന്‍ വീണ്ടും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.

ആശുപത്രിയില്‍, എന്റെ കുഞ്ഞിനെ അവള്‍ അഭിമാനത്തോടെ കാട്ടിതന്നപോഴും, ആ കണ്ണുകളില്‍ മാതൃത്വത്തിന്റെ അനുഭൂതികള്‍ക്കൊപ്പം ഒരു നഷ്ടബോധവും നിഴലിച്ചിരുന്നു. അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

"ഇവനെ സുനില്‍ എന്ന് വിളിക്കാം".

പൊട്ടികരഞ്ഞു കൊണ്ട് അവള്‍ മുഖം എന്റെ മാറില്‍ ചേര്‍ത്തു. അന്ന് വരെ അണകെട്ടി തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയ ദുഃഖം മുഴുവനും ആ കരച്ചിലില്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു. എങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം എന്നറിയാതെ അവളെ എന്നിലേക്ക് ഞാന്‍ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു. അവളുടെ നെറുകയില്‍ പതിയെ ഞാന്‍ മുഖം അമര്‍ത്തുമ്പോള്‍, ജനാലയിലൂടെ ഒരു നക്ഷത്രം എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരി തൂകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അത് അവനായിരുന്നു.

നിഴല്‍ക്കൂത്ത് - ഭാഗം 2 - ആട്ടവിളക്ക്

2010-01-12T19:37:00.013+05:30

ഒരു ധനു മാസരാത്രി.നദിക്കരയിലെ പൂഴിമണലില്‍ മലര്‍ന്നു അങ്ങനെ ആകാശം നോക്കി ഞാന്‍ കിടന്നു.

ആകാശത്ത് ചിമ്മുന്ന നക്ഷത്രങ്ങള്‍ എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.മരം കോച്ചുന്ന മകരത്തിലെ മഞ്ഞിന്റെ വരവറിയിക്കുന്ന ഇളം കാറ്റും,നിലാവും മനസിനെ വളരെ ശാന്തമാക്കിയിരുന്നു,കൂടാതെ പിന്നണിയില്‍ ഉത്സവപറമ്പില്‍ നിന്നും ഉയരുന്ന കഥകളി സംഗീതവും.

ആ ശാന്തതയില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ ഒരു ചെറിയ മയക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു തുടങ്ങിയിരുന്നു.എപ്പോളോ ഒരു കാല്‍പെരുമാറ്റം കേട്ട് ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റ ഞാന്‍ കേട്ടത് രാമേട്ടന്റെ ശബ്ദം ആണ്.

"നീ ഇവിടെ കിടന്നുറങ്ങി പോയോ?".

നിഴലില്‍ നിന്നും നിലാവിലേക്ക് നീങ്ങിയ രാമേട്ടന്റെ രൂപം കണ്ടു ഞാന്‍ വല്ലാതെ ആയി പോയി. ചടച്ചു,താടിയും മുടിയും നീട്ടി വളര്‍ത്തി വാനപ്രസ്ഥത്തില്‍ നിന്നും സന്ന്യാസത്തിലേക്ക് പരകായപ്രവേശം ചെയ്യാന്‍ തയാറായി നില്‍ക്കുന്ന ഒരു ഭിക്ഷാംദേഹിയെ പോലെ....

"ഇല്ല,ഉറങ്ങിയില്ല്ല...വെറുതെ കിടന്നു.. "ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു.

"നീ കളി കാണാന്‍ വരണില്യേ??ഞാന്‍ ഒന്ന് തല കാട്ടിയിട്ട്..." എന്നും പറഞ്ഞു നില്‍ക്കാതെ അദ്ദേഹം നടന്നു നീങ്ങി.

രാമേട്ടന്‍...രാമനാരായണന്‍ എമ്പ്രാന്തിരി..ചോവെല്ലൂര്‍ കഥകളി സംഘത്തിന്റെ നടന്‍..പ്രധാന നടന്‍...സ്ഥിരം പച്ച വേഷങ്ങള്‍...അതില്‍ കൃഷ്ണ വേഷം പ്രസിദ്ധം..സംസ്കൃത പണ്ഡിതന്‍...സര്‍വോപരി സഹൃദയന്‍.

കുട്ടിക്കാലം മുതല്‍ക്കേ ചോവെല്ലൂര്‍ സംഘത്തിന്റെ കഥകളി കണ്ടു ഞാനും ഒരു കളിഭ്രാന്തന്‍ ആയിതീര്‍ന്നിരുന്നു.ഇത്തവണ ഉത്സവസമയത്തു തന്നെ നാട്ടില്‍ എത്തിയതിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളില്‍ ഒന്ന് വളരെ നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം കഥകളി കാണുക എന്നത് തന്നെയായിരുന്നു.

പക്ഷെ രാമേട്ടന്റെ ഈ രൂപ മാറ്റം എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു.കഴിഞ്ഞ തവണ ഈ നദിക്കരയില്‍ ഇരുന്നു കളി പറഞ്ഞ രാമേട്ടന്‍ തന്നെയാണോ അത് എന്ന് വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല ഇപ്പോളും.

രാമേട്ടന്‍ അങ്ങനെ ആയിരുന്നു,വലുപ്പ ചെറുപ്പം ഇല്ലാതെ എല്ലാവരോടും കൂട്ട് കൂടും,കളി പറയും...ഒരു പാവം മനുഷ്യന്‍..

ഞാന്‍ പതിയെ അമ്പലത്തിലേക്ക് നടന്നു,അപ്പോളും മനസ്സില്‍ രാമേട്ടന്റെ രൂപം ആയിരുന്നു.

ഗോപുരത്തില്‍ എത്തിയപ്പോളെക്കും അനന്തനെ കണ്ടു.അവനോടു ചോദിച്ചു രാമേട്ടന്റെ ഈ മാറ്റത്തെ പറ്റി..

ഒരേ ഒരു മകള്‍ ഗിരിജ...രാമേട്ടന്‍ ജീവിച്ചത് ആ മകള്‍ക്ക് വേണ്ടി...വളര്‍ത്തി വലുതാക്കി...തന്റെ കഴിവിന് അതീതമായിരുന്നു എങ്കിലും ഡോക്ടര്‍ ഭാഗത്തിന് പഠിപ്പിച്ചു..ഒരു നിലയില്‍ എത്തിച്ചു..

ആ മകള്‍...... പറക്കമുറ്റിയപ്പോള്‍ തന്റെ പിതാവിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചില്ല...ആ പിതൃഹൃദയത്തില്‍ എന്തെല്ലാം സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ തന്നെ കുറിച്ച് കാണും എന്ന് ഓര്‍ത്തതില്ല...തനിക്ക് ചേര്‍ന്നൊരു ജീവിത പങ്കാളിയെ സ്വയം കണ്ടെത്തിയപ്പോള്‍ അച്ച്ഛന്റെ അനുവാദത്തിനു കാത്തുനില്‍ക്കാന്‍ പോലും മനസ്ഥിതി തോന്നിയതുമില്ല....താന്‍ പറന്നകന്നു പോയപ്പോള്‍ ആ പിതാവിന്റെ ഹൃദയം തകര്‍ന്നതും കണ്ടില്ല ...

അപ്പോളും കഥകളി തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടേ ഇരുന്നു...ചെണ്ടതലപ്പില്‍ ചെണ്ടക്കോല്‍ വീഴുന്നത് പോലും എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കിയിരുന്നു...
രാത്രിയില്‍ വളരെ വൈകി രാമേട്ടനെ ഊട്ടുപുരയ്ക്കു സമീപമുള്ള ആല്‍ത്തറയില്‍ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാന്‍ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

"കുഞ്ഞേ..എല്ലാം അറിവുള്ളതല്ലേ...ഇനിയും ചോദിച്ചു എന്നെ വട്ടത്തിലക്കണോ?.." എന്ന് ചോദിച്ചാണ് രാമേട്ടന്‍ എന്നെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചത്.

ആ ആല്‍ത്തറ പടിമേലെ ഇരുന്നിട്ട്,അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിന്മേല്‍ കൈ വെച്ചപ്പോള്‍ നിസ്സംഗനായി എന്നെ നോക്കിയിട്ട് വീണ്ടും അരങ്ങത്തേക്ക് കണ്ണ് നട്ടു രാമേട്ടന്‍.

കുറെ നേരം അവിടെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം അങ്ങനെ ഇരുന്നു...ഒടുവില്‍ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു..

"നീ ആ ആട്ടവിളക്ക് കണ്ടോ,അതില്‍ എരിയുന്നത് എന്റെ ഈ നെഞ്ചാണ്....നീല ചുണ്ടയുടെ പൂവ് വേണ്ട എന്റെ ഈ കണ്ണുകള്‍ ചുവപ്പിക്കാന്‍....ഇനി വേണ്ടാ ഒരു വേഷവും എന്ന് തീരുമാനം എടുത്തിരിക്കുന്നു..വയ്യ...ആടാന്‍ ഉള്ള മനസ്സില്ല..നന്മകള്‍ എല്ലാം എങ്ങോട്ടോ ഓടിപോയ പോലെ..."

ചെവിയുടേ ഭാഗത്തായി തോടയും ചെവിപ്പൂവും വെച്ച് കെട്ടി,തലയില്‍ പട്ടുവാല്‍ കെട്ടി,അതിനുമുകളിലായി കിരീടം വെച്ചു കെട്ടി ആടുന്ന രാമേട്ടന്റെ ആ കൃഷ്ണ രൂപം ഇനി കാണാന്‍ പറ്റില്ല എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ നെഞ്ചില്‍ ഒരു വിങ്ങല്‍...അതില്‍ ഉപരി സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ തകര്‍ന്ന ഒരു പിതാവിന്റെ ദുഃഖം എന്റെ ഇടനെഞ്ചിലൂടെ എരിഞ്ഞമര്‍ന്നു...

രാമേട്ടനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു നീങ്ങുംപോളും വേദിയില്‍ കഥകളി തുടര്‍ന്നിരുന്നു...

"ദാനവാരി മുകുന്ദനെ,സാനന്ദം കണ്ടീടുവാന്‍ വിപ്രന്‍
താനേ നടന്നീടിനാനെ ചിന്ത ചെയ്തു.."

സ്വന്തം മക്കള്‍ക്ക്‌ അരങ്ങില്‍ തകര്‍ത്താടുവാന്‍ ഒരു ആട്ടവിളക്കിനെ പോലെ കത്തിയെരിയുന്ന മാതാപിതാക്കളെ ഓര്‍ത്തു എന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞുഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

നിഴല്‍ക്കൂത്ത് - ഭാഗം 1 - ജരാനരകള്‍

2009-12-30T11:00:00.008+05:30

ആമുഖം
ഓരോ യാത്രയും ഓരോ അനുഭവം ആണ്. ജീവിതത്തിന്റെ നേര്കാഴ്ചകളിലേക്ക് തുറന്നു വെച്ച പാഠപുസ്തകങ്ങള്‍ ആണ് യാത്രകള്‍.ഓരോ യാത്രയിലും കണ്ടുമുട്ടുന്ന കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും കഥകള്‍ വായിച്ചെടുക്കാന്‍ നടത്തുന്ന എന്റെ ശ്രമങ്ങള്‍ പലപ്പോഴും മനസിനെ ഒരു തരം പ്രക്ഷുബ്ധതയിലേക്ക് നയിക്കാറുണ്ട്.എന്റെ യാത്രകളില്‍ പലതും ദൂരങ്ങളിലേക്ക് ആകാറില്ല,ചുറ്റുവട്ടങ്ങളില്‍ ഉള്ള മനുഷ്യ ജീവിതങ്ങള്‍ കണ്ടറിയാന്‍ ഉള്ള വളരെ ശക്തമായ ഒരു ശ്രമം മാത്രം.ജീവിതം ഒരു നിഴല്‍ നാടകം ആണ് എന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട് പലപ്പോഴും.അമ്മയുടെ ഗര്‍ഭപാത്രം ഭേദിച്ച് വെളിയില്‍ വന്നു കരഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ മുതല്‍ ഒരു ഞൊടി ഇടയില്‍ ജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുന്നത് വരെ ഉള്ള ഒരു കൂത്ത്‌,അതാണ്‌ ഈ ജീവിതം എന്ന നാടകം.നമ്മള്‍ക്ക് ഇതിനെ നിഴല്‍ക്കൂത്ത് എന്ന് വിളിക്കാം. ഇതൊരു കഥയല്ല.കഥാ പരമ്പരയും അല്ല.ഒരു സാമൂഹിക ജീവിയുടെ തുറന്നു വെച്ച കണ്ണുകള്‍ സമൂഹത്തില്‍ കാണുന്ന പച്ചയായ ജീവിത കാഴ്ചകളെ അക്ഷരങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ ദൃശ്യവത്കരിക്കാന്‍ നടത്തുന്ന ഒരു ശ്രമം മാത്രം.

ജരാനരകള്‍
റെയില്‍വേ അറിയിപ്പ് കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്. തിരുവനന്തപുരം മെയില്‍ യാത്ര തുടങ്ങാന്‍ ഇനിയും ഒരു അര മണിക്കൂര്‍.

പ്ലാറ്റ്ഫോര്‍മില്‍ യാത്രികരുടെയും,അവരെ യാത്ര അയയ്ക്കാന്‍ എത്തിയവരുടെയും,പോര്ട്ടര്മാരുടെയും,കച്ചവടക്കാരുടെയും തിരക്കുണ്ട്. ഞാന്‍ പതുക്കെ നടന്നു തീവണ്ടിയിലേക്ക് കയറി.എന്റെ സീറ്റിനു അടുത്ത സീറ്റില്‍ ഒരു വൃദ്ധയും,അവരുടെ മകനും,അയാളുടെ ഭാര്യയും ഇരിക്കുന്നു.ഞാന്‍ പതിയെ എന്റെ സീറ്റ്‌ കൈയടക്കി.അവര്‍ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.

കാണുന്ന എന്തിലും എഴുതാനുള്ള എന്തെങ്കിലും കണ്ടെത്താനുള്ള എഴുത്തുകാരന്റെ അത്യാഗ്രഹം,ഞാന്‍ അവരെ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.ആ മകന്റെ ശബ്ദം വികാരഭരിതമാകുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഞാന്‍ സംശയിച്ചു.

"അമ്മ വിഷമിക്കാതെ,അടുത്ത മാസം ഇങ്ങു വരാല്ലോ .അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ എന്താ അവിടെ ഒക്കുന്നില്ല എങ്കില്‍ അമ്മ ഇങ്ങു പോരെ,ഒന്ന് ഫോണ്‍ ചെയ്താല്‍ മതി ...ഞാന്‍ ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്ത് അയച്ചു തരില്ലേ."

ഇതൊക്കെ പറയുമ്പോള്‍ അയാള്‍ തന്റെ മുഖത്ത് കൃത്രിമം ആയി ഒരു സ്നേഹ ഭാവം വരുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഞാന്‍ കൌതുകത്തോടെ അയാളുടെ ഭാര്യയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.പ്രതീക്ഷിച്ചതു പോലെ തന്നെ അവരുടെ മുഖത്ത് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഏതൊരു മരുമകള്‍ക്കാണ് അമ്മായിഅമ്മയെ സ്വന്തം അമ്മയെ പോലെ കാണാന്‍ കഴിയുക.വയറ്റില്‍ കുരുത്ത സ്വന്തം മക്കള്‍ തന്നെ അമ്മമാരെ തള്ളി പറയുന്ന കാലം ആണ് ഇത്.ഞാന്‍ നെടുവീര്‍പിട്ടു.അപ്പോളേക്കും മരുമകളുടെ ശബ്ദം എന്റെ കാതുകളില്‍ എത്തിയിരുന്നു.

"അന്തെന്താ ജയന്‍ അങ്ങനെ പറയുന്നത്.അമ്മ സിനി ചേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്കല്ലേ പോകുന്നത്.അവിടെ അവര്‍ അമ്മയെ പൊന്നു പോലെ നോക്കില്ലേ."
കണ്ടില്ലേ അമ്മേ!!!ഇപ്പോഴും കൊച്ചു പിള്ളാരുടെ കൂട്ടാണ് ഈ ജയന്റെ സ്വഭാവം."

വികാര വിചാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റം പ്രകടമായിരുന്ന ആ നാടകവും വാചക കസര്‍ത്തുകളും ട്രെയിന്‍ പുറപ്പെടുന്നത് വരെ ഇങ്ങനെ തുടര്‍ന്നു.കുറ്റബോധം വേട്ടയാടുന്ന ഒരു മകന്റെ മനസ്സും,നിസ്സഹായതയും ആ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും വായിച്ചെടുക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഹൃദയം തകരുന്ന വേദനയും സഹിച്ചു, വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് ആ പാവം അമ്മ അങ്ങനെ ഇരുന്നു.

ട്രെയിന്‍ പുറപ്പെട്ടതും,മകനും കുടുംബവും യാത്ര പറഞ്ഞതും ഒന്നും ആ പാവം അറിഞ്ഞതേ ഇല്ല.പിന്നീട് എപ്പോളോ വാര്‍ധക്യത്തില്‍ ഒറ്റപ്പെടുന്നവരുടെ വേദന,ചുടു കണ്ണുനീര്‍ ആയി ആ കവിള്‍ത്തടങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.

ജീവിതത്തിന്റെ നൂല്പാലത്തിലൂടെ ഉള്ള ഈ യാത്രയില്‍ ധനത്തിനും ആര്‍ഭാടങ്ങള്‍ക്കും മാത്രം വില കൊടുക്കന്ന ഞാന്‍ ഉള്‍പെട്ട ഈ തലമുറ,പിന്നിട്ട വഴികളെയും,ആ വഴികളില്‍ കൈതാങ്ങായവരെയും മറക്കുന്ന കാഴ്ച വളരെ ഭയാനകം ആണ്.

മനുഷ്യത്വത്തിനും രക്തബന്ധങ്ങള്‍ക്കും ജരാനരകള്‍ ബാധിക്കുന്നുവോ?
ആ അമ്മയുടെ ചുടുകണ്ണുനീര്‍ ഊര്ന്നൊഴുകി വീണത് എന്റെ നെഞ്ചിലെക്കായിരുന്നുവോ..??അറിയില്ല..

പക്ഷെ ഇപ്പോളും ആ കണ്ണുനീരിന്റെ ചൂട്......

ഓര്‍മ്മകള്‍ നൊമ്പരമാകുമ്പോള്‍

2009-11-07T16:55:00.006+05:30

ഈ കഥയില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന പല വാക്കുകളും മനസിലാകാന്‍ കൃഷ്‌ണ.തൃഷ്‌ണ എന്ന ബ്ലോഗ്‌ വായിച്ചാല്‍ നന്നായിരിക്കും

നാട്യങ്ങളുടെ കേദാരമായ നഗരത്തിലേക്ക് ചേക്കേറിയിട്ട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ പലതും കഴിഞ്ഞു.ഇലകള്‍ കൊഴിയും പോലെ ഋതുക്കള്‍ കൊഴിഞ്ഞു പോയി.ഒത്തിരി മുഖങ്ങളെ കണ്ടു.ഓര്‍ത്തിരിക്കാന്‍ കഴിയുന്നവ കുറവാണ്.പക്ഷെ എന്നിലെ മനുഷ്യനെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തിയ കുറെ മുഖങ്ങള്‍,അതില്‍ ഒന്നാണ് കല്യാണ്‍ദേവി..

കല്യാണ്‍ദേവി..പേര് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ വിചാരിക്കും പെണ്ണാണ് എന്ന്.അല്ല,പെണ്ണല്ല അവന്‍.ആണായി ജനിച്ചിട്ടും പെണ്ണായി ജീവിക്കാന്‍ ഇഷ്ടപെടുന്ന അപൂര്‍വ്വം ചില ജന്മങ്ങളില്‍ ഒന്ന്.

മഹാഭാരതത്തിലെ ശിഖണ്ടിയെ പോലെ,അര്‍ജ്ജുനന്‍ അജ്നാതവാസക്കാലത്ത് കെട്ടിയാടിയ ബ്രഹന്നള വേഷം പോലെ,ഒന്നും അല്ലാത്ത അവസ്ഥാന്തരങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ചിലര്‍.അവരെ കാണുമ്പോള്‍ ചിലപ്പോള്‍ ചിരി വരും,ചിലപ്പോള്‍ ഭയവും.
ചിലപ്പോള്‍ അവരോട്‌ ദേഷ്യം തോന്നും,ചിലപ്പോള്‍ ജീവിതസത്യങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ ഒരു ഹിജഡയെ പോലെ വേഷം കെട്ടേണ്ടി വരുന്ന മനുഷ്യരോട് പുച്ചവും.

കല്യാണ്‍...എന്നാണ് അവനെ ഞാന്‍ കണ്ടു തുടങ്ങിയത്‌ എന്നറിയില്ല.

ഭട്നഗര്‍ തെരുവോരത്തെ ആ പഴയ പോലീസ് കെട്ടിടത്തിന്റെ ഒന്നാം നിലയില്‍ റോഡിനോട് ചേര്‍ന്നുള്ള ആ ജനാലയിലൂടെ പലപ്പോഴും ഹിജടകളുടെ ആ ചെറിയ കൂട്ടം പോകുന്നത് ആദ്യം ഒക്കെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നില്‍ക്കുമായിരുന്നു.മധ്യതിരുവിതാംകൂറിലെ ഒരു ഗ്രാമാന്തരീക്ഷത്തില്‍ നിന്നും നാഗ്പൂര്‍ പട്ടണത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയ എനിക്ക് എല്ലാം അത്ഭുതങ്ങള്‍ മാത്രമായിരുന്നു ആ കാലഘട്ടത്തില്‍.

പിന്നീടെപ്പൊഴോ ഒരിക്കല്‍ അവര്‍ എന്നെ പിടികൂടി.ഓഫീസ് കെട്ടിടത്തോട് ചേര്‍ന്നുള്ള ചായക്കടയുടെ അരികില്‍ ഒരു ചായയും ഇത്തിരി പുകയുമായി നിന്ന എന്നെ രണ്ടു പേര്‍ വളഞ്ഞു.

"പൈസ ദെ ദോ നാ..തും കിത്ത്നെ ഖൂബ്സൂരത്ത് ഹോ.."

ഇതും പറഞ്ഞു ഒരാള്‍ എന്റെ കവിളില്‍ നുള്ളി.മുഖത്തും ചുണ്ടിലും ചായം പൂശി,ശരീരത്തില്‍ ഇല്ലാത്ത വടിവുകള്‍,ഉണ്ട് എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തില്‍ സാരിയും ചുറ്റി,തലയില്‍ സാരിത്തുമ്പും പുതച്ചു നില്‍ക്കുന്ന രണ്ടു ജന്തുക്കള്‍.പാന്‍ മസാലയുടെ മണം രൂക്ഷതയോടെ എന്റെ നാസികയില്‍ പതിച്ചു.ആ ആദ്യത്തെ അനുഭവത്തില്‍ എനിക്ക് അവരോട്‌ വെറുപ്പാണ് തോന്നിയത്‌.വയറ്റില്‍ തീപിടിക്കുന്ന അവസ്ഥ.ചുണ്ടിലിരുന്ന സിഗരട്ട് എങ്ങനെയോ എരിഞ്ഞു തീര്‍ന്നു.ചായ ഗ്ലാസ്‌ അരികില്‍ വെച്ചിട്ട് പോക്കറ്റില്‍ കൈയിട്ടു ആദ്യം കിട്ടിയ ചില്ലറ എടുത്തു കൊടുത്തു.

ചിലറ കണ്ടിട്ടാവണം അതില്‍ ഒരാള്‍ പറഞ്ഞു "ക്യാ രേ ഭയ്യാ,മേനെ ക്യാ പാപ് കിയാ,ക്യൂം ചെട്താ ഹേ.."

അറിയാവുന്ന മുറി ഹിന്ദിയില്‍ അവരോട്‌ ചൂടായി സംസാരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചത്‌ കാര്യങ്ങള്‍ വീണ്ടും വഷളാക്കി.എന്റെ മുറി ഹിന്ദി കേട്ട് അവര്‍ക്ക് മനസിലായി ഞാന്‍ അവിടെ പുതിയതാണെന്ന്.അവരുടെ രണ്ടു പേരുടേയും കൈകള്‍ എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

"ശ്രീ പദ്മനാഭ" എന്ന വിളി അറിയാതെ ഉച്ചത്തില്‍ ആയി പോയിരുന്നു.കുറച്ചു മാറി നിന്ന ഒരാള്‍ കൂടി ഓടി വരുന്നത് കണ്ട് എന്റെ പാതി ജീവന്‍ പോയി.

"കമല ഓ കമല..യെ ക്യാ ഹേ..ബന്ദാ നയാ ഹേ ഗലി മേ...ചോഡ്‌ ഉസേ.."ആ ഓടി ഓടിവന്നവന്‍ പറഞ്ഞു.ആ രണ്ടു പേര്‍ പതുക്കെ എന്നെ വിട്ടു പോയി.

അവന്‍ എന്നോട്‌ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു."നീ എന്തിനാ അവരോട്‌ തര്‍ക്കിക്കാന്‍ പോകുന്നേ.ഒരു രൂപ നോട്ടു കൊടുത്താല്‍ തീരില്ലേ പ്രശ്നം."

അല്പം പേടിയോടെ ആണെങ്കിലും ഞാന്‍ ചോദിച്ചു."നിങ്ങളും ആ കൂട്ടത്തിലെ അല്ലെ..പിന്നെ എന്തിനാ അവരെ ഓടിച്ചു വിട്ടത്".

മുഖത്തേക്ക്‌ നോക്കാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു അവന്‍.രണ്ടടി വെച്ചിട്ട് നിന്നു.എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു."ഒരേ നാട്ടുകാരായി പോയില്ലേ."

എന്നിട്ട് നിര്‍ത്താതെ കൈയടിച്ചു നടന്നു നീങ്ങി.ഒപ്പം ഒരു പാട്ടും.നാല്പതിനടുത്ത് പ്രായം തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവനെ കണ്ടിട്ട്.

അന്ന് കണ്ട ആ മൂന്നു രൂപങ്ങള്‍ ഇപ്പോളും മനസ്സില്‍ നിന്നും മാഞ്ഞിട്ടില്ല.നേര്‍ത്ത പുരുഷസ്വരം.മുഖത്ത് വാരി പൂശിയ ചായങ്ങള്‍.കളഭക്കൂട്ടിന്റെയും കസ്തുരിയുടെയും ഗന്ധം.വായില്‍ പാനും ബീഡായും.വര്‍ണചിത്രങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ വസ്ത്രം,ഇറുകിയ ബ്ലൗസുകള്‍.ഒരു തരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ഒരു കോമാളി രൂപം.മഹാനഗരങ്ങളില്‍ അവര്‍ തങ്ങളുടെ ജീവിതം കണ്ടെത്തുന്നു.തിരക്കേറിയ നഗരവീധികളിലും മറ്റും അവര്‍ അരവയര്‍ നിറയ്ക്കാന്‍ വേണ്ടി ആളുകള്‍ക്ക്‌ ഭീഷണി ആകുന്നു.കൂട്ടം ആയി വരുന്ന അവരുടെ കൈയടിയുടെ താളം ഇതൊരു ചെറുപ്പക്കാരനും മനസ്സില്‍ ഭയം ഉണര്‍ത്തുന്നതാണ്.അവരോട്‌ തര്‍ക്കിക്കുന്നവരെ അവര്‍ തങ്ങളുടേതായ രീതിയില്‍ വസ്ത്രങ്ങള്‍ മാറ്റി നഗ്നത പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചു മാനം കെടുത്തുന്നു.

ഇതില്‍ എല്ലാമുപരി നമ്മള്‍ കാണാന്‍ ശ്രമിക്കാത്ത വല്യ ഒരു സത്യം ഉണ്ട്.ഒരു പുരുഷബീജം സ്ത്രീയില്‍ ഉത്ഭവിപ്പിച്ച വേറൊരു പുരുഷ ജന്മം,തന്നിലെ സ്ത്രീ സത്വത്തെ തേടിയുള്ള ആ യാത്രയില്‍,മഹാനഗരങ്ങളിലെ വഴിയോരങ്ങളില്‍ ഭിക്ഷയെടുത്തും,തന്നിലെ സ്ത്രീയെ വ്യഭിചരിച്ചും,നൃത്തം ആടിയും,ജീവിക്കാന്‍ ആയി വേഷം കെട്ടിയും സ്വയം വേദന തിന്നുന്ന വിധിയുടെ വേട്ടമൃഗം ആയി മാറുന്നു.

കുറെ ദിവസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ആ കൂട്ടത്തെ വീണ്ടും കണ്ടു മുട്ടി.എന്തോ അവര്‍ക്ക്‌ എന്നെ ആക്രമിക്കാന്‍ അന്ന് തോന്നിയില്ല.പരുങ്ങി നിന്ന എന്നെ അവര്‍ നോക്കാതെ കടന്നു പോയി.അന്ന് എന്നെ രക്ഷപെടുത്തിയ ആ ഹിജഡ ഏറ്റവും പുറകിലായി ഉണ്ടായിരുന്നു.അവന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ചെറുതായി കൈ വീശി പരിചയം കാണിച്ചു.എന്റെ കൈകള്‍ എന്തോ പേടി കൊണ്ട് ഉയര്‍ന്നില്ല.കുറെ കഴിഞ്ഞു ശിപായി അസലാം ഷായുടെ കൈകള്‍ എന്റെ തോളത്തു പതിച്ചത് ഞെട്ടലോടെ ആണ് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞത്."അരെ ഓ സാബ്,ക്യാ ഹോഗയ?....ഉസ്സേ മാലൂം ഹെപിന്‍ ക്യാ?..വോ ഹിജഡ മദിരാശി ഹേ..ഉന്കി കഹാനി..."അസലാം മുഴുമിപ്പിച്ചില്ല.

അസലാം പറഞ്ഞ കഥ

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ്‌ ലാലപ്പൂര്‍ തെരുവിലെ മാഹിംഘര്‍ എന്ന ഹിജഡ ഭവനത്തിലേക്ക്,ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഭഗവത്‌ എന്ന ഡല്‍ഹിക്കാരന്‍ സാബിനേം കൂട്ടി പോയപ്പോള്‍ ആണ് ഞാന്‍ കല്യാണ്‍ദേവിയെ ആദ്യം കാണുന്നത്.അന്ന് അവന്‍ പുരുഷ വേഷം ആയിരുന്നു.മലബാര്‍ ഭാഗത്ത് നിന്ന് വന്ന ദേവകുമാര്‍.ജോലി കിട്ടാതെ തെരുവുകള്‍ തോറും അലഞ്ഞുനടന്ന അവനെ മാഹിംഘറിന്റെ കാവല്‍ക്കാരന്‍ ആക്കി സേട്ടുസാബ്.

സേട്ടുസാബ് മാഹിംഘറിലെ ഹിജഡ ഗുരു ആണ്.പത്തു പതിനഞ്ച് ചേലകള്‍ സേട്ടുസാബിന്റെ കീഴില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.ഒത്ത ഒരു പുരുഷന്‍ ആയിരുന്നിട്ടും മാംസവ്യാപാരത്തിന്റെ സാധ്യതകള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടു ഒരു ഹിജഡ ആയി ജീവിച്ച ഒരാള്‍ ആയിരുന്നു അയാള്‍.മാഹിംഘര്‍ ഹിജഡ ഭവനത്തിലുപരി ഒരു വേശ്യാലയം ആയിരുന്നു.ഹിജഡകളുടെ ശരീരത്തില്‍,സ്ത്രീ ശരീരത്തില്‍ ഇല്ലാത്ത ഏതോ സ്വര്‍ഗീയ സുഖം ഉണ്ട് എന്ന് വിശ്വസിച്ച കുറെ കാമഭ്രാന്തന്മാരുടെയും സ്വവര്‍ഗപ്രേമികളുടെയും വിഹാര കേന്ദ്രം.മാഹിംഘര്‍ അടച്ചു പൂട്ടാന്‍ നടപടി എടുക്കാന്‍ പോകുന്നു എന്നറിയിക്കാന്‍ ആണ് ഞങ്ങള്‍ അന്ന് അവിടെ പോയത്‌.

സേട്ടു സാബിന്റെ വിശ്വരൂപം അന്ന് ഞാന്‍ കണ്ടു.ആഴ്ചകള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഭഗവത്‌ സാബ് സ്ഥലം മാറി പോയി.പുതുതായി വന്ന സാബ് അവരുടെ ആളായി മാറുകയും ചെയ്തു.ഹിജഡകളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതിന് പുറമേ സ്ത്രീകളുടെ മാംസവും അയാള്‍ വ്യാപാരം ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി.

രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു.ഒരു ദിവസം സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തിയ ഞാന്‍ ആ വാര്‍ത്ത കേട്ട് ഞെട്ടി പോയി.

"സേട്ടുസാബ് കൊല്ലപെട്ടിരിക്കുന്നു.കൊലയാളി ദേവകുമാര്‍."

ജയിലില്‍ കിടക്കുന്ന ദേവകുമാറിനെ കാണാന്‍ ചെന്ന ഞാന്‍ ആ രൂപം കണ്ടു ഞെട്ടി പോയി.

പുരുഷ വേഷം കൊഴിച്ചു കളഞ്ഞു ഒരു സ്ത്രീയിലേക്കുള്ള യാത്രയില്‍ പാതി വഴി പിന്നിട്ട ദേവകുമാര്‍.അന്നത്തെ അവന്റെ മാനസികാവസ്ഥ ഇന്നത്തേത്‌ പോലെ ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു.ഒരു തരം ഭ്രാന്ത്‌ ആയിരുന്നു ആ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നത്.ആ കണ്ണുകളില്‍ ആരോടോ ഉള്ള പക തീ പോലെ പാറിയിരുന്നു.അരികില്‍ കുറെ നേരം ഇരുന്നിട്ടും അവന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.രാത്രിയില്‍ ഇടയ്ക്ക് എപ്പോളോ സാബ് അവനെ കുറെ തല്ലി ചതച്ചു.വെളുപ്പിനെ ഞാന്‍ അവന്റെ അരികില്‍ വീണ്ടും ചെന്നു.

"ദേവ, ക്യാ യെഹ് സബ്." എന്റെ ചോദ്യത്തിന് അവന്റെ ആര്‍ത്തനാദം ആയിരുന്നു മറുപടി.കുറെ കരഞ്ഞതിനു ശേഷം അവന്‍ അവന്റെ കഥ പറഞ്ഞു.

ദേവകുമാര്‍ അസലാമിനോട്‌ പറഞ്ഞ കഥ

ഒരു പുരുഷ ശരീരത്തില്‍ ജനിച്ച സ്ത്രീ ആയിരുന്നോ ഞാന്‍ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ അറിയില്ല?

മലബാറിലെ പുതിയശ്ശേരി എന്ന ഗ്രാമത്തില്‍ ഒരു കുടുംബത്തിലെ മൂത്ത സന്തതി ആയി ജനിച്ച ഞാന്‍ എന്നും ആ അമ്മയ്ക്കും അച്ചനും ഒരു ശാപം ആയിരുന്നു.കഴിവില്ലാത്തവന്‍,ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവന്‍ എന്നിങ്ങനെ ലഭിക്കാത്ത വിശേഷണങ്ങള്‍ ഇല്ല ആ കാലത്ത്‌.ഒടുവില്‍ പതിനാറാം വയസ്സില്‍ കള്ളവണ്ടി കയറി നാട് വിട്ടു.അരവയര്‍ നിറയ്ക്കാന്‍ കുറെ കഷ്ടപ്പെട്ടു.ഊരറിയാത്ത,ഭാഷയറിയാത്ത നാടുകളിലൂടെ ഉള്ള അലച്ചിലില്‍ ഒടുവില്‍ ഇവിടെ എത്തി പെട്ടു.

ഇവിടെ ഈ നഗരം എനിക്ക് അത്ഭുതങ്ങളുടെ ഹിമാലയം ആയിരുന്നു.ആദ്യ നാളുകളില്‍ ഒരു ജോലി അന്വേഷിച്ചു കുറെ നടന്നു.ഭാഷ പോലും അറിയാത്ത ഒരുവനു എന്ത് ജോലി ലഭിക്കാന്‍.ഒടുവില്‍ വഴിയോരത്ത് തളര്‍ന്നു വീണ എന്നെ ഒരു ഹിജഡ എടുത്തുകൊണ്ട് പോയി.ഒരാഴ്ചയോളം പനിച്ചു കിടന്ന എന്നെ അവര്‍ ശുശ്രൂക്ഷിച്ചു.പനി മാറി എഴുന്നേറ്റ എനിക്ക് മനസിലായി അത് ഒരു ഹിജഡ താവളം ആണ് എന്ന്.നഗരത്തിന്റെ അതിര്‍ത്തിയിലെ ഒരു പഴയ കെട്ടിടം.

എന്നെ അന്ന് രക്ഷപെടുത്തിയ ആ ഹിജഡ;മണിബായി,അവര്‍ ആണ് ആ ഹിജഡ ഗൃഹത്തിലെ ഗുരു.അവര്‍ക്ക് കീഴില്‍ അഞ്ചാറു ചേലകളും ഉണ്ട്. മണിഭായി തമിഴ്നാട്ടില്‍ നിന്നും എത്തിപ്പെട്ടതായിരുന്നു.അവര്‍ നീണ്ട ഒരു മാസത്തോളം എന്നെ ഹിജഡകളുടെ ആചാര രീതികളും ചരിത്രവും മറ്റും പഠിപ്പിച്ചു.

ഒടുവില്‍ എന്നെയും ബഹുചര മാതാവിന്റെ അടുക്കല്‍ കൊണ്ടുപോണം എന്നും,പുരുഷത്വത്തിന്റെ എല്ലാ മേലാപ്പുകളും അവിടെ സമര്പിച്ചിട്ടു,ഹിജഡ ആയി ഒരു പുതു ജീവിതം ആരംഭിക്കണം എന്നുള്ള അവസ്ഥ വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആ ഹിജഡകളുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും ഓടി രക്ഷപെട്ടു.

പക്ഷെ വിധി എന്നെ വെറുതെ വിടാന്‍ ഭാവിച്ചിരുന്നില്ല.

ദിവസങ്ങളോളം തെരുവുകള്‍ തോറും അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടന്ന ഞാന്‍,ഒടുവില്‍ എത്തിപെട്ടത്‌ മാഹിംഘറിന്റെ മുന്‍പില്‍.

സേട്ടു സാഹിബ്‌ തന്നെ മാഹിംഘറിന്റെ കാവല്‍ക്കാരന്‍ ആക്കി.പലതരം ആളുകള്‍,പലതരം വേഷങ്ങള്‍,ഹിജഡകള്‍,സ്ത്രീകള്‍,പുരുഷന്മാര്‍,ഹിജഡ വേഷം കെട്ടിയ പെണ്ണുങ്ങള്‍,രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍,വ്യാപാരികള്‍ - മാംസം മൊത്തത്തില്‍ കച്ചവടം ചെയ്യുന്ന ഒരു വാണിഭ ശാല ആയിരുന്നു അത്.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞു പോയി.വെറും ഒരു കാവല്‍ക്കാരന്‍ എന്നതിനപ്പുറം,സേട്ടു സാഹിബിന്റെ ഏറ്റവും വിശ്വസ്തന്‍ ആയി മാറി ഞാന്‍.

സേട്ടു സാഹിബ്‌ ഒരു ഹിജഡ അല്ലെന്നും,അടുത്ത പട്ടണത്തില്‍ ഭാര്യയും മക്കളും ഒക്കെ ഉള്ള ഒരു വ്യക്തി ആണെന്നും ഉള്ള തിരിച്ചറിവുകള്‍ എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.സേട്ടു സാബിന്റെ അടുത്ത അനുയായിയും,മനസാക്ഷി സൂക്ഷിപ്പുകാരനും ആയി ഉള്ള വളര്‍ച്ച,പല സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളും എനിക്ക് തന്നു.

ഒടുവില്‍ അങ്ങനെ മാഹിംഘറിന്റെ അകത്തളങ്ങളിലേക്ക് എനിക്ക് പ്രവേശനം ലഭിച്ചു.

അകത്തളങ്ങളില്‍ വെച്ചാണ് റിഹാനയെ ഞാന്‍ കാണുന്നത്.

റിഹാന..ജീവിതത്തിനും ഹിജഡകള്‍ക്കും ഇടയില്‍ നരകിച്ച എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രണയത്തിന്റെ മലരിതളുകള്‍ വാരി വിതറിയ പെണ്‍കുട്ടി.

ഏതോ ഒരു ഉള്‍നാടന്‍ ഗ്രാമത്തില്‍ ജനിച്ചു,മാതാപിതാക്കളാല്‍ തിരസ്കരിക്കപെട്ടു ജീവിതം മുന്നോട്ട് നീക്കാന്‍ സ്വന്തം ശരീരത്തിന് അശുദ്ധി കല്പിക്കാന്‍ സ്വയം വിധിക്കപെട്ടവള്‍.ഒരു സ്ത്രീ ആരും അല്ലാതെ ആയി തീരുന്ന അവസ്ഥയില്‍,ആരാലും സംരക്ഷിക്കപെടാന്‍ ഇല്ലാത്ത വരുന്ന അവസ്ഥയില്‍,വിധി അവളോട്‌ കാണിക്കുന്ന ക്രൂരത.

ആരുടേയും ശ്രദ്ധ ക്ഷണിച്ചു വരുത്താതെ,മൌനത്തിന്റെ ഭാഷയില്‍ എഴുതിയ ഞങ്ങളുടെ പ്രണയം.

ആഴ്ചകള്‍ മാത്രം നീണ്ടു നിന്ന ആ പ്രണയം,ഒരു ദുരന്തം ആയി മാറാന്‍ നിമിഷങ്ങളെ എടുത്തുള്ളൂ.

റിഹാനയെ മാഹിംഘറില്‍ നിന്നും രക്ഷപെടുത്തി,ദൂരെ എവിടെ എങ്ങിലും പോയി ജീവിക്കുക എന്ന തീരുമാനം ഞാന്‍ എടുത്ത ആ രാത്രി.

ആ രാത്രി,സേട്ടു സാഹിബ്‌ മാഹിംഘറില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരു സ്ത്രീയുടെ കൂടെ ആണ് അന്തിയുറങ്ങുക എന്നത് തന്റെ ദൌത്യത്തെ വിജയിപ്പിക്കും എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചു.

മാഹിംഘറിലെ അന്നത്തെ വ്യാപാരം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ സൂചനകളുമായി രാത്രി അതിന്റെ അന്ത്യയാമത്തിലേക്ക് കടന്നു.വിളക്കുകള്‍ അണഞ്ഞു തുടങ്ങി.അവിശുദ്ധ ഭോഗത്തിന് ശേഷം സ്വന്തം വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന പകല്‍ മാന്യന്മാര്‍.കുറെ നിമിഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അടുത്ത പകലിന്റെ പകുതി വരെ ഇവിടം ശാന്തം ആയിരിക്കും.വെളിയിലേക്കുള്ള കവാടത്തിലെ കാവല്‍ക്കാര്‍ ഒഴികെ മറ്റുളവര്‍ എല്ലാവരെയും നിദ്രാദേവി തഴുകി ഉറക്കുന്ന സമയം.ഇനി കിട്ടില്ല ഇതു പോലെ ഒരു അവസരം.

ഞാന്‍ പതുക്കെ അകത്തളങ്ങളില്‍ കടന്നു.റിഹാനയുടെ മുറിയിലേക്കുള്ള ഇടനാഴിയില്‍ പ്രവേശിച്ചു.

തെറ്റുകളിലൂടെ മാത്രം സഞ്ചരിച്ച ഈ ജീവിതം വിട്ടെറിഞ്ഞ്‌,റിഹാനയും ഒത്തു ഒരു നല്ല ജീവിതം.ആ സ്വപ്നം മാത്രമായിരുന്നു കണ്ണുകളില്‍.പക്ഷെ തന്റെ കണക്കുക്കൂട്ടലുകള്‍ പിഴച്ചു പോയി എന്നറിയാന്‍ ഒരല്പം വൈകി പോയി.

സേട്ടു സാഹിബ്‌ അന്ന് അന്തി ഉറങ്ങാന്‍ തിരഞ്ഞെടുത്തത്‌ റിഹാനയുടെ മുറി ആണെന്ന് മനസിലാക്കിയപ്പോളെക്കും,അയാള്‍ തന്നെ പിടി കൂടി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ആ പകല്‍ മുഴുവന്‍ അയാളുടെ ഗുണ്ടകള്‍ തന്നെ തല്ലി ചതച്ചു.

"സാലെ...ഹറാമി..മാധര്‍ചോദ്ദ്‌..ധോഖ ദിയ തൂനേ..ചോടൂംഗ നഹി തുജെ...".

അയാള്‍ ഇടയ്ക്ക്‌ ഇടയ്ക്ക്‌ പുലമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഒടുവില്‍ ആ വൈകുന്നേരം എന്നെ ലഷ്കര്‍വാലായ്ക്ക് മുന്നില്‍ എത്തിച്ചു.

അവര്‍ എന്നെ നിര്‍വാണത്തിനു വിധിച്ചു.

പുരുഷന്റെ മേലങ്കികള്‍ കൊഴിച്ചു കളഞ്ഞു,ഹിജഡയായി തീരുക എന്നതായിരുന്നു അവര്‍ എടുത്ത തീരുമാനം.അതിനു എന്നിലാരോപിച്ച കുറ്റമോ,ഒരു ഹിജഡയെ പ്രണയിച്ചു എന്നതായിരുന്നു.സേട്ടു സാബിന്റെ പണത്തിനു മീതെ എന്റെ സ്നേഹത്തിനു പറക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.റിഹാനയെ അയാള്‍ ഒരു ഹിജഡ ആയി ആണ് ലഷ്കര്‍വാലയ്ക്ക് മുന്‍പില്‍ അവതരിപ്പിച്ചത്‌.അവള്‍ക്കു പകരം,അവള്‍ ആയി ഭാവിച്ച് ഏതോ ഒരു ഹിജഡ മൊഴി കൊടുത്തു.

ഒരു ഹിജഡയെ പ്രണയിക്കുന്നത്‌ മറ്റൊരു ഹിജഡ ആണെന്നും,അതിനാല്‍ ഞാനും ഒരു ഹിജഡ ആകണമെന്നും ലഷ്കര്‍വാല തീരുമാനം എടുത്തു.എന്നില്‍ പ്രതികാരം മാത്രം അവശേഷിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവര്‍ എന്നെ നിര്‍വാണത്തിനു വിധേയന്‍ ആക്കി.

ഹിജഡയുടെ മേലാപ്പ് എടുത്തണിഞ്ഞ എന്നെ കാത്തിരുന്നത് വളരെ ദുഖിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വാര്‍ത്ത ആയിരുന്നു.
റിഹാന ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.പക്ഷെ എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു അവളെ അയാള്‍ കൊന്നതായിരിക്കും എന്നത്.എനിക്ക് ചുറ്റും ഉള്ള ഹിജഡ‍കളുടെ സംസാരത്തില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ അത ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

എന്നിലെ പ്രതികാരാഗ്നി ആളിക്കത്താന്‍ തുടങ്ങി.നിര്‍വാണത്തിന്റെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു വിശ്രമത്തില്‍ ഇരിക്കുന്ന എന്നെ കാണാന്‍ വന്ന സേട്ടു സാഹിബ്‌ എന്ന ആ ദുഷ്ടനെ ഞാന്‍ ആക്രമിച്ചു.പീഡനങ്ങള്‍ ഏറ്റു വാങ്ങിയ എന്റെ ശരീത്തിനു അയാളെ ആക്രമിക്കാന്‍ ശക്തി ഇല്ലായിരുന്നു എങ്കില്‍ കൂടി..മനസിലെ പക..അത് ഒടുവില്‍ അയാളുടെ മരണത്തിനു കാരണഹേതു ആയി.മല്‍പ്പിടുത്തത്തിനൊടുവില്‍ അയാളുടെ ജീവന്‍...അതിനെ എന്റെ ഈ കൈകള്‍ എങ്ങനെയോ എടുത്തു..

ആരും എന്നെ പിടിച്ചു മാറ്റാന്‍ വന്നില്ല.എല്ലാവരും ആഗ്രഹിച്ച മരണം,ഞാന്‍ അതിനു എങ്ങനെയോ നിമിത്തം ആയി.

അസലാം കഥ തുടരുന്നു.
സാബ്..ആ രാത്രി മുഴുവന്‍ അവന്‍ നിര്‍ത്താതെ കരഞ്ഞു.അവനെ ഒന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ പോലും എനിക്ക് അന്ന് സാധിച്ചില്ല.രാവിലെ അവന്‍ എന്നോട് ഒരു ബീഡാ ചോദിച്ചു.ഞാന്‍ അത് വാങ്ങി കൊടുത്തിട്ട് വീട്ടിലേക്ക്‌ പോയി.

ആ വൈകുന്നേരം തിരികെ എത്തിയ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞത് അവനെ റിമാന്‍ഡ്‌ ചെയ്തു എന്നതാണ്.പിന്നെ എല്ലാം നിയമത്തിന്റെ വഴിക്ക് നടന്നു.അവനെ കോടതി അഞ്ചു കൊല്ലം തടവിനു ശിക്ഷിച്ചു.അവന്‍ അനുഭവിച്ച യാതനകള്‍ കോടതി പരിഗണനക്ക് എടുത്തു.

ഏതായാലും അന്നത്തെ ആ സംഭവം അത് ജനശ്രദ്ധ ആകര്‍ഷിച്ചിരുന്നു.ഒത്തിരി സന്നദ്ധ സംഘടനകളും സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തകരും മറ്റും ഹിജഡകളുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുക്കാന്‍ തുടങ്ങി.അതിനു ശേഷം ഈ സേട്ടു സാഹിബിനെ പോലെ ഉള്ള ചൂഷകര്‍ ഇവിടെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

നീണ്ട ആ ജയില്‍ ശിക്ഷ കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയ ദേവന് വേറെ ജീവിത മാര്‍ഗം കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞിരിക്കില്ല.വിധിയുടെ ക്രൂരതകളും,നിര്‍വാണം അവനില്‍ ഏല്‍പിച്ച ആഘാതങ്ങളും പിന്നെ ജയില്‍വാസവും അവനെ ഒരു ഹിജഡ ആയി തുടരാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചിരിക്കണം.പിന്നെ അവന്‍ ഒരിക്കലും എനിക്ക് മുഖം തന്നിട്ടില്ല.ഞാന്‍ പലപ്പോഴും മിണ്ടാന്‍ ശ്രമിച്ചു എങ്കിലും അവന്‍ എന്നോട് മിണ്ടാന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല.പതുക്കെ പതുക്കെ ഞാനും ദേവനെ കല്യാണ്‍ദേവി എന്ന ഹിജഡയായി കാണാന്‍ തുടങ്ങി.

എപ്പോളോ ആരോ പറഞ്ഞറിഞ്ഞു അവന്‍ ജയിലില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി നേരെ പോയത് പണ്ട് അവനെ രക്ഷപെടുത്തിയ മണിബായി എന്ന ആ വൃദ്ധഹിജഡയെ കാണാന്‍ ആണ്.അവര്‍ അവനെ ഹിജഡയായി തുടരാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചിരിക്കാം,അല്ലെങ്കില്‍ അവരുടെ അന്നത്തെ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ട് അവന്‍ സ്വയം തീരുമാനിച്ചതായിരിക്കാം.എന്തായാലും അവന്‍ ഇന്ന് മണിബായിയുടെ സ്ഥാനത്താണ്.അവരുടെ ഹിജഡഗൃഹത്തിനു അവന്‍ കാവലായി.അവനിപ്പോള്‍ അവിടുത്തെ ഗുരു ആണ്.കുറെ ചേലകളും ഉണ്ട് കൂടെ.

മനസ്സില്‍ കുറെ നാള്‍ ഒരു വിങ്ങലായി ദേവന്റെ കഥ കിടന്നു.പലപ്പോഴും നേരില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്തെങ്കിലും മിണ്ടണം എന്ന് തോന്നിച്ചെങ്കിലും പേടി കാരണം മിണ്ടിയില്ല.ഒരു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം അവിടെ നിന്നും മാറ്റം കിട്ടി ഞാന്‍ വേറെ നഗരത്തിലേക്ക് മാറി.

ഇടയ്ക്ക്‌ ഇടയ്ക്ക്‌ അസലാമിനയയ്ക്കുന്ന കത്തുകള്‍ ആയിരുന്നു ആകെ പിന്നെ ആ നഗരവുമായി എനിക്കുള്ള ബന്ധം.ആ കത്തുകളില്‍ ഒന്നില്‍ മാത്രം ഒരിക്കല്‍ ദേവന്റെ പേര് അസലാം എഴുതിയിരുന്നു.

ആരാലും നോക്കാനില്ലാതെ നരകിച്ചു നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്ത പ്രദേശത്തുള്ള ആ പഴയ കെട്ടിടത്തില്‍ കിടന്നു ദേവന്‍ മരിച്ചു എന്നതായിരുന്നു അത്.

ഒന്നാം വാര്‍ഷികം

2009-10-02T09:13:00.001+05:30

ആരവങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളും ഇല്ലാതെ ഒന്നാം വാര്‍ഷികം.

ഗുലുമാലിന്റെ ഒന്നാം വാര്‍ഷികം.എന്റെ എഴുത്തിന്റെ ഔദ്യോഗികമായ ഒന്നാമത്തെ പിറന്നാള്‍.
തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഒന്നും ഓര്‍മ്മകളെ പോസ്റ്റുമാര്‍ട്ടം ചെയ്യാന്നോ,ഭാവിയിലേക്ക്‌ ഉറ്റുനോക്കി ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഭാണ്ടക്കെട്ട് തുറക്കാനോ മിനക്കെടുന്നില്ല.

പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ പിറന്നാള്‍ പോസ്റ്റ്‌ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു

വികൃത മുഖങ്ങള്‍

2009-08-10T19:27:00.044+05:30

വളരെ വൈകി ആണ് ജീവന്‍ അപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റില്‍ മടങ്ങി എത്തിയത്‌.ആ വാരാന്ത്യം വെറുതെ ഒരു യാത്ര.ഗ്രാമങ്ങളുടെ പച്ചപ്പും മനോഹാരിതയും തരുന്ന വളരെ അമൂല്യമായ ആ ഏകാന്തതയെ അയാള്‍ വല്ലാതെ പ്രണയിച്ചിരുന്നു.തന്റെ ജോലിയെ വളരെ അധികം ഇഷ്ടപെടുന്നു എങ്കിലും വാരാന്ത്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു അവധൂതനെ പോലെ അലഞ്ഞു നടക്കുന്നതില്‍ ഒരു തരം ആത്മസംതൃപ്തി അയാള്‍ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.തന്റെ അമ്മയുടെ പേരില്‍ ഉള്ള ആശുപത്രിയുടെ എം ഡിയും കൂടാതെ അവിടുത്തെ പ്രധാന ഡോക്ടര്‍മാരില്‍ ഒരാളും ആണ് ജീവന്‍.ആശുപത്രിയോട്‌ ചേര്‍ന്നുള്ള ഒരു അപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റില്‍ ആണ് അയാള്‍ താമസിക്കുന്നത്.പ്രായം മുപ്പതു കഴിഞ്ഞു എങ്കിലും അവിവാഹിതന്‍.

യാത്രയുടെ ക്ഷീണത്തില്‍ കിടന്നു ഉറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയ അയാളെ ശല്യം ചെയ്യാന്‍ എന്നാ പോലെ ഒരു ഫോണ്‍ കാള്‍.

"ഹലോ ഡോക്ടര്‍ ജീവന്‍..രമേശ്‌ ആണ്...ഒരു സാഡ് ന്യൂസ്‌..ജോണ്‍ അങ്കിള്‍..ഹി ഈസ്‌ നോ മോര്‍..ഇന്നലെ രാവിലെ ആയിരുന്നു..മരിക്കുന്നതിനു തൊട്ടു മുന്‍പും നിന്നെ തിരക്കി..അവസാനം ഒരു കവര്‍ എന്റെ കയ്യില്‍ തന്നു..നിനക്ക് തരാന്‍..അത് ഞാന്‍ സെക്യുരിട്ടിയുടെ കയ്യില്‍ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്..വാങ്ങാന്‍ മറക്കേണ്ടാ.."

വാര്‍ത്ത കേട്ട ജീവന്‍ കുറെ നേരത്തേക്ക്‌ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു.

ജോണ്‍ അങ്കിള്‍..ആരാണെന്നോ ഏത് നാട്ടുകാരന്‍ ആണെന്നോ അറിയില്ല.ഒരു മാസം ആകുന്നു അദേഹത്തെ ആശുപത്രിയില്‍ കൊണ്ട് വന്നിട്ട്.ഒരു ദിവസം പാരീസ്‌ കോര്‍ണറിലെ മാളിന്റെ മുന്‍പിലെ പാര്‍ക്കിംഗ് ലോട്ടില്‍ തന്റെ കാറിനു മുന്‍പില്‍ വീണു കിടന്ന ജോണ്‍ അങ്കിളിനെ താനും രേമേശും കൂടിയാണ് ആശുപത്രിയില്‍ എത്തിച്ചത്‌.വന്നു രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ട് അങ്കിള്‍ എല്ലാരുമായും ചങ്ങാത്തം കൂടി.വളരെ സരസന്‍ ആയ മനുഷ്യന്‍.കറുത്ത പാന്റ്സും,വെള്ള ഷര്‍ട്ടും,അതിനു മുകളില്‍ ഒരു കറുത്ത കോട്ടും പിന്നെ ഒരു കറുത്ത കൌ ബോയ്‌ ഹാട്ടും ആയിരുന്നു താന്‍ ആദ്യം കാണുമ്പോള്‍ അദേഹത്തിന്റെ വേഷം.കുറെ കഥകള്‍ പറഞ്ഞു തന്നു അങ്കിള്‍.പല ദേശങ്ങളിലൂടെ ഉള്ള ആ യാത്രകള്‍ ആയിരുന്നു മുഖ്യം ആയും.ഒരു നാടോടി.കാന്‍സര്‍ എന്ന മഹാരോഗം തന്നെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു എന്ന സത്യം അദേഹം അറിഞ്ഞിരുന്നോ എന്നറിയില്ല.

ജീവന്‍ എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചിരുന്നു പോയി.കതകില്‍ ആരോ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ്‌ അയാള്‍ ചിന്തകളുടെ ആ ലോകത്ത് നിന്നും ഉണര്‍ന്നത്.സെക്യൂരിറ്റി രാമേട്ടന്‍ ആയിരുന്നു.

രാമേട്ടന്‍ തന്ന ആ കവറുമായി തിരികെ മുറിയില്‍ എത്തിയ ജീവന്‍ വളരെ അധികം ആകാംഷയോടെ അത് തുറന്നു. ഒരു ഡയറി.

ഡയറിയുടെ മുന്‍പേജില്‍ നല്ല വടിവൊത്ത അക്ഷരങ്ങളില്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നു "ഇമ്മാനുവേല്‍ ജോണ്‍"

പേജുകളിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോയ ജീവന്‍ ഒരു കഥ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു.ജോണ്‍ അങ്കിള്‍ തന്റെ ആശുപത്രിയില്‍ എത്തിയതിനു ശേഷം എഴുതിയ ഒരു കഥ.ജോണ്‍ അങ്കിളിന്റെ ഡയറി കുറിപ്പുകളിലൂടെ ഒരു കഥ.

അന്ന്‍ നല്ല മഴ ഉള്ള ദിവസം ആയിരുന്നു.തന്റെ ഈമോ ഫ്ലവര്‍ മാര്‍ട്ടിന്റെ മുന്‍പില്‍ കാര്‍ നിര്‍ത്തി അതില്‍ നിന്നും കടയിലേക്ക്‌ കയറി വന്ന ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ തനിക്ക്‌ ആദ്യം മനസിലായില്ല.അവള്‍ പൂക്കള്‍ മേടിച്ചിട്ട് തന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു."ഇമ്മാനുവേല്‍"

"അതെ" എന്ന ഉത്തരം പറയുന്നതിന് മുന്‍പ്‌ തന്നെ ഒരു മന്ദസ്മിതം സമ്മാനം ആയി തന്നിട്ട് അവള്‍ നടന്നു നീങ്ങി.

അടുത്ത ദിവസവും അവള്‍ കടയില്‍ വന്നു."എന്നെ മനസിലായില്ല അല്ലെ.." എന്ന അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് ഞാന്‍ മറുപടി പറയാന്‍ വിഷമിക്കുന്നത് കണ്ടു അവള്‍ പറഞ്ഞു."ഒരു പഴയ സഹപാഠി ആണ്...ഈമോ എന്നെ ആന്‍ വിളിച്ചിരുന്നു.."

ആന്‍...കലാലയ ജീവിതത്തിന്റെ മധുരതരമായ ഓര്‍മകളില്‍ ഒളിമങ്ങാതെ കിടന്ന ചില പേരുകളില്‍ മനപൂര്‍വ്വം ചിതലരിയിച്ചു കളഞ്ഞ ആ പേര്..ഒരു കുബേരന്റെ മകള്‍ ആയിരിന്നിട്ടു കൂടി വെറും ഒരു കപ്യാരിന്റെ മകന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തായ അവള്‍..തനിക്ക്‌ അവളെ ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു....നിര്‍വചിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഇഷ്ടങ്ങളില്‍ ഒന്ന്.

പ്രാരാബ്ധങ്ങളുടെ നടുക്കടലില്‍ നിന്നും രക്ഷപെടാന്‍ ഉള്ള പരക്കം പാച്ചിലില്‍ ആരോടും പറയാതെ പഠിത്തവും ഉപേക്ഷിച്ചു ഈ പട്ടണത്തില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ഭൂതകാലത്തിലെ ആരെയും കണ്ടുമുട്ടല്ലേ എന്ന ഒരു പ്രാര്‍ഥനയെ ഉള്ളായിരുന്നു.

"ആന്‍ എന്താ ഇവിടെ..." ഓര്‍മകളുടെ തേരോട്ടത്തില്‍ നിന്നും മുക്തന്‍ ആകാന്‍ ഞാന്‍ ഒരു ശ്രമം നടത്തി."എന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. ഭര്‍ത്താവ്‌ ഇവിടെ ആണ്.എന്താണ് തന്റെ വിശേഷങ്ങള്‍.അന്ന് ആരോടും പറയാതെ മുങ്ങിയതല്ലേ.."

നഷ്ടപെട്ട ആ സൌഹൃദം പതുക്കെ വീണ്ടും തളിരിടാന്‍ തുടങ്ങി.ആനിന്റെ ഭര്‍ത്താവ്‌ വളരെ തിരക്കുള്ള ഒരു ബിസിനസ്സുകാരന്‍.വിദേശരാജ്യങ്ങളിലും നാട്ടിലുമായി കോടി കണക്കിന് രൂപയുടെ ആസ്തി.വളരെ തിരക്കുള്ള ഒരാള്‍.

ആന്‍ മിക്കവാറും ദിവസങ്ങളില്‍ കടയില്‍ വരും.ചില ദിവസങ്ങളില്‍ അവിടെ ഇരിക്കും,കുറെ നേരം സംസാരിക്കും.അങ്ങനെ ആഴ്ചകള്‍ കടന്നു പോയി.അവള്‍ തന്നോട്‌ മനസ്സ് തുറന്നു സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.പുറമേ വളരെ സന്തോഷവതി ആയി കണ്ടിരുന്ന അവളുടെ ഉള്ളൊരു പുകയുന്ന അഗ്നിപര്‍വതം ആണ് എന്ന് ഞാന്‍ മനസിലാക്കിയത്‌ വളരെ വിഷമത്തോടെയും അതിലേറെ അത്ഭുതത്തോടെയും ആണ്.അവളുടെ ദാമ്പത്യജീവിതം അത്ര സുഖകരം ആയ ഒന്നല്ല എന്ന സത്യം തന്നെ വളരെ അധികം വിഷമിപ്പിച്ചിരുന്നു ആ ദിവസങ്ങളില്‍.

ഒരു ദിവസം കടയില്‍ വന്ന അവള്‍ വളരെ ദുഖിതയായി കാണപെട്ടു.കാരണം തിരക്കിയപ്പോള്‍ തലേ ദിവസം രാത്രിയില്‍ ഭര്‍ത്താവുമായി വഴക്കിട്ടിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു.തന്നെ ചൊല്ലി ആയിരുന്നു വഴക്ക്‌ എന്നത് കേട്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവളോട്‌ ഇനി കടയില്‍ വരരുത് എന്ന് പറഞ്ഞു.

അവള്‍ കേട്ടില്ല.അവളുടെ പതിവായുള്ള സന്ദര്‍ശനങ്ങള്‍ തന്നെ വളരെ അധികം വിഷമിപ്പിച്ചിരുന്നു.
പിന്നീട് എപ്പോളോ അവള്‍ പറഞ്ഞു.."ഈമോ,നിന്നെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട് പോയില്ല എങ്കില്‍ നിന്റെ ഭാര്യയായി ഈ കടയില്‍...."അത് പറയുമ്പോള്‍ അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും നഷ്ട സൌഭാഗ്യങ്ങളുടെ മുത്തുകള്‍ പൊഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.തന്റെ തോളില്‍ തല ചായിച്ചു അവള്‍ പൊട്ടി കരഞ്ഞു

ആനിന്റെ തേങ്ങലുകള്‍ ഇരുളിന്റെ മറവില്‍ എവിടെയോ അലയടിക്കുന്ന പോലെ ജീവന് തോന്നി.താളുകളിലൂടെ ജീവന്‍ ഏറെ മുന്നോട്ട് പോയി.

നാളുകള്‍ കടന്നു പോയി.ആനിന്റെ ജീവിതത്തിലെ അസ്വാരസ്യങ്ങള്‍ കൂടി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.തന്റെ ജീവിതത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകം ആയി അവള്‍.എവിടേക്കെങ്കിലും കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി അവളെ രക്ഷപെടുത്താന്‍ മനസ് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു എങ്കിലും,ഒരു പാവം പൂ-വില്പനക്കാരന് അത് ചിന്തിക്കവുന്നതിലും അപ്പുറത്തായിരുന്നു.ഒരു താഴെക്കിടയിലുള്ള മനുഷ്യന്‍ സ്വപ്നം കാണുന്നത് പാപം ആണ് എന്ന് അപ്പച്ചന്‍ പറയാറുള്ളത്‌ സത്യം ആണ് എന്ന് മനസിലാക്കിയ ജീവിതത്തിലെ നിമിഷങ്ങള്‍.ഒരു വ്യക്തി എന്ന നിലയിലും,മനുഷ്യന്‍ എന്ന നിലയിലും ഞാന്‍ ഒരു പരാജയം ആയി എന്ന ചിന്ത തന്നെ അലട്ടികൊണ്ടേ ഇരുന്നു.

ജീവിതത്തിന്റെ താളം മാറ്റി മറിച്ച ദിനങ്ങള്‍.

കാറ്റും കോളും താണ്ഡവം ആടിയ ആ രാത്രിയില്‍,പിറ്റേ ദിവസത്തേക്ക് വന്ന പൂക്കള്‍ എല്ലാം ഭദ്രമായി എടുത്തു വെച്ച് കട പൂട്ടി ഇറങ്ങി, കുറിച്ച് മാറിയുള്ള തന്റെ ഒറ്റ മുറി വീടിലേക്ക്‌ നടന്ന തന്നെ കാത്തു വഴിയരികില്‍ കാറുമായി ആന്‍.

എത്ര പറഞ്ഞിട്ടും മടങ്ങി പോകാന്‍ കൂട്ടാക്കാതെ അവള്‍ തന്നെ കാറില്‍ കയറ്റി.കുറെ നേരം എവിടെയൊക്കെയോ കറങ്ങി നടന്നു.തന്റെ വിഷമങ്ങള്‍ മുഴുവനും അവള്‍ പറഞ്ഞു തീര്‍ത്തു.കുറെ കരഞ്ഞു.കലാലയ ജീവിതത്തിലെ കുറെ തമാശകള്‍ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.ഒടുവില്‍ തന്റെ വീടിന്റെ മുന്‍പില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അവള്‍ തന്നോടു ആവശ്യപെട്ടത്‌ വളരെ തെറ്റായ ഒരു കാര്യം ആയിരുന്നു എങ്കിലും തനിക്ക്‌ അവളെ നിഷേധിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.ആ രാത്രിയുടെ ആദ്യയാമങ്ങളില്‍ ഒരിക്കലും സംഭവിക്കാന്‍ പാടില്ലാത്തത് സംഭവിച്ചു.

കാലം വീണ്ടും മുന്നോട്ട് പോയി.ആനില്‍ മറ്റൊരു ജീവന്‍ കൂടെ ഉണ്ട എന്ന സത്യം വളരെ കുറ്റബോധത്തോടെ ആണ് ഞാന്‍ സ്വീകരിച്ചത്‌.പക്ഷെ ആ വാര്‍ത്ത അവളുടെ ജീവിതത്തിനു അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒരു മാറ്റം സമ്മാനിച്ചു.അവളുടെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ പെരുമാറ്റ രീതികളില്‍ വന്ന മാറ്റം ആര്‍ക്കും ചിന്തിക്കവുന്നതിലും അപ്പുറത്തായിരുന്നു.ഒരു ക്രൂരനില്‍ നിന്നും വളരെ സ്നേഹനിധിയായി ആ മനുഷ്യനെ ഈ സംഭവം മാറ്റി എടുത്തു.

മാപ്പ് ചോദിക്കാന്‍ ആയി അയാള്‍ കടയില്‍ വന്ന അന്ന് ഞാന്‍ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു.ഈ സത്യം അയാള്‍ ഒരിക്കലും അറിയരുത്‌.അതിനു താനും ആനും ഇനി കാണുകയും അരുത്‌.
വിദേശത്ത് ജോലി കിട്ടി എന്ന് കളവു പറഞ്ഞു താന്‍ അവിടെ നിന്നും യാത്രയായി.പിന്നെ ഒരു ദേശാടനം ആയിരുന്നു.പോകാത്ത ദേശങ്ങളില്ല,ഗുരുവിനെ കൊല്ലാന്‍ ശ്രമിച്ചതിന്റെ കുറ്റബോധം തീര്‍ക്കാന്‍ ആയി സ്വയം ഉമിയില്‍ എരിഞ്ഞ ആ ശിഷ്യനെ പോലെ, സ്വയം ഇല്ലാതാകാന്‍ ആയി ഞാന്‍ അലഞ്ഞു നടന്നു.

ഒന്നര മാസത്തിനു മുന്‍പ്‌ തിരിച്ച് ആ നാട്ടില്‍ എത്തിയ ഞാന്‍ ആനിനെയും കുടുംബത്തെയും കാണാന്‍ ശ്രമിച്ചു.തന്നെ കാത്തിരുന്നത് വളരെ ദുഖിപ്പിക്കുന്ന വാര്‍ത്തകള്‍.

തന്റെ കുഞ്ഞിനു ജന്മം നല്‍കാന്‍ ദിവസങ്ങള്‍ ബാക്കി നില്‍ക്കെ ആനും ഭര്‍ത്താവും സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന കാര്‍ അപകടത്തില്‍ പെട്ടു.പരിക്കേറ്റു ആശുപത്രിയില്‍ കഴിയവേ ആന്‍ കുഞ്ഞിനു ജനം നല്‍കി.തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഒന്ന് മാറോട്‌ അണയ്ക്കാന്‍ കഴിയുന്നതിനു മുന്‍പേ അവള്‍ ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക്‌ യാത്ര ആയി.ആനിന്റെ ഭര്‍ത്താവും കുഞ്ഞും മാസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം വേറെ ഒരു നഗരത്തിലേക്ക് മാറി താമസിച്ചു.

ഈ വാര്‍ത്തകള്‍ കേട്ട് ആ നഗരത്തിലേക്ക് ഞാന്‍ ചെന്നു.അവിടെ കുറെ ഏറെ അന്വേഷിച്ചിട്ടും തന്റെ മകനെയോ ആനിന്റെ ഭര്‍ത്താവിനെയോ തനിക്ക്‌ കണ്ടെത്താന്‍ സാധിച്ചില്ല.വാര്‍ധക്യം,വര്‍ഷങ്ങള്‍ നീണ്ട ദേശാടനത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രങ്ങള്‍,പിന്നെ കുറെ രോഗങ്ങളും തന്നെ വളരെ ഏറെ കഷ്ടപെടുത്തി.ഒരു ദിവസം ഒരു കാറിന്റെ മുന്‍പില്‍ തളര്‍ന്നു വീണ തന്നെ ദൈവദൂതരേ പോലെ രണ്ടു ചെറുപ്പക്കാര്‍ രക്ഷപെടുത്തി

കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോള്‍ ഏതോ ഒരു ആശുപത്രിയില്‍ ആണ് ഞാന്‍.ക്ഷീണം മാറി തുടങ്ങിയപ്പോലെക്കും മനസ്സിലായി തന്നെ രക്ഷപെടുത്തിയത് ജീവന്‍,രമേശ്‌ എന്ന രണ്ടു ഡോക്ടര്‍മാര്‍ ആണെന്നും,അതില്‍ ജീവന്റെ ആണ് ഈ ആശുപത്രി എന്നും.ജീവിതം മുഴുവനും ഒറ്റയ്ക്ക് ചിലവഴിച്ച തനിക്ക്‌ ഈ അസ്തമയസമയം വളരെ ആശ്വാസം നല്‍കുന്നതായിരുന്നു.ഒരു പറ്റം മക്കള്‍ ഉള്ള പോലെ തോന്നുന്നു ഈ നാളുകള്‍.

ഡയറിയില്‍ തീയതി കഴിഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച.ജീവന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു.ജോണ്‍ അങ്കിളിന്റെ അവസാന കുറിപ്പുകള്‍.

ഇന്ന് ഞാന്‍ നടക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ വെറുതെ ജീവന്റെ മുറിയിലേക്ക്‌ ചെന്നു.നീ ഇല്ലായിരുന്നു.മുറി തുറന്നപ്പോള്‍ ചുമരില്‍ കിടക്കുന്ന ഫോട്ടോ കണ്ടു.അവിടെ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി കുറെ നടന്നു.ആശുപത്രിയുടെ മുഴുവന്‍ പേര് വായിച്ചപ്പോള്‍ തന്റെ തല കറങ്ങുന്ന പോലെ തോന്നി.

പൂന്തോട്ടത്തില്‍ തളര്‍ന്നു വീണ തന്നെ രമേശ്‌ പരിശോധിക്കാന്‍ വന്നപ്പോള്‍,ജീവനെ കുറിച്ചും,ജീവന്റെ വീട്ടുകാരെ കുറിച്ചും തിരക്കി.അമ്മ ചെറുപ്പത്തിലെ മരിച്ചു പോയി എന്നും,പിതാവ്‌ പിന്നെ ജീവന് വേണ്ടി മാത്രം ജീവിച്ചു എന്നും കേട്ടപ്പോള്‍ വളരെ സന്തോഷം തോന്നി.ജീവന്റെ പിതാവും മൂന്ന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് മരിച്ചു എന്നും രമേശ്‌ പറഞ്ഞു.

ഇതെല്ലാം കേട്ടപ്പോള്‍ തനിക്ക്‌ ജീവനെ കാണണം എന്ന് തോന്നി.പക്ഷെ ജീവന്‍ എവിടേക്കോ യാത്ര പോയി എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ മനസ്സ് തകരുന്ന പോലെ തോന്നി.ഈ രാത്രി ഞാന്‍ മുഴുമിപ്പിക്കുമോ എന്ന് സംശയം.

ജീവന് തരാന്‍ ആയി ഈ ഡയറി ഞാന്‍ രമേഷിനെ ഏല്പിക്കുന്നു.

അവസാനം ആയി ഒരു സത്യം കൂടി.. "ആനീറ്റ ജോസഫിന്‍" അതാണ്‌ എന്റെ ആന്‍...നിന്റെ അമ്മ...

നിനക്കായി പ്രാര്‍ഥനയോടെ

വലിയ ഒരു സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ജീവന്‍ കുറെ അധികം സമയം നിശബ്ദനായി ഇരുന്നു.ആ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും ചുടുനീര്‍ പതുക്കെ പതുക്കെ പുറത്തുവന്നു.എഴുന്നേറ്റു ഫ്രിഡ്ജില്‍ നിന്നും അല്‍പ്പം വെള്ളം എടുത്തു കുടിച്ചു ജീവന്‍ പതുക്കെ ഫോണ്‍ എടുത്തു രമേഷിനെ വിളിച്ചു..

"രമേശ്‌, നാളെ ഒരു യാത്ര ഉണ്ട്.നീ കൂടി വരണം.അമ്മേടെയും പപ്പയുടേയും ജോണ്‍ അങ്കിളിന്റെയും കുഴിമാടങ്ങളില്‍ പോകണം.."

"ജീവന്‍, എന്താ പറ്റിയത്‌..?" എന്ന രമേഷിന്റെ ചോദ്യം ജീവന്‍ കേട്ടില്ല...അയാള്‍ അപ്പോഴും ആ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ അന്ധാളിപ്പില്‍ ആയിരുന്നു.

ഹൃദയത്തില്‍ റഫി

2009-08-04T18:37:00.014+05:30

കാറ്റ് ശക്തി ആയി വീശി തുടങ്ങിയിരുന്നു.കൂടെ മഴയും.മുറിയില്‍ ഏതോ മാസികയിലൂടെ കണ്ണുകള്‍ ഓടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന തന്നെ, ജനല്‍ പാളികളിലെ കണ്ണാടിച്ചില്ലില്‍ തട്ടുന്ന മഴത്തുള്ളികള്‍ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു.

ഒരു കപ്പു കാപ്പിയുമായി പതുക്കെ ബാല്‍ക്കണിയിലേക്ക് എത്തിയപ്പോള്‍,തന്നെ പ്രകൃതി തൂവാനം തല്ലി സ്വീകരിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി.എത്ര നേരം അവിടെ നിന്നു എന്നറിയില്ല.മഴയും കാറ്റും ബോംബെ സ്റ്റോക്ക്‌ എക്സ്ചേഞ്ച് സൂചിക പോലെ കൂടിയും കുറഞ്ഞും നിന്നിരുന്നോ??.
അതും അറിഞ്ഞില്ല..

മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക് മുന്‍പേ കുടിയേറിയതാണ് ഈ തെരുവില്‍.ബോംബെ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകള്‍ ഒരിക്കലും തീണ്ടിയിട്ടില്ലാത്ത തന്റെ തെരുവ്.30 കൊല്ലം കൊണ്ട് വല്യ മാറ്റങ്ങള്‍ ഒന്നും വന്നിട്ടില്ല ഇവിടത്തിനു..

ആള്‍ക്കാര്‍ വന്നും പോയിയും ഇരിക്കുന്നു.അല്ലാതെ എന്ത് മാറ്റം?..

എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിച്ചു അങ്ങനെ നിന്നു.

ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് ഒരു യാത്ര ആണോ...?അറിയില്ല....ചിലപ്പോള്‍ തോന്നാറുണ്ട് താന്‍ ഭൂതകാലത്തില്‍ ആണ് ജീവിക്കുന്നത് എന്ന്..

25 കൊല്ലങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പാണ്.കത്തി എരിയുന്ന സീറോ ബള്‍ബുകളുടെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലെ ഒരു സായാഹ്നം.ഏതോ രാഷ്ട്രീയ സമ്മേളനം റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്തു നേരത്തെ മടങ്ങി എത്തിയ തന്നെ ഈ തെരുവോരത്തെ മരച്ചുവട്ടില്‍ ഇരുന്നു പാടുന്ന ആ അന്ധഗായകന്റെ ശബ്ദം ആണ് വരവേറ്റത്.

"ബഹാരോം ഫൂല്‍ ബര്‍സാവോ മേരാ മെഹബൂബ് ആയ ഹേ"

മുഹമ്മദ്‌ റഫി എന്ന അനശ്വര ഗായകന്റെ ആ ഗാനം അതി മനോഹരമായി അയാള്‍ പാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.പാടിയ പാട്ടുകള്‍ എല്ലാം റാഫി സാബിന്റെതായിരുന്നു.ആ ഗാനങ്ങള്‍ ആസ്വദിച്ച് അങ്ങനെ നിന്നു,സമയം പോയത്‌ അറിയാതെ.ഒടുവില്‍ ആ ഗായകനെ പരിചയപെടാനും കഴിഞ്ഞു.

"അബ്ദുല്‍ ഖാദിര്‍".ആരും സ്വന്തമെന്നവകാശപ്പെടാനില്ലാത്ത ഒരു അന്ധഗായകന്‍.അയാളെ താന്‍ റഫി എന്ന് തന്നെ വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.ഒരു തെരുവ് ഗായകന്‍ എന്ന നിലയില്‍ നിന്നും തന്റെ സുഹൃത്ത് എന്ന നിലയിലേക്ക്‌ അയാള്‍ പെട്ടന്ന് വളര്‍ന്നു.മുഹമ്മദ്‌ റാഫി സാബിന്റെ ഗാനങ്ങള്‍ ആ വളര്‍ച്ചക്ക് ഹേതു ആയിരിക്കാം,പക്ഷെ ആ സൗഹൃദം അത് വിലമതിക്കാനാകാത്ത ഒന്നായിരുന്നു.

തന്റെ ആ ഒറ്റ മുറി വീട് പലപ്പോളും രാവന്തിയോളം ചെല്ലുന്ന സുഹൃത്ത് സമാഗമങ്ങള്‍ക്ക്‌ വേദി ആയിത്തീര്‍ന്നു.താനും,റഫിയും,കൂടെ മുഹമ്മദ്‌ റഫി ആരാധകര്‍ ആയ കുറെ സുഹൃത്തുക്കളും ചേര്‍ന്ന് രാത്രികള്‍ പകല്‍ ആക്കിയിരുന്ന കുറെ നാളുകള്‍.

ചെറുപ്പത്തിലെ മാതാപിതാക്കള്‍ നഷ്ടപെട്ട,സഹോദരങ്ങളുടെ അവഗണനകള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങി ജീവിതം മുന്നോട്ടു തള്ളി നീക്കി കൊണ്ടിരുന്ന അബ്ദുല്‍ ഖാദിര്‍.എല്ലാവരും സഹതാപത്തിന്റെയോ അവഗണനയുടെയോ കണ്ണുകളിലൂടെ മാത്രം നോക്കിക്കണ്ടിരുന്ന ആ പാവത്തിന്,ഞങ്ങളുടെ റഫി എന്ന വിളികള്‍ അമൃത് പോലെ ആയിരുന്നു.ബന്ധങ്ങള്‍ക്ക് നോട്ടുക്കെട്ടുകളുടെ കനം നോക്കി വില ഇടുന്നവരുടെ ഈ ലോകത്ത്‌, ബന്ധങ്ങള്‍ എന്താണ് എന്ന് റാഫിയുടെ ജീവിതം തന്നെ പഠിപ്പിച്ചു.

ജൂഹൂ കടലോരങ്ങളെ തഴുകുന്ന തിരകളോട് ചേര്‍ന്ന് എത്രയോ റാഫി ഗാനങ്ങള്‍...എത്രെയോ സായാഹ്നങ്ങള്‍..ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദം വളര്‍ന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.കാലം കുറെ കടന്നു പോയി. എന്നും എന്ന പോലെ നടന്നിരുന്ന സുഹൃത്ത് മേളകള്‍ ആഴ്ചയില്‍ ഒരിക്കല്‍ ആയി മാറി,പിന്നെ മാസത്തില്‍ ഒരിക്കലും,ഒടുവില്‍ വല്ലപ്പോഴും ഒരിക്കലും.

റഫി എന്ന അബ്ദുല്‍ ഖാദിര്‍ ഒരു ചെറിയ ഗാനമേള സംഘവുമായി ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിച്ചു.പതുക്കെ പ്രശസ്തിയുടെ പടവുകള്‍ നടന്നു കയറിയ റഫി,മറാത്തി സിനിമകളിലും മറ്റും സജീവമായി,ഒരു ഗായകന്‍ ആയും സംഗീത സംവിധായകന്‍ ആയും.താന്‍ ഒരു പത്ര ലേഖകന്‍ എന്ന നിലയില്‍ നിന്നും ഒരു സബ് എഡിറ്റര്‍,എഡിറ്റര്‍ തുടങ്ങിയ പദവികളിലേക്കും മാറി.തിരക്കിനിടയിലും ബോംബയില്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ താനും റാഫിയും മുടങ്ങാതെ കാണുമായിരുന്നു.ജൂഹൂ കടപ്പുറത്തെ ശനിയാഴ്ച്ചകള്‍ ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദം കെടാതെ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചു.

മായാത്ത ഓര്‍മ്മകളുടെ മാരിവില്ലിന്റെ വര്‍ണങ്ങളില്‍ റഫി അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നത് ഒരു ജൂലൈ മാസത്തില്‍ ആയിരുന്നു.താന്‍ അന്ന് ഒരു ഡല്‍ഹി യാത്രയില്‍ ആയിരുന്നു.താമസിച്ചിരുന്ന ഹോട്ടലില്‍ ഫോണ്‍ വന്നു.റഫി യാത്ര ആയി എന്ന്.ഡല്‍ഹിയിലേക്ക്‌ പോരുന്നതിന്റെ തലേ ദിവസം താന്‍ റഫിയുടെ വീട്ടില്‍ പോയിരുന്നു.അന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞു.

"ദാദ,ആപ്കെ ലിയെ ഏക്‌ സര്‍പ്രൈസ് ഹേ..വാപാസ്‌ ആയിയെ ബതാതൂംഗ മേം."

എന്താണ് എന്ന് ചോദിച്ചില്ല താന്‍.ചോദിച്ചാലും പറയില്ല.കൂട്ടുകാരന്‍ ആയിട്ടല്ല അവന്‍ എന്നെ കണ്ടിരുന്നത്.ഒരു മൂത്ത സഹോദരനെ പോലെ ആണ്.

എന്താണ് റഫി തനിക്കായി കാത്തു വെച്ചിരുന്ന ആ സര്‍പ്രൈസ് എന്ന് ഇന്നും അറിയില്ല. പക്ഷെ കാലം തനിക്കായി കാത്തു വെച്ചിരുന്ന ആ സര്‍പ്രൈസ് വളരെ കടുത്തതായി പോയിരുന്നു.കൂടെ പിറക്കാത്ത തന്റെ കുഞ്ഞനുജന്‍, തന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത്‌....

പിന്നീട് എപ്പോളോ ആരോ പറഞ്ഞറിഞ്ഞു.ആ രാത്രിയിലും മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.വളരെ വൈകിയിട്ടും റഫി ആ ഉമ്മറത്തിരുന്നു പാടി കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"എഹ്സാന്‍ മേരെ ദില്‍ പേ തുംഹാര ഹേ ദോസ്ത്
യെ ദില്‍ തുമാരെ പ്യാര്‍ കാ മാര ഹേ ദോസ്ത്"

രാവിലെ കാണുന്നത് റഫിയുടെ ചേതനയറ്റ ശരീരം ആണ്.അപ്പോളും ഹാര്‍മോണിയം തന്റെ കൈകള്‍ കൊണ്ട് മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു അവന്‍.

താന്‍ അന്ന് ഡയറിയില്‍ എഴുതിയ വാചകം ഇപ്പോളും ഓര്‍മയുണ്ട്.

"സിന്ദഗീ ഭര്‍ നഹി ഭൂലേന്കെ വോ ബര്‍സാത്‌ കി രാത് "

എങ്ങനെ മറക്കും?? അന്നത്തെ രാത്രിമഴയില്‍ ആണ് റഫിയുടെ ശബ്ദം അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്ന് ഇല്ലാതായത്‌.

ഓര്‍മ്മകളുടെ ലോകത്ത് നിന്നും തിരികെ വന്നപോളെക്കും മഴ മാറിയിരുന്നു.അപ്പോളും തന്റെ ഗ്രാമഫോണില്‍ മുഹമ്മദ്‌ റാഫി പാടിക്കൊണ്ടേ ഇരുന്നിരുന്നു.

"ഓ ദൂര്‍ കെ മുസാഫിര്‍ ഹും കോ ഭി സാത്‌ ലേ ലേ"

ഡയറി എടുത്ത് ഞാന്‍ എഴുതി...

"തേരെ ആനെ കി ആസ് ഹേ ദോസ്ത്
ശാം ഫിര്‍ ആജ് ഉദാസ് ഹേ ദോസ്ത്
ദില്‍ കി മെഹക്കി ഫിസ യെ കെഹ്തി ഹേ
തു കഹി ആസ് പാസ്‌ ഹേ ദോസ്ത്"

പകല്‍ കിനാവ്‌ - ഭാഗം 2

2009-07-23T18:53:00.004+05:30

പുതിയ വായനക്കാര്‍ ആദ്യ ഭാഗം വായിച്ചിട്ട് രണ്ടാം ഭാഗം വായിക്കാന്‍ താല്‍പര്യപെടുന്നു

ചീവിട് പോലെ എന്തോ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാന്‍ വീണ്ടും ഉണര്‍ന്നു.അപ്പുറത്തെ ടീമിന്റെ ലീഡ് ആണ്.ഒരു മുപ്പത്‌ വയസ്സ് പ്രായം വരുന്ന ഒരു കുരുട്ടടക്ക.എന്റെ മലയാളി സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കിടയില്‍ രേഖ എന്നാണു അവരുടെ ഇരട്ടപേര്.ഈ പേരിനു പിന്നില്‍ ഒരു രഹസ്യം ഉണ്ട്.ടീമില്‍ പുതുതായി വന്ന ഒരു നോര്‍ത്ത് ഇന്ത്യന്‍ പയ്യനെ ഇവര്‍ വളച്ച് വെച്ചിരിക്കുകയാണ് എന്നാണു പൊതുവായുള്ള സംസാരം.പയ്യന്‍സിനെ ഞാനും കൂട്ടുകാരും അമിതാബ് ബച്ചന്‍ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.അവര്‍ അവിടെ ബഹളം തുടര്‍ന്നു.ഞാന്‍ എന്റെ കാര്യ പരിപാടിയിലേക്ക് പതുക്കെ പ്രവേശിച്ചു.

പുത്തൂരം വീടിന്റെ അകത്തളം ആണ് രംഗം.
നടുമുറ്റത്തിനടുത്ത്‌ ഒരു തൂണില്‍ ചാരി ഇരിക്കുന്നു രേഖ.(പ്രായം 30 കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ഇപ്പോളും താനൊരു മധുര പതിനേഴുകാരി ആണെന്ന ഭാവം ആണ് ആയമ്മക്ക്‌.തറവാട്ടില്‍ കൃഷി പണിക്കു വന്ന വരുത്തന്‍ യുവാവ് ബച്ചന്‍ ചേട്ടനുമായി എന്തോ ബന്ധം ഇവര്‍ക്ക്‌ ഉണ്ടെന്നാണ്‌ അടുക്കള പുറത്തെ സംസാരം)

ഉച്ച മയക്കത്തില്‍ ആണ് രേഖ.ഇടയ്ക്ക്‌ ഇടയ്ക്ക്‌ ചിരിക്കുന്ന ആ മുഖം കണ്ടാല്‍ അറിയാം അവര്‍ ഏതോ സ്വപ്നത്തില്‍ ആണ് എന്ന്.

രേഖയുടെ സ്വപ്നത്തില്‍ കുട്ടനാടിന്റെ മനോഹാരിതയില്‍ രേഖയും ബച്ചനും കൂടി ഒരു ലബ് സോങ്ങ്….

"ഓ പര്‍ ദേശിയ പര്‍ ദേശിയ യെ സച്ച് ഹി പിയ
സബ് കഹ്തെ ഹേ മേനെ തുജ്‌ കോ ദില്‍ ദെ ദിയ "

ഒറിജിനല്‍ അമിതാബ് ബച്ചനും രേഖയും അഭിനയിച്ച ആ മനോഹര ഗാനത്തിന്റെ നൂതന ആവിഷ്കാരം

സുഷുപ്തിയില്‍ മുഴുകി ഇരിക്കുന്ന രേഖയുടെ അടുത്തേക്ക്‌ മധു നടന്നടുക്കുന്നു.തന്‍ കണ്ട ദുസ്വപ്നം അയാളെ വേട്ടയാടുന്നുണ്ട്.

(മധു....പഴയ നടന്‍ ടി ജി രവിയുടെയും, ബാലന്‍ കെ നായരുടെയും, ഉമ്മറിന്റെയും എല്ലാം കൂടിയുള്ള ഒരു രൂപം.പ്രൊജക്റ്റ്‌ മാനേജര്‍ ആണ് കക്ഷി.പക്ഷെ ആ ഒരു നിലവാരം ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു വ്യക്തി. വെറും ഒരു കവല. വട്ട കണ്ണടയും, മൊട്ട കഷണ്ടിയും, ആറടി പൊക്കവും, മുഖത്ത് എല്ലാരോടും പുച്ച്ചം എന്ന ഭാവത്തില്‍ ഒരു ചിരിയും ഒക്കെ ചേര്‍ന്ന ഒരു കബന്ധം.)
മുന്‍പില്‍ കണ്ട ഒരു ചെറിയ മൊന്ത തട്ടി തെറിപ്പിച്ചിട്ട് അയാള്‍ അലറി.

"രേഖേ...നീ ആരെ സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കുവാണ്.എത്രെ നേരം ആയി നിന്നെ ഞാന്‍ വിളിക്കുന്നു"

ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്ന രേഖ സഹോദരന്റെ രൌദ്ര ഭാവം കണ്ടു പേടിച്ചു എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നു

"പൊന്നാങ്ങള എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നോ,ഞാന്‍ ഒന്ന് മയങ്ങി പൊയ്."

ദേഷ്യത്തോടെ മധു. "നിര്‍ത്ത്‌,പലതും ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്നു.പോട്ടെ എന്ന് വെച്ചിട്ടാണ്.എനിക്കറിയാം എന്താണ് വേണ്ടത് എന്ന്."

"ആങ്ങള പറഞ്ഞു വരുന്നത് എനിക്ക് മനസിലായില്ല.." രേഖയുടെ ശബ്ദവും കടുത്തു.

"തമ്പുരാനെ..." നിലവിളി കേട്ട് മധു തിരിഞ്ഞു പൂമുഘത്തെക്ക്‌ നോക്കുമ്പോള്‍ കാര്യസ്ഥന്‍ കണാരനും അയാളുടെ മകന്‍ പോത്തന്‍ വാവയും വരുന്നു.

(കണാരേട്ടന്‍..മെലിഞ്ഞു കൊലുന്നനെ ഉള്ള ഒരു രൂപം..ഇന്ദ്രന്‍സ്‌ പോലെ ഇരിക്കും കണ്ടാല്‍.വേറെ ഒരു മാനേജര്‍ ആണ്.ആള് ഇവരുടെ ഒക്കെ മുന്‍പില്‍ വെറും ഒരു എലി...ഒരു റാന്‍ മൂളി.പിന്നെ പോത്തന്‍ വാവ..വേറെ ഒരു ടീം ലീഡ്...ഒരു തക്കുടു മുണ്ടന്‍...വെറും ഒരു പോത്തന്‍..തടി മാത്രം കൈ മുതല്‍ ആയുള്ള ഒരു തടിമാടന്‍)
"പാടത്ത്‌ ബഹളം നടക്കുന്നു തമ്പ്രാ...അവിടെ കണ്ണന്‍ കുഞ്ഞും ആ പണിക്കാരന്‍ ചെക്കന്‍ ഇല്ലേ, ആ ബച്ചന്‍...അവനും കൂടി എന്തോ കശപിശ..ആ ബച്ചന്റെ പക്ഷം ചേര്‍ന്ന് വേറെ കുറെ പേരും...അവര്‍ എല്ലാം കൂടി കണ്ണന്‍ കുഞ്ഞിനെ ഇന്ന്..."

കണാരന്‍ മുഴുമിപ്പിച്ചില്ല..

മധു ഇത് കേട്ട് കോപം നടിക്കുന്നു.അകത്തളത്തില്‍ ചെറുതായി ഒന്ന് ഉലാത്തിയിട്ടു..
"ആഹ്..പൊയ് കൊള്ളൂ...ഞാന്‍ അവിടെ എത്തിയേക്കാം...പുകഞ്ഞ കൊള്ളിയാണ് എങ്കിലും അവനും ഇവിടുത്തെ ചോരയല്ലേ.."

രേഖ ഇതെല്ലാം കേട്ട് പേടിച്ചു.ആ മുഖം ബച്ചനെ കുറിച്ചുള്ള ആശങ്ക കൊണ്ട് നിഴല്‍ വീണു പോകുന്നു.

"നീ അകത്തു പോ..ഇനിയും എന്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ ഈ പടിപ്പുരക്കു പുറത്തു പൊയ് എന്നറിഞ്ഞാല്‍....അറിയുമല്ലോ ഈ മധുവിന്റെ സ്വഭാവം.."

രേഖ പൊട്ടി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് ഓടി മറയുന്നു...

മധു പൊട്ടി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറയുന്നു.."കണ്ണന്‍...ദേവിയെ നീ ആയിട്ട് ഒരു വഴി കാണിച്ചു തന്നു"..

<തുടരും>

പകല്‍ കിനാവ്‌ - ഭാഗം1

2009-06-25T18:58:00.007+05:30

ആമുഖം
ഇതൊരു നാടകം ആണ്.ഓഫീസിലെ ഒരു അറുബോറന്‍ ദിവസം കണ്ട പകല്‍ക്കിനാവ്‌ ഒരു നാടകം ആക്കാനുള്ള ചെറിയ ശ്രമം.
ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്ക് ആരെങ്കിലുമായി എന്തെങ്കിലും സാമ്യം തോന്നുന്നു എങ്കില്‍ അത് സ്വാഭാവികം മാത്രം.
പകല്‍ കിനാവ്‌ ഇവിടെ തുടങ്ങുകയായി...

പകല്‍ കിനാവ്‌

പൂരപറമ്പില്‍ നിന്നും നാടകത്തിന്റെ അറിയിപ്പ്.പാറപ്പുറം കലാസമിതി സ്നേഹപുരസ്സരം കാഴ്ച വെയ്ക്കുന്നു ഒന്നാമത്‌ നാടകം

"പകല്‍ കിനാവ്‌"

രചന,സംഭാഷണം,സംവിധാനം - കിഴക്കേമുറി സുധാകരന്‍
ഗാന രചന,സംവിധാനം - സാബു കോട്ടപ്പുറം
ഗാനങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കായി പാടുന്നത് - കിനാവൂര്‍ ശശികല, ഓമനക്കുട്ടന്‍ തെക്കുമ്പാട്‌
വസ്ത്രാലങ്കാരം- ബൈജു തെക്കെവിള
ശബ്ദം, വെളിച്ചം - കിഴക്കേപ്പാട്ട് ഓമന സൌണ്ട്സ്‌ ആന്‍ഡ്‌ ലൈറ്റ്സ്

ഈ നാടകം സാക്ഷാത്ക്കരിക്കാന്‍ പാറപ്പുറം കലസമിതിയോടു സഹകരിച്ച എല്ലാവര്‍ക്കും നന്ദി രേഖപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് പകല്‍ കിനാവ്‌ ഇവിടെ സമാരംഭിക്കുകയായി

വേദിയില്‍ ഇതാ നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ട താരങ്ങള്‍...

അടുത്ത ബെല്ലോടു കൂടി നാടകം തുടങ്ങുകയായി.

"സ്നേഹം സ്നേഹം മാത്രം ആണ് ഉലകില്‍" നാടകത്തിന്റെ ശീര്‍ഷ ഗാനം പ്രിയ ഗായകര്‍ പാടി തുടങ്ങി.

"ഈര്ര്ര്ര്‍ ണീഈഇം"

വേദിയില്‍ പ്രിയ താരങ്ങളുടെ ഭാവപ്രകടനം തുടങ്ങാന്‍ നേരം ആയി എന്ന് അറിയിച്ചു കൊണ്ട് നാടകത്തിനു തുടക്കം കുറിക്കുകയായി

ഡെസ്കിനു മുകളില്‍ കീ ബോര്‍ഡിനു അടുത്ത് തല താങ്ങി വെച്ചിരുന്ന എന്റെ കൈ ചെറുതായി ഒന്ന് തെന്നി. മൊബൈല്‍ ബെല്ല് കേട്ടതാണ് കാരണം. പെട്ടന്ന് മയക്കത്തില്‍ നിന്നും ചാടി എഴുന്നേറ്റു.
കിഴക്കേപ്പാട്ട് ഗ്രാമവും പൂരവും നാടകവും എല്ലാം സ്വപ്നം ആയിരുന്നു. സാരമില്ല ബാക്കി കാണാന്‍ ഇനിയും സമയം ഉണ്ടെല്ലോ.

തല ഉയര്‍ത്തി നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ടത് അസിസ്റ്റന്റ്‌ മാനേജറിനെ ആണ്. ആള് ലാമ്പി മോഡല്‍ ആണ്.എന്നാലും പുള്ളിടെ വിചാരം ഇപ്പോളും കോളേജ് കുമാരന്‍ ആണ് എന്നാണ്.പക്ഷെ ഭാഗ്യം എന്ന് പറയട്ടെ പുള്ളിക്കാരന് പുതിയ പിള്ളേരെ വേണ്ട.തൈകളുമായി ആണ് കമ്പനി.നമ്മുക്ക്‌ ഇയാളെ കണ്ണന്‍ എന്ന് വിളിക്കാം.

അപ്പോളാണ് പുറകില്‍ നിന്നും വിളി. എന്റെ സ്വന്തം എച്ച് ആര്‍ അമ്മച്ചി.എന്തിനാണോ വിളിക്കുന്നെ.അവര്‍ക്ക്‌ വസ്ത്രങ്ങള്‍,ആഭരണങ്ങള്‍ ഇതാണ് പ്രിയം.ഡോക്ടര്‍ പശുപതി എന്ന പടം കണ്ടവര്‍ക്ക് മറക്കാന്‍ ആകാത്ത കഥാപാത്രം ആണ് അതില്‍ കല്പന അവതരിപ്പിച്ച യുഡിസി. പച്ച സാരിയും അതിനു ചേര്‍ന്ന വളയും കമ്മലും കുടയും ഒക്കെ ചൂടി നടക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട കഥാപാത്രം. അത് പോലെ ആണ് ഈ അമ്മച്ചിയും.നമ്മുക്ക്‌ ഇവരെയും യുഡിസി എന്ന് വിളിക്കാം.

അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ ആണ് മാനേജര്‍ എന്ന മനുഷ്യനെ കണ്ടത്‌.കഷണ്ടി കയറിയ തല,ആറരയടി പൊക്കം,മൊത്തത്തില്‍ ഭീഭത്സ രൂപം.അങ്ങേരു നടക്കുനെ കണ്ടാല്‍ കവല ചട്ടമ്പി ആണന്നെ തോന്നു.ഇയാളെ നമ്മുക്ക്‌ മധു എന്ന് വിളിക്കാം.

ഭാഗ്യത്തിന് കുരിശാകാതെ എല്ലാരും കടന്നു പൊയ്.ഞാന്‍ പതുക്കെ താടിക്ക് കൈ കൊടുത്തു.വീണ്ടും കിഴക്കേപ്പാട്ട് ഗ്രാമത്തിലേക്ക്

രംഗം ഒന്ന്

ഓടക്കുഴലും കൈയില്‍ ഏന്തി പുത്തൂരം വീടിന്റെ നടവാതില്‍ കടന്നു കണ്ണന്‍ അകത്തേക്ക് വരുന്നു.
വെള്ള ഷര്‍ട്ടും കറുത്ത പാന്റ്സും ഒക്കെ ആയി ടക്ക്‌ ഇന്‍ ചെയ്ത വേഷം. തലയില്‍ മുടി കൂട്ടി ഉച്ചിയില്‍ കെട്ടി അതില്‍ മയില്‍ പീലിയും ഉണ്ട്.(അഭിനവ കൃഷ്ണ രൂപം.ബോയിംഗ് ബോയിംഗ് പടത്തിലെ തൊഴുകൈ എന്ന പാട്ട് രംഗത്തിലെ ലാലേട്ടന്റെ വേഷവിധാനങ്ങള്‍ സംകല്‍പ്പിക്കുക )

തന്റെ പ്രാണസമനെ കാത്തിരുന്ന ഗോപികയെ പോലെ യുഡിസി ഉമ്മറത്ത്‌ നിന്നും നടയിലേക്ക് ഓടി വരുന്നു.ഗോപികമാരുടെ വേഷം ആണ് യുഡിസി ക്കുള്ളത്.പച്ച,മഞ്ഞ,നീല,ചുമപ്പു തുടങ്ങി എന്തെല്ലാം നിറം ഉണ്ടോ അതെല്ലാം കലര്‍ന്നിട്ടുണ്ട് ആ വേഷത്തില്‍.ഓട്ടം കണ്ടാല്‍ പഴയ പടങ്ങളില്‍ ഉര്‍വശി ഓടുന്നത് പോലെ ഇരിക്കും.(പിന്നണിയില്‍ കോലകുഴല്‍ വിളി കേട്ടോ രാധേ എന്‍ രാധേ എന്ന ഗാനം)

കണ്ണന്റെ അടുത്തെത്തിയ യുഡിസി തെല്ലിട ഒന്ന് നിന്നിട്ട് കാല്‍ വിരല്‍ കൊണ്ട് മണ്ണില്‍ നഖ ചിത്രം എഴുതുന്നു.

ഒരു ചെമ്പരത്തി പൂവിറുത്തു കൈയില്‍ പിടിച്ചു അത് യുഡിസി ക്ക് നേരെ നീട്ടിയിട്ട്‌ പ്രേം നസീര്‍ സ്റ്റൈലില്‍ കണ്ണന്‍ "പ്രിയേ, ഈ ഏട്ടന്‍ വൈകിയില്ലല്ലോ....?"

യുഡിസി : " വേണ്ട,എന്നോടൊന്നും മിണ്ടണ്ട.എത്ര ദിവസം ആയി കണ്ടിട്ട്.ഞാന്‍ എന്ത് മാത്രം തീ തിന്നു.നമ്മുടെ ബന്ധം തകര്‍ത്തു എന്നെ കെട്ടാന്‍ ആയി ആ മധു നടക്കുന്നു എന്ന വിചാരം പോലും ഇല്ലാതെ എവിടെ ആയിരുന്നു ഇത്രയും ദിവസം."

യുഡിസി പിണക്കത്തോടെ തിരിയുന്നു.

കണ്ണന്‍ കയ്യില്‍ ഇരുന്ന ചെമ്പരത്തിപൂ കൊണ്ട് യുഡിസി യുടെ കവിളത്ത് തലോടിയിട്ടു പറയുന്നു
"പരിഭവിക്കാതെ പ്രിയേ.ഇന്ന് നിന്നെ ഞാന്‍ കൊണ്ട് പോകും.നമ്മുക്ക്‌ ആ വയലുകളില്‍ ചെന്ന് രാപാര്‍ക്കാം"

പെട്ടന്ന് വേദിയില്‍ ഇരുട്ട് വ്യാപിക്കുന്നു

ഒരു അഞ്ഞൂറ് കിലോ തേങ്ങ പിണ്ണാക്കിന്റെ ചാക്ക് തട്ടിന്‍ പുറത്തു നിന്നും താഴേക്കു വീഴുന്ന ഒരു ഒച്ച മാത്രം.വേദിയില്‍ വെളിച്ചം വരുമ്പോള്‍ മധു നിലത്തിരുന്നു തന്റെ കഷണ്ടി തല തിരുമ്മുന്നു.
കട്ടിലില്‍ കൈ കുത്തി എഴുന്നെട്ടിട്ടു എട്ടു ദിക്കും പൊട്ടുമാറു ഉച്ചത്തില്‍ അലറുന്നു.

"ഇല്ല, വിട്ടു കൊടുക്കില്ല...എന്റെ യുഡിസി യെ ഞാന്‍ ആര്‍ക്കും വിട്ടു കൊടുക്കില്ല...
അവനെ ആ കണ്ണനെ ഞാന്‍...."

<തുടരും>

കലാശക്കൊട്ട് അവസാന ഭാഗം.

2009-05-11T12:19:00.003+05:30

കലാശക്കൊട്ട് അവസാന ഭാഗം.

സമയപരിമിതി കൊണ്ടും ഓരോ മണ്ഡലത്തിലെയും ഫലം ഒറ്റെക്ക് ഒറ്റെക്ക് ഇടാന്‍ സാവകാശം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടും കലശക്കൊട്ടിന്റെ അവസാന ഭാഗം ആയി ഒരു ഫലപ്രവചനം.

എല്ലാ മണ്ഡലത്തിലെയും ആദ്യ മൂന്ന് സ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് ആര് വരും എന്ന് ഒരു വിലയിരുത്തല്‍.(ഇത് കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങളെ നിരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടുള്ള വെറും വ്യക്തിപരം ആയ ഫല പ്രവചനം ആണ് എന്ന മുഖവുരയോടെ.)

തിരുവനന്തപുരം
1.ശശി തരൂര്‍.(യു ഡി എഫ്‌ )
2.പി കെ കൃഷ്ണദാസ്‌. (ബി ജെ പി)
3.പി രാമചന്ദ്രന്‍ നായര്‍(എല്‍ ഡി എഫ്‌ )

ആറ്റിങ്ങല്‍
1.ജി ബാലചന്ദ്രന്‍ .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.എ സമ്പത്ത്‌.(എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
3.തോട്ടയ്കാട് ശശി (ബി ജെ പി)

കൊല്ലം
1.പീതാംബര കുറുപ്പ് .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.പി രാജേന്ദ്രന്‍ (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
3.വയ്ക്കല്‍ മധു (ബി ജെ പി)

പത്തനംതിട്ട
1.ആന്റോ ആന്റണി .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.കെ അനന്തഗോപന്‍ (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
3.കെ കെ നായര്‍ (ബി എസ് പി)

മാവേലിക്കര
1.കൊടിക്കുന്നില്‍ സുരേഷ് .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.ആര്‍ എസ് അനില്‍ (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
3.പി എം വേലായുധന്‍ (ബി ജെ പി)

ആലപ്പുഴ
1.കെ സി വേണുഗോപാല്‍ .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.കെ എസ് മനോജ്‌ (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
3.സോണി ജെ കല്യാണ്‍കുമാര്‍ (ബി ജെ പി)

കോട്ടയം
1.ജോസ് കെ മാണി .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.സുരേഷ് കുറുപ്പ് (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
3.എന്‍ കെ നാരായണന്‍ നമ്പൂതിരി (ബി ജെ പി)

ഇടുക്കി
1.ഫ്രാന്‍സിസ്‌ ജോര്‍ജ് (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
2.പി ടി തോമസ്‌ .(യു ഡി എഫ്‌ )
3.ശ്രീ നഗരി രാജന്‍ (ബി ജെ പി)

എറണാകുളം
1.കെ വി തോമസ്‌ .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.സിന്ധു ജോയ്(എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
3.എ എന്‍ രാധാകൃഷ്ണന്‍ (ബി ജെ പി)

ചാലക്കുടി
1.കെ പി ധനപാലന്‍ .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.യു പി ജോസഫ്‌ (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
3.കെ വി സാബു (ബി ജെ പി)

തൃശൂര്‍
1.പി സി ചാക്കോ .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.സി എന്‍ ജയദേവന്‍ (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
3.രമ രഘുനന്ദന്‍ (ബി ജെ പി)

ആലത്തൂര്‍
1.പി കെ ബിജു (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
2.എന്‍ കെ സുധീര്‍ .(യു ഡി എഫ്‌ )
3.എം ബിന്ദു (ബി ജെ പി)

പാലക്കാട്
1.സതീശന്‍ പാച്ചേനി .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.സി കെ പദ്മനാഭന്‍ (ബി ജെ പി)
3.എം ബി രാജേഷ്‌ (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )

പൊന്നാനി
1.ഹുസൈന്‍ രണ്ടത്താണി (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
2.ഇ ടി മുഹമ്മദ്‌ ബഷീര്‍ .(യു ഡി എഫ്‌ )
3.കെ ജനചന്ദ്രന്‍ (ബി ജെ പി)

മലപ്പുറം
1.ഇ അഹമ്മദ്‌ .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.ടി കെ ഹംസ (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
3.എന്‍ അരവിന്ദന്‍ (ബി ജെ പി)

കോഴിക്കോട്
1.എം കെ രാഘവാന്‍ .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.വി മുരളീധരന്‍ (ബി ജെ പി)
3.പി എ മുഹമ്മദ്‌ റിയാസ്‌ (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )

വയനാട്‌
1.എം ഐ ഷാനവാസ് .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.കെ മുരളീധരന്‍ (എന്‍ സി പി)
3.എം രഹമതുള്ള (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )

വടകര
1.മുല്ലപള്ളി രാമചന്ദ്രന്‍ നായര്‍ .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.പി സതി ദേവി (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
3.ശ്രീശന്‍ (ബി ജെ പി)

കാസര്‍ഗോട്
1.പി കരുണാകരന്‍ (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
2.ശാഹിദ കമാല്‍ .(യു ഡി എഫ്‌ )
3.കെ സുരേന്ദ്രന്‍ (ബി ജെ പി)

കണ്ണൂര്‍
1.കെ സുധാകരന്‍ .(യു ഡി എഫ്‌ )
2.കെ കെ രാഗേഷ് (എല്‍ ഡി എഫ്‌ )
3.പി പി കരുണാകരന്‍ (ബി ജെ പി)

എനിക്ക് പുച്ച്ചം തോന്നുന്നു

2009-05-01T15:41:00.001+05:30

ഇന്ത്യ 2020 ഇല്‍ വികസിത രാഷ്ട്രം ആകും എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു നമ്മള്‍ ആവേശഭരിതര്‍ ആകുന്നു.പക്ഷെ ഇവിടുത്തെ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയില്‍ യാതൊരു മാറ്റവും ഉണ്ടാകും എന്ന് എനിക്ക് യാതൊരു പ്രതീക്ഷയും ഇല്ല.അഴിമതി മാത്രം കൈമുതല്‍ ഉള്ള കുറെ രാഷ്ട്രീയക്കാരും സമൂഹത്തോട് യാതൊരു പ്രതിബദ്ധതയും ഇല്ലാത്ത കുറെ സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാരും ഉള്ള ഈ നാട്ടില്‍ പാവപെട്ടവന്‍ എന്നും പാവപെട്ടവന്‍ തന്നെ ആയി ഇരിക്കും.സര്‍ക്കാര്‍ സര്‍വീസില്‍ ഇരിക്കുന്ന ഒരു ആളുടെ അല്പത്തരം വെളിവാക്കപെട്ട ഒരു സംഭവം ഞാന്‍ ഇവിടെ പറയാം.

ഇവിടെ ഈ മദിരാശിയില്‍ ഞാന്‍ താമസിക്കുന്ന ഫ്ലാറ്റ് സമുച്ചയങ്ങളില്‍ ഒത്തിരി പാവപെട്ട അമ്മമാര്‍ ജോലി ചെയ്യാന്‍ വരുന്നുണ്ട്.പലരും വളരെ പ്രായം ചെന്നവര്‍.അറുപതുകളിലും എഴുപതുകളിലും എല്ല് മുറിയെ പണിയെടുത്ത്‌ ഒരു നേരത്തെ അന്നം കഴിക്കാന്‍ ആയി ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവര്‍.അതില്‍ ഒരു അമ്മ ഒരിക്കല്‍ ഒരു വിഷമം എന്നോട്‌ പങ്കു വെയ്ക്കാന്‍ ഇടെയായി.അവര്‍ പറഞ്ഞത് മുഴുവനും എനിക്ക് മനസിലായില്ല എങ്കിലും മനസിലായ കാര്യങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പങ്കു വെയ്കുന്നു.

ആ അമ്മക്ക് മാസം 400 രൂപ എന്തോ പെന്‍ഷന്‍ കിട്ടുന്നുണ്ട്.വാര്‍ധക്യ പെന്‍ഷന്‍ ആണ് എന്ന് തോന്നുന്നു.അത് വാങ്ങണം എങ്കില്‍ അവര്‍ക്ക് ഒരു പ്രാവശ്യം പൊയ് വരുന്നതിനു ഒരു 25 രൂപ ചിലവുണ്ട്.ഒരു നാല് പ്രാവശ്യം അത് വാങ്ങാനായി അവര്‍ പോകേണ്ടി വരും ഒരു മാസം.അതായത്‌ അവരെ ഒരു നാല് പ്രാവശ്യം ഉത്തരവാദപെട്ട ആ ബഹുമാന്യ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ നടത്തിക്കും.അത് കൂടാതെ 100 രൂപ അയാള്‍ അങ്ങ് എടുക്കും,അയാളുടെ പങ്ക് ആയി.അവര്‍ക്ക്‌ ചുരുക്കം പറഞ്ഞാല്‍ കയ്യില്‍ 200-250 രൂപ കയ്യില്‍ കിട്ടും ഒരു മാസം പെന്‍ഷന്‍ ആയി.

പണക്കാരുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും കൈക്കൂലി വാങ്ങുന്നതിന് പുറമേ ആണ് ശരിയായ വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ലാത്ത തുച്ചമായ പെന്‍ഷന്‍ വാങ്ങുന്ന ഈ പാവങ്ങളെ അയാള്‍ ചൂഷണം ചെയുന്നത്. ഈ വ്യവസ്ഥിതിയില്‍ നിന്നാണ് നമ്മുടെ ഇന്ത്യ രണ്ടായിരത്തി ഇരുപതില്‍ ഒരു വികസിത രാഷ്ട്രം ആകാന്‍ പോകുന്നത്.

വികസനം എന്നാല്‍ രാഷ്ട്രീയകാര്‍ക്കും ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ക്കും റോഡ്‌ റയില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ വ്യാവസായിക വികസനം മാത്രം ആണ്. കാരണം അതിനൊക്കെ സഹായം ചെയ്താലേ അവര്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനം ലഭിക്കുള്ളൂ.ഈ പാവപെട്ട ജനകോടികളുടെ കണ്ണുനീര്‍ ഒപ്പിയെടുത്തിട്ടു ആര്‍ക്ക്‌ എന്ത് പ്രയോജനം???...

കലാശക്കൊട്ട് : ഇടുക്കി

2009-05-01T12:55:00.002+05:30

സ്ഥാനാര്‍ഥി പട്ടിക
പി ടി തോമസ്‌: യു ഡി എഫ്‌
ഫ്രാന്‍സിസ്‌ ജോര്‍ജ്ജ് : എല്‍ ഡി എഫ്‌
ശ്രീ നഗരി രാജന്‍: ബി ജെ പി

മണ്ഡലം പുനര്‍നിര്‍ണയം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എങ്ങോട്ട് മാറും എന്നതാണ് ഇടുക്കി മണ്ഡലത്തെ ആശങ്കയില്‍ ആക്കുന്നത്.സിറ്റിംഗ് എം പിയായ ഫ്രാന്‍സിസ്‌ ജോര്‍ജിനെ മണ്ഡലം ഇത്തവണയും വിജയിപ്പിക്കും എന്നതാണ് പൊതുവേ ഉള്ള വിലയിരുത്തല്‍.ഏതാണ്ട് എഴുപതിനായിരത്തോളം വോട്ടുകളുടെ ഭൂരിപക്ഷത്തെ മറികടക്കുക എന്നത് യു ഡി എഫിനെ ആശയക്കുഴപ്പത്തില്‍ ആക്കുന്നു.
പക്ഷെ ക്രിസ്ത്യന്‍ വോട്ടുകളുടെ എണ്ണം എന്ന നിര്‍ണായക ശക്തിയും പരമ്പരാഗത തമിള്‍ വോട്ടര്‍മാര്‍ വോട്ടു രേഖപെടുത്തിയില്ല എന്നതും എല്‍ ഡി എഫിന്റെ വിജയസാധ്യതകളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.പൊതുവേ പ്രവചനാതീതമായ സാഹചര്യം നിലനില്‍ക്കുന്ന ഇവിടെ മുന്‍ സി പി എം നേതാവ് കൂടിയായ ബി ജെ പി സ്ഥാനാര്‍ഥി രാജനും കാര്യമായ ശക്തി പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ആകും എന്നതാണ് എല്‍ ഡി എഫിനെ പേടിപെടുത്തുന്ന മറ്റൊരു ഘടകം.പി ടി തോമസ്‌, ഫ്രാന്‍സിസ് ടി ജോര്‍ജ് എന്നിവരെ ക്രിസ്ത്യന്‍ സഭകളുടെ ശക്തി കേന്ദ്രമായ ഇടുക്കി എങ്ങനെ വിലയിരുത്തുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും ഇവിടുത്തെ ഫലം.

യു ഡി എഫ്‌ തരംഗത്തിന് ഇടുക്കി വഴിമാറില്ല എന്നതാണ് ഗുല്മാലിന്റെ കണക്കുക്കൂട്ടല്‍.

സാധ്യതകള്‍
പി ടി തോമസ്‌: 1/3
ഫ്രാന്‍സിസ്‌ ജോര്‍ജ്ജ് : 2/3
ശ്രീ നഗരി രാജന്‍: 1/5

തലവര
തലവര നേരെ ആണ് എങ്കില്‍ പി ടി തോമസ്‌ ജയിച്ചേക്കും.

കലാശക്കൊട്ട് : കോട്ടയം

2009-05-01T12:31:00.001+05:30

സ്ഥാനാര്‍ഥി പട്ടിക
ജോസ് കെ മാണി: യു ഡി എഫ്‌
അഡ്വ. സുരേഷ് കുറുപ്പ്: എല്‍ ഡി എഫ്‌
എന്‍ കെ നാരായണന്‍ നമ്പൂതിരി: ബി ജെ പി

കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെയും കേരള കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെയും ശക്തി കേന്ദ്രം ആയ കോട്ടയം കഴിഞ്ഞ നാല് തവണയും പക്ഷെ എല്‍ ഡി എഫിന്റെ കൂടെ ആയിരുന്നു.ഇത്തവണ അതില്‍ ഒരു മാറ്റം ആണ് യു ഡി എഫ്‌ കോട്ടയത്ത്‌ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. മാണി സാറിന്റെ മകന്‍ ജോസ് കെ മാണിക്ക്‌ തന്റെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും നിര്‍ണായകമായ ഒരു പരീക്ഷ ആകും ഇവിടെ നടക്കുന്നത്.
സുരേഷ് കുറുപ്പ് എന്ന സിറ്റിംഗ് എം പിയെ തോല്‍പിക്കുക എന്നത് ശ്രമകരം ആയ ഒരു ദൌത്യം ആണ്.

നാലു തവണ കോട്ടയത്തെ പ്രധിനിതീകരിച്ച് ലോക്‌സഭയില്‍ എത്തിയ സുരേഷ് കുറുപ്പ് ഇത്തവണയും അത് ആവര്‍ത്തിക്കാം എന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ തന്നെ ആണ്.പക്ഷെ മണ്ഡലം പുനര്‍നിര്‍ണയം തങ്ങള്‍ക്കു പ്രതികൂലം ആകുമോ എന്ന പേടിയുണ്ട് എല്‍ ഡി എഫ്‌ നേതൃത്വത്തിന്.

ബി ജെ പിക്ക് വല്യ പ്രതീക്ഷകള്‍ ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും വോട്ടുകളുടെ എണ്ണം കൂട്ടുക എന്നതായിരിക്കും അവരെ സംബന്ധിച്ചടതോള്ളം പ്രാധാന്യം നല്‍കുന്ന ഒന്ന്. പിന്നെ പ്രചരണം തീര്‍ന്ന ദിവസം ഉണ്ടായ കോലാഹലങ്ങള്‍ തങ്ങളുടെ വോട്ടുകളുടെ എന്നതില്‍ കാര്യമായ മാറ്റം ഉണ്ടാകും എന്ന് ബി ജെ പി നേതൃത്വവും വിശ്വസ്ക്കുന്നു.

ജോസ് കെ മാണി ഒരു ചെറിയ ഭൂരിപക്ഷത്തില്‍ വിജയിക്കും എന്നത് തന്നെ ആണ് ഗുല്മാലിന്റെ വിശ്വാസം.

സാധ്യതകള്‍
ജോസ് കെ മാണി: 2/3
അഡ്വ. സുരേഷ് കുറുപ്പ്: 1/3
എന്‍ കെ നാരായണന്‍ നമ്പൂതിരി:1/5

തലവര
ഫോട്ടോ ഫിനിഷില്‍ സുരേഷ് കുറുപ്പിനും സാധ്യത ഉണ്ട്.

കലാശക്കൊട്ട് : ആലപ്പുഴ

2009-05-01T12:29:00.002+05:30

സ്ഥാനാര്‍ഥി പട്ടിക
കെ സി വേണുഗോപാല്‍:യു ഡി എഫ്‌
കെ എസ് മനോജ്‌:എല്‍ ഡി എഫ്‌
സോണി ജെ കല്യാണ്‍കുമാര്‍ :ബി ജെ പി സ്വതന്ത്രന്‍

ലത്തീന്‍ കത്തോലിക്കര്‍ക്ക് നിര്‍ണായക സ്വാധീനം ഉള്ള ഈ തീരദേശ മണ്ഡലം ഇത്തവണ യു ഡി എഫിന്റെ ആകും എന്നതാണ് ഗുല്മാലിന്റെ വിശ്വാസം.സിറ്റിംഗ് എം പി ആയ കെ എസ് മനോജിനെ വെച്ച് നോക്കുമ്പോള്‍ കെ സി വേണുഗോപാല്‍ എന്ന സിറ്റിംഗ് എം എല്‍ എയ്ക്ക് ആലപുഴയില്‍ ഉള്ള വ്യക്തി പ്രഭാവം വളരെ വലുതാണ്‌.എന്നാലും കഴിഞ്ഞ തവണ യു ഡി എഫിന്റെ വോട്ടു ബാങ്ക് ആയ ലത്തീന്‍ കത്തോലിക്കരുടെ ഇടയില്‍ വിള്ളലുണ്ടാക്കി കെ എസ് മനോജ്‌ നേടിയ വിജയം യു ഡി എഫിന്റെ സാധ്യതകള്‍ക്ക് മങ്ങല്‍ ഉണ്ടാക്കാം.

മതേതരത്വം പ്രസംഗിക്കുന്ന രണ്ടു മുന്നണികളും വളരെ കരുതലോടെ ആണ് ഇവിടെ മത സാമുദായിക സംഘടനകളെ കൈകാര്യം ചെയ്തത്‌ എന്നത് വളരെ ശ്രദ്ധേയം ആയിരുന്നു.രണ്ടു കൂട്ടരും പ്രീണനം എന്ന മുഖ്യ അജണ്ട പുറത്തെടുത്ത് എങ്കിലും മത-ജാതി സംഘടനകളുടെ നിലപാടുകള്‍ ആര്‍ക്കും വ്യക്തം അല്ല ഇവിടെ.കഴിഞ്ഞ തവണത്തെ വിജയം വെറും ആയിരം വോട്ടുകള്‍ക്കാണ് എന്നത് എല്‍ ഡി എഫിനെ അല്പം ചിന്തകുഴപ്പത്തില്‍ ആക്കുന്നു.

സോണി എന്ന മുന്‍ നഗരസഭ അധ്യക്ഷന്‍ പ്രത്യേകിച്ച് മാറ്റങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇവിടുത്തെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ ഫലത്തില്‍ വരുത്താന്‍ പോകുന്നില്ല.എത്ര വോട്ടുകള്‍ കൂടുതല്‍ നേടിയാലും അത് ലാഭം എന്നതാണ് ഇവിടെ ബി ജെ പി നിലപാട്‌.

സാധ്യതകള്‍
കെ സി വേണുഗോപാല്‍:2/3
കെ എസ് മനോജ്‌:1/3
സോണി ജെ കല്യാണ്‍കുമാര്‍ :1/9

തലവര
തലവര നേരെ ആണെങ്കില്‍ വേണുഗോപാല്‍ വലിയ ഒരു ഭൂരിപക്ഷം,ഒരു 50000 വോട്ടിന്റെ നേടി വിജയിക്കും.

കലാശക്കൊട്ട് : മാവേലിക്കര

2009-05-01T12:09:00.001+05:30

സ്ഥാനാര്‍ഥി പട്ടിക
കൊടിക്കുന്നില്‍ സുരേഷ്: യു ഡി എഫ്‌
ആര്‍ എസ് അനില്‍: എല്‍ ഡി എഫ്‌
പി എം വേലായുധന്‍:ബി ജെ പി

ഗുല്മാലിന്റെ സ്വന്തം മണ്ഡലം ആയ മാവേലിക്കര പുനര്‍നിര്‍ണയം എന്ന തുഗ്ലെക് പരിഷ്കാരത്തിനു ശേഷം ആര്‍ക്കും പ്രവചിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു അവസ്ഥയില്‍ എത്തി ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നു.ആലപ്പുഴ ,കൊല്ലം,കോട്ടയം ജില്ലകളില്‍ ആയി പരന്നു കിടക്കുന്ന മാവേലിക്കര മണ്ഡലം ഇത്തവണ യു ഡി എഫിന്റെ കൂടെ നില്‍ക്കും എന്നാണ് ഗുല്മാലിന്റെ വിശ്വാസം.കൊടിക്കുന്നില്‍ സുരേഷിന് മണ്ഡലത്തില്‍ ഉള്ള പൊതു സമ്മതിയും പിന്നെ യു ഡി എഫ്‌ തരംഗവും കൂടി ചേരുമ്പോള്‍ എങ്ങനെ കണക്കുക്കൂട്ടിയാലും വിജയ സാധ്യത കൂടുതല്‍ ആണ്.പക്ഷെ ഒരു സംവരണ മണ്ഡലം ആയ ഇവിടെ അടിയൊഴുക്കുകളും പരമ്പരാഗത വോട്ടുകളും ഒരു നിര്‍ണായക ഘടകം ആണ്.

ആര്‍ എസ് അനില്‍ എന്ന കന്നിക്കാരന് തികച്ചും ഒരു കടുത്ത വെല്ലുവിളി ആണ് എല്‍ ഡി എഫിന്റെ വോട്ടുകള്‍ നിലനിര്‍ത്തുക എന്നത്.പ്രത്യേകിച്ച് പി ഡി പിക്ക് ഈ മണ്ഡലത്തില്‍ നിര്‍ണായക സ്വാധീനം ഉള്ള സ്ഥിതിക്ക്‌.സി പി ഐ ഏറെ വെല്ലുവിളി നേരിടുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ അനില്‍ എത്ര വോട്ടുകള്‍ നേടും എന്നത് കാണേണ്ട ഒരു കാഴ്ച തന്നെ ആണ്.
പോരാത്തതിന് കഴിഞ്ഞ തവണ എല്‍ ഡി എഫിന്റെ ഭൂരിപക്ഷം ഏതാണ്ട് 7000 ത്തില്‍ പരം വോട്ടുകള്‍ മാത്രം ആയിരുന്നത് കൂടി കണക്കില്‍ എടുത്താല്‍ ഇത്തവണ അവരുടെ സ്ഥിതി ഏറെ കുറെ പരുങ്ങലില്‍ ആണ് ഇവിടെ.

വടക്ക് നിന്നും എത്തിയ വരുത്തന്‍ ആണ് വേലായുധന്‍ എങ്കിലും പൊതു സമ്മതിയുടെ കാര്യത്തില്‍ ആള്‍ ഒട്ടും പിന്നിലല്ല.അടൂര്‍,കൊട്ടാരക്കര തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളില്‍ വേലായുധനും ബി ജെ പിക്കും നിര്‍ണായക ശക്തി ആയി മാറാന്‍ സാധിക്കും എന്നത് കൌതുകം ഉണര്‍ത്തുന്നുണ്ട്.ബി ജെ പിക്ക് വിജയസാധ്യത ഉള്ള 5 മണ്ഡലങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് ഈ മണ്ഡലം എന്നത് ഒട്ടും അതിശയോക്തി കലരാത്ത ഒന്നാണ്.പലപ്പോഴും മെച്ചപെട്ട പ്രകടനം കാഴ്ചവെക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോകുന്നത് സാമുദായിക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ശക്തി അവര്‍ക്ക് എതിരായി മാറുന്നത് കൊണ്ടാണ്.

നായര്‍-ക്ര്യസ്തവ വോട്ടുകളുടെ പിന്‍ബലത്തില്‍ കൊടിക്കുന്നില്‍ വെന്നികൊടി പാറിക്കും എന്ന് തന്നെ ആണ് ഗുല്മാലിന്റെ വിശ്വാസം.

സാധ്യതകള്‍
കൊടിക്കുന്നില്‍ സുരേഷ്: 2/3
ആര്‍ എസ് അനില്‍: 1/5
പി എം വേലായുധന്‍:1/3

തലവര
തലവര നേരെ ആണെങ്കില്‍ വേലായുധന്‍ താമര വിരിയിക്കും.

കലാശക്കൊട്ട് : പത്തനംത്തിട്ട

2009-04-23T16:00:00.002+05:30

പത്തനംത്തിട്ട
സ്ഥാനാര്‍ഥി പട്ടിക
ആന്റോ ആന്റണി:യു ഡി എഫ്
കെ അനന്തഗോപന്‍:എല്‍ ഡി എഫ്
കെ കെ നായര്‍:ബി എസ് പി
മാണി സി കാപ്പന്‍:എന്‍ സി പി
ബി രാധാകൃഷ്ണ മേനോന്‍:ബി ജെ പി

ആന്റോ ആന്റണി എന്ന കോണ്ഗ്രസ് യുവ നേതാവ് വളരെ പ്രതീക്ഷയോടെ ആണ് പുതിയതായി രൂപപ്പെട്ട പത്തനംത്തിട്ട മണ്ഡലത്തില്‍ ഈ തവണ മത്സരിക്കുന്നത്.വിജയിക്കാനാണ് സാധ്യതയും.പൊതുവേ വലതു പക്ഷത്തേക്ക് ആണ് പത്തനംതിട്ടയും ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ള സ്ഥലങ്ങള്‍ക്കും ചായ്‌വ്.അപ്പോള്‍ സംഗതി ഏറെ കുറെ ആന്റോക്ക് എളുപ്പവും ആണ്.ആന്റോ സ്ഥാനാര്‍ഥി ആയത് അപ്രതീക്ഷിതം ആയിരുന്നു എങ്കിലും, എതിര്‍പ്പുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും തന്റെ കൂട്ടരേ മുഴുവനും കൂടെ നിര്‍ത്താന്‍ ആയതു ആന്റോക്ക് നേട്ടം ആകും.

സി പി എമ്മിന്റെ അനന്തഗോപന്‍ പൊതുസമ്മതന്‍ ആണെങ്കിലും തന്റെ പാര്‍ട്ടിയിലെയും മുന്നണിയിലെയും ആഭ്യന്തര പ്രശ്നങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തും അദേഹത്തിന്റെ വിജയസാധ്യത ഇല്ലാതാക്കുന്നു.
തനിക്ക് വിജയം അപ്രാപ്യം ആണ് എന്നറിയാം എങ്കിലും എത്ര കണ്ടു വോട്ട് നേടാന്‍ ആകും എന്നതായിരിക്കും അനന്തഗോപന്റെ പ്രധാന ഉദേശം.

"പത്തനംതിട്ട ജില്ലയുടെ പിതാവ് " കെ കെ നായര്‍ കോണ്ഗ്രസ്സിന്റെ കരുത്തുറ്റ നേതാവ് ആയിരുന്നു എങ്കിലും തന്നോട് കഴിഞ്ഞ നിയമസഭ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ കാണിച്ച നെറികേടിനു പ്രതികാരം ചെയുക എന്നതാണ് ബി എസ് പിയിലൂടെ ഇത്തവണത്തെ രംഗപ്രവേശത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്‌ഷ്യം.തന്റെ വ്യക്തി ബന്ധങ്ങളും പൊതുസമ്മതിയും പരമാവധി ഉപയോഗിച്ച് യു ഡി എഫിന്റെ വിജയ സാധ്യത കുറയ്ക്കുക എന്നതാണ് ബി എസ് പിയുടെ മുഖ്യ അജണ്ട .

മാണി സി കാപ്പന്‍ ചലച്ചിത്ര ലോകത്തിന്റെ പ്രധിനിധിയും നടനും ഒക്കെ അന്ന് എങ്കിലും എന്‍ സി പിക്ക് കാര്യമായി ഒന്നും നേടാനാകില്ല ഇവിടെ നിന്നും.പിന്നെ മറ്റുള്ളവരുടെ വിജയ സാധ്യതക്ക് കോട്ടം തട്ടാനുള്ള വോട്ടുകള്‍ പിടിച്ചെടുത്ത് ഒരു നിര്‍ണായക ഘടകം ആയി മാറാം എന്നതാണ് അവരെ ഒരു പ്രമുഖ സാന്നിധ്യം ആകുന്നത്.

ബി ജെ പിക്കും അതിന്റെ പോഷക സംഘടനകള്‍ക്കും വളരെ അധിക്കം വളക്കൂറുള്ള മണ്ണാണ് പത്തനംതിട്ടയും പരിസര പ്രദേശങ്ങളും.പക്ഷെ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ഒരിക്കലും ആ വളക്കൂറു നല്ല ഒരു വിളവെടുപ്പിനുള്ള സാധ്യത ആകി മാറ്റാന്‍ ബി ജെ പിക്ക് സാധിക്കാറില്ല.നേതാക്കന്മാരുടെ കഴിവുകേട് ആണ് ഇതിനു കാരണം.ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും മാറ്റം പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട എന്നതാണ് ബി ജെ പിയുടെ അവസ്ഥ.രാധാകൃഷ്ണ മേനോന്‍ എത്ര വോട്ടു കൂടുതല്‍ നേടി നില മെച്ചപ്പെടുത്തും എന്നത് മാത്രം നോക്കിയാല്‍ മതി.

പ്രവചനാതീതമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യം നില നില്‍ക്കുന്ന ഈ മണ്ഡലത്തില്‍ ആന്റോ വിജയിക്കും എന്നതാണ് ഗുല്മാലിന്റെ പ്രതീക്ഷ.

സാധ്യതകള്‍
ആന്റോ ആന്റണി:1/3
കെ അനന്തഗോപന്‍:1/5
കെ കെ നായര്‍:1/4
മാണി സി കാപ്പന്‍:1/9
ബി രാധാകൃഷ്ണ മേനോന്‍:1/10

തലവര
കെ കെ നായര്‍,മാണി സി കാപ്പന്‍ ഘടകങ്ങള്‍ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയില്ലേല്‍ ആന്റോ വന്‍ ഭൂരിപക്ഷത്തില്‍ വിജയിക്കും.

കലാശക്കൊട്ട് : കൊല്ലം

2009-04-20T20:00:00.002+05:30

കൊല്ലം
സ്ഥാനാര്‍ഥി പട്ടിക
എന്‍ പീതാംബരക്കുറുപ്പ് :യു ഡി എഫ്
പി രാജേന്ദ്രന്‍:എല്‍ ഡി എഫ്
വയ്ക്കല്‍ മധു: ബി ജെ പി

കരുണാകരന്റെ വിശ്വസ്തനും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ശിഷ്യനുമായ പീതാംബരക്കുറുപ്പ് ആദ്യമായി ലോക്സഭയിലേക്കു മത്സരിക്കുന്ന ഈ മണ്ഡലത്തില്‍ വിജയത്തില്‍ കുറഞ്ഞൊന്നും കോണ്‍ഗ്രസ് ലക്ഷ്യമിടുന്നില്ല.67.84 ശതമാനം വോട്ടുകള്‍ രേഖപെടുത്തിയ ഇവിടെ യു ഡി എഫ് തന്നെ വിജയിക്കും എന്ന് ഗുലുമാലും വിശ്വസിക്കുന്നു കാരണം സി പി എമ്മും സി പി ഐയും തമ്മിലുള്ള പിണക്കം കേരളത്തില്‍ മുഴുവനും പടരുന്നതിനും ഒത്തിരി മുന്പ് തന്നെ അവര്‍ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പാടെ തകര്‍ന്നിരുന്നു കൊല്ലത്ത്.

അത് പോലെ തന്നെ സി പി എമ്മിനെക്കാളും സി പി ഐ തന്നെ ആണ് കൊല്ലത്ത് ശക്തം.ആര്‍ എസ് പിക്കും ശക്തി ഉള്ള ഈ മണ്ഡലത്തില്‍ അവരുടെ നിലപാടും നിര്‍ണായകം ആകും.തങ്ങള്‍ക്ക് സീറ്റ് നല്‍കാത്തതില്‍ ആര്‍ എസ് പിക്ക് ഇത്തിരി വിഷമം ഉള്ളത് കണക്കില്‍ എടുത്താല്‍ അവരുടെ വോട്ടും വലത്തേക്ക് മാറും എന്നതാണ് ഗുലുമാലിന്റെ നിരീക്ഷണം.

നിലവിലുള്ള എം പി ആയ രാജേന്ദ്രന്‍ സീറ്റ് നിലനിര്‍ത്താന്‍ വെള്ളം കുടിക്കും എന്നതാണ് സത്യം.
വയ്ക്കല്‍ മധു എന്ന ബി ജെ പി സ്ഥാനാര്‍ഥി എത്ര വോട്ട് നേടുന്നു എന്നത് മാത്രം നോക്കിയാല്‍ മതി.മധുവിന് മൂന്നാം സ്ഥാനം ഏതായാലും ഉറപ്പിക്കാം.

കഴിഞ്ഞ രണ്ടു തവണയും കൊല്ലത്തെ പ്രധിനിധീകരിച്ച രാജേന്ദ്രന്‍ എന്ത് സംഭാവന കൊല്ലത്തിനു നല്‍കി എന്നതിന്റെ വിലയിരുത്തല്‍ ആകും ഇവിടുത്തെ ഫലം.

സാധ്യതകള്‍
എന്‍ പീതാംബരക്കുറുപ്പ് :2/3
പി രാജേന്ദ്രന്‍:1/3
വയ്ക്കല്‍ മധു: 1/10

തലവര
ഭാഗ്യം കൂടെ ഉണ്ടേല്‍ ഇടതുപക്ഷത്തിന് സീറ്റ് നിലനിര്‍ത്താം.

കലാശക്കൊട്ട് : ആറ്റിങ്ങല്‍

2009-04-20T19:49:00.003+05:30

വോട്ടെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞു എങ്കിലും ഒരു മാസത്തെ ഇടവേള..നമ്മുക്ക് ആറ്റിങ്ങല്‍ മണ്ഡലം ഒന്ന് നിരീക്ഷിക്കാം.

ആറ്റിങ്ങല്‍
സ്ഥാനാര്‍ഥി പട്ടിക
ജി ബാലചന്ദ്രന്‍:യു ഡി എഫ്
എ സമ്പത്ത്: എല്‍ ഡി എഫ്
തോട്ടക്കാട് ശശി:ബി ജെ പി
ശ്രീനാഥ്: ശിവസേന

കഴിഞ്ഞ തവണ ചിറയന്കീഴ് ആയിരുന്ന മണ്ഡലം ഇത്തവണ ആറ്റിങ്ങല്‍ ആയപ്പോള്‍ രണ്ടു മുന്നണികളും വിജയം തങ്ങള്‍ക്ക് എന്ന് ഉറപ്പിചിരിക്കുകയാണ്.പോളിംഗ് കുറഞ്ഞു എങ്കിലും, 66.25 എന്ന സംഖ്യ ആര്‍ക്കും വിജയം കൊണ്ടുവരാം എന്നാണ് ഗുല്മാലിന്റെ നിരീക്ഷണം.

സി പി എമ്മിന്റെ കരുത്ത് പ്രതിഫലിക്കാന്‍ ഇടയുള്ള ചുരുക്കം ചില മണ്ഡലങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് ഇത്.പൊതുവേ അടിസ്ഥാനവര്‍ഗം എന്ന് ഇടതുപക്ഷം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന, കാലകാലങ്ങള്‍ ആയി അവരുടെ വോട്ട് ബാങ്ക്‌ ആയ പാവപെട്ടവരുടെ മണ്ഡലത്തില്‍ ഇടതുപക്ഷം വെന്നിക്കൊടി നാട്ടാനാണ് സാധ്യത.ബി ജെ പിക്ക് കാര്യമായി ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാത്ത ഈ മണ്ഡലത്തില്‍ തങ്ങളുടെ വോട്ട് മുഴുവന്‍ പെട്ടിയില്ലാക്കുക എന്നതായിരിക്കും അവരുടെ ലക്‌ഷ്യം.വലതു പക്ഷം വിജയം അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ട് എങ്കിലും സാധ്യത കുറവാണ്.

വെള്ളിത്തിരയുടെ പ്രധിനിധിയായി പഴയകാല സിനിമ നടന്‍ ശ്രീനാഥ് ഇവിടെ ശിവസേന സ്ഥാനാര്‍ഥിയായി നില്‍ക്കുന്നു എന്നത് ഒരു കൌതുകത്തില്‍ ഒതുങ്ങുന്നു.കാര്യമായ വേരോട്ടം ഇല്ലാത്ത ശിവസേനക്ക് എത്ര വോട്ടു കിട്ടും എന്നത് കണ്ടറിയാം.

കഴിഞ്ഞ തവണ 50000 വോട്ടുകള്‍ക്ക് മേലെ ഭൂരിപക്ഷം നേടി വിജയിച്ച ഇടതുപക്ഷം ഒരു 20000 വോട്ടുകളുടെ ഭൂരിപക്ഷത്തില്‍ ഈ തവണയും മണ്ഡലം നിലനിര്‍ത്തും എന്നാണ് ഗുല്മാല്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.

സാധ്യതകള്‍
ജി ബാലചന്ദ്രന്‍:1/5
എ സമ്പത്ത്: 2/5
തോട്ടക്കാട് ശശി:1/25
ശ്രീനാഥ്: 1/50

തലവര
തലവര തെളിയും എന്ന്കില്‍ ബാലചന്ദ്രന്‍ മണ്ഡലം യു ഡി എഫിന് നേടി കൊടുക്കും, അതിനു സി പി ഐയും വി എസ് പക്ഷവും വോട്ടുകള്‍ മറിക്കണം.

കലാശക്കൊട്ട് : തിരുവനന്തപുരം

2009-04-15T22:43:00.006+05:30

തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലങ്ങള്‍ പ്രവചിക്കുക എന്ന അതിസാഹസികമായ ഒരു ദൌത്യം ആണ് ഇനി വരുന്ന ദിവസങ്ങളില്‍ ഗുല്മാല്‍ ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നത്.ഇത് പ്രവചനത്തില്‍ ഉപരി ഒരു വിലയിരുത്തല്‍ ആണ്.മണ്ഡലങ്ങളിലൂടെ ഒരു ചെറിയ യാത്ര...........

തിരുവനന്തപുരം
സ്ഥാനാര്‍ഥി പട്ടിക
ശശി തരൂര്‍ :യു ഡി എഫ്
പി രാമചന്ദ്രന്‍ നായര്‍ :എല്‍ ഡി എഫ്
പി കെ കൃഷ്ണദാസ്:ബി ജെ പി
നീലലോഹിതദാസന്‍ നാടാര്‍ : ബി എസ് പി
എന്‍ പി ഗംഗാധരന്‍: എന്‍ സി പി

തലസ്ഥാന മണ്ഡലത്തെ ആര്‍ക്കു?? എന്ന് പ്രവചിക്കാന്‍ ആകാത്ത ഒരു സ്ഥിതി വിശേഷം ആണ് നില നില്‍ക്കുന്നത്.

ശശി തരൂര്‍ എന്ന മുന്‍ യു എന്‍ അണ്ടര്‍ സെക്രട്ടറി ജനറലിന്റെ വ്യക്തി പ്രഭാവവും പണ കൊഴുപ്പും ഫലം യു ഡി എഫിന് അനുകൂലം ആക്കും എന്ന ഒരു വ്യക്തത ഇല്ലാത്ത പ്രവചനം ഗുലുമാല്‍ നടത്തുന്നു.ശശി തരൂര്‍ വ്യക്തി എന്ന നിലയില്‍ വിജയം ആണെന്കിലും ഒരു രാഷ്ട്രീയ ചുറ്റുപാടില്‍ എത്ര കണ്ടു വിജയിക്കാന്‍ ആകും എന്ന് കണ്ടറിയാം, പ്രത്യേകിച്ച് തരൂര്‍ എം പി ആയാല്‍ പുള്ളി തന്നെ ചുറ്റി പോകും.ഇപ്പോള്‍ തനിക്ക് ജയ് ഹോ വിളിക്കുന്ന സഹ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ നടത്തുന്ന രാഷ്ട്രീയ മാമാ പണികളും, മുതലെടുപ്പുകളും മറ്റും പുള്ളി എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യും എന്നത് കണ്ടറിയാം.

സി പി ഐ ഉടെ രാമചന്ദ്രന്‍ നായര്‍ എന്ന സ്ഥാനാര്‍ഥി എത്ര കണ്ടു വോട്ടുകള്‍ നേടും എന്നത് ആ പാര്‍ട്ടിയുടെ തന്നെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവിയെ ബാധിക്കും.പ്രത്യേകിച്ച് സി പി എം എന്ന വല്യേട്ടന്‍ പി ഡി പി എന്ന കുഞ്ഞെട്ടത്തിയെ കല്യാണം കഴിച്ചു കൂടെ നടക്കുന്ന ഈ സമയത്ത്.സി പി ഐ ഉടെ നിലപാടുകള്‍ ദേശീയ തലത്തില്‍ തന്നെ ശ്രദ്ധേയം ആയിരുന്നു ഈ പ്രശ്നത്തില്‍.അതില്‍ ഗുല്മാല്‍ അവര്‍ക്ക് നൂറു മാര്‍ക്കും കൊടുക്കുന്നു.അതോടൊപ്പം ആ നിലപാടുകള്‍ അവരെ ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ കാര്യമായി ബാധിക്കും എന്ന് പറയാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.അവര്‍ക്ക് സി പി എം വോട്ടുകള്‍ കുറയും, അത് ഉറപ്പാണ്‌.

കൃഷ്ണദാസ് എന്ന ബി ജെ പിയുടെ സംസ്ഥാന പ്രസിഡണ്ട്‌ എത്ര കണ്ടു മുക്ക്ര ഇട്ടാലും താമര വിരിയിക്കണം എങ്കില്‍ ഭാഗ്യം നല്ലതായി കനിയണം.ഇടത് വോട്ടുകള്‍ മാറി കുത്തുകയും, നീലന്‍ നാടാര്‍ വോട്ടുകള്‍ പിടിക്കുകയും,പിന്നെ സ്വന്തം വോട്ടുകള്‍ ചോരാതെ നോക്കുകയും ചെയ്‌താല്‍ ഒരു പരിധി വരെ കൃഷ്ണദാസ് ജയിക്കാന്‍ സഹായിക്കും എന്ന് പറയാന്‍ ഗുല്മാല്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.ബി ജെ പിക്ക് സാധ്യത ഉള്ള കേരളത്തിലെ അഞ്ചു മണ്ഡലങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് തിരുവനന്തപുരം.

നീലന്‍ എന്ന നീലലോഹിതദാസന്‍ നാടാര്‍ മായാവതിയുടെ ബി എസ് പിയുടെ മുഖ്യ സ്ഥാനാര്‍ഥി ആണ് കേരളത്തില്‍.നീലന്റെ വിജയം ബഹന്‍ജി ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്, കാരണം അത് ബി എസ് പിക്ക് ദക്ഷിണ ഭാരതത്തിലേക്ക് ഒരു ചവിട്ടു പടി ആകും.നാടാര്‍ സമുദായത്തിന്റെ വോട്ടുകള്‍ ആണ് നീലന്‍ മുഖ്യം ആയും ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.പക്ഷെ എത്ര മാത്രം വോട്ടുകള്‍ നീലന്‍ നേടും എന്നത് കണ്ടറിയാം. നീലന്റെ ഇമേജ് അത്ര നല്ലത് അല്ല എന്ന് എല്ലാര്‍ക്കും അറിവുള്ളതാണല്ലോ.

ഗംഗാധരന്‍ എന്ന എന്‍ സി പി നേതാവിന് ഒരു കോമാളി റോള്‍ ആണ് ഈ ഇലക്ഷനില്‍. വിദൂരമായ ഒരു സാധ്യത പോലും അവകാശപെടാന്‍ പറ്റില്ല.പക്ഷെ മറ്റുള്ളവരുടെ ജയ പരാജയങ്ങള്‍ തീരുമാനിക്കാന്‍ ഗംഗാധരനും എന്‍ സി പിക്കും കഴിയും എന്നത് ഒരു സത്യം ആണ്.

ഒരു പക്ഷെ നമ്മള്‍ ആരും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു ഫലം തരാന്‍ ഗംഗാധരനും നീലനും വിചാരിച്ചാല്‍ നടക്കും.കഴിഞ്ഞ തവണ മൂന്നാം സ്ഥാനത്തിരുന്ന ബി ജെ പി രണ്ടാം സ്ഥാനത്തേക്കും രണ്ടാം സ്ഥാനത്തിരുന്ന യു ഡി എഫ് ഒന്നാം സ്ഥാനത്തേക്കും എല്‍ ഡി എഫ് വളരെ ദയനീയമായി മൂനാം സ്ഥാനത്തേക്കും വരുന്ന ഒരു ഫലം ആണ് ഗുലുമാല്‍ ഈ മണ്ഡലത്തില്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.

സാധ്യതകള്‍
ശശി തരൂര്‍ : 2/3
പി രാമചന്ദ്രന്‍ നായര്‍ : 1/10
പി കെ കൃഷ്ണദാസ്: 1/3
നീലലോഹിതദാസന്‍ നാടാര്‍ :1/9
എന്‍ പി ഗംഗാധരന്‍:1/10

തലവര
തലവര ശരി ആണെങ്കില്‍ ഈ കുറി താമര വിരിയും ഇവിടെ

പൊന്നാനയും രണ്ടാണിയും....

2009-03-26T18:55:00.005+05:30

തിരഞ്ഞെടുപ്പ് അടുത്ത ഈ വേളയില്‍ നാം കാണുന്ന പല നാടകങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് പൊന്നാനയും രണ്ടാണിയും..

കപട മതേതരത്വം പ്രസംഗിച്ചു ജനങ്ങളുടെ കണ്ണില്‍ പൊടിയിടുന്ന രണ്ടു മുന്നണികളും, പിന്നെ ചിത്രത്തില്‍ എങ്ങും ഇല്ലാത്ത പാവം താമരയും, പിന്നെ കുറെ ഈര്‍ക്കില്‍ പാര്‍ട്ടികളും,കെട്ടി വെച്ച് കാശു നഷ്ടപെടുത്തുന്നത് ഹോബി ആക്കിയ കുറെ സ്വതന്ത്രരും കളത്തില്‍ ഇറങ്ങാന്‍ കച്ച കെട്ടി ഇരിക്കുന്ന ഈ അവസരത്തില്‍ വളരെ പ്രാധാന്യം അര്‍ഹിക്കുന്ന കുറെ ചിന്തകള്‍ ഗുലുമാല്‍ നിങ്ങളുമായി പങ്കു വെയ്ക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു..

എന്താണ് രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്ക് മതേതരത്വം?..

വളരെ പ്രാധാന്യം അര്‍ഹിക്കുന്ന ചോദ്യം...അതെ..മതേതരത്വം വോട്ടു നേടാനുള്ള ഒരു പദം മാത്രം ആണ് ഇന്ന്.ഹിന്ദു, മുസ്ലിം,ക്രിസ്ത്യന്‍ തുടങ്ങി ഒരു മത ചിന്തയും തലയില്‍ കയറാത്ത പാവം ജനകോടികളുടെ തലയില്‍ വിഷത്തിന്റെ വിത്തുകള്‍ പാകി, അധികാരം നേടാനും, അത് വഴി വ്യക്തി ലാഭങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കാനും ഉള്ള വെറും ഒരു മറ മാത്രം ആയി മാറി മതേതരത്വം മാറിയിരിക്കുന്നു ഇന്ന്.അത് കേരളത്തില്‍ മാത്രം അല്ല, ഈ ഭരതഭൂമിയില്‍ മുഴുവനും പടര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞു.
രാഷ്ട്രീയം വെറും കച്ചവടവും,കൂടികൊടുക്കലും മാത്രം ആണ് ഇന്ന്.ചില ഉദാഹരണങ്ങള്‍ ചൂണ്ടി കാണിക്കാന്‍ ഗുലുമാല്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.(ഇവിടെ പറയപെടുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ വ്യക്തിപരം ആണ് എന്ന മുഘവുരയോടെ.)

തിരഞ്ഞെടുപ്പ് അടുത്ത് എന്ന് കേട്ടതോടെ ഇടതുമുന്നണിയിലെ വല്യേട്ടന്മാര്‍ പൊന്നാനിയിലെ സ്ഥാനാര്‍ഥി ശ്രീ.രണ്ടത്താണി ആണ് എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.ആരാണ് രണ്ടത്താണി?..എം ഇ എസ് കോളെജിന്റെ പ്രിന്‍സിപ്പല്‍ ആയ ശ്രീ.അബ്ദുല്‍ റഹ്മാന്‍ രണ്ടത്താണി എങ്ങനെ ചിത്രത്തിലെത്തി?.സി പി എം ഇന്റെ പുതിയ കൂട്ടുകാര്‍ ആയ പി ഡി പി മുസ്ലിം ഭൂരിപക്ഷ മണ്ഡലം ആയ പൊന്നാനിയില്‍ വിജയത്തില്‍ എത്താന്‍ കണ്ടു പിടിച്ച എളുപ്പ മാര്‍ഗം ആണ് രണ്ടത്താണിയെ പൊന്നാനിയില്‍ നിര്‍ത്താം എന്നത്.അതില്‍ സി പി ഐ ക്കും ജനതാദളും എതിര്‍പ്പ് പ്രകടിപിച്ചു എങ്കിലും കാര്യം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല...

രണ്ടത്താണിയോട് യാതൊരു എതിര്‍പ്പും ഇല്ല.സി പി എമ്മിന്റെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളോടുള്ള എതിര്‍പ്പ്.മതേതരത്വം പ്രസംഗിച്ചിട്ട് കുറിച്ച് വോട്ടിനായി മതേതര മൂല്യങ്ങള്‍ തൊട്ടു തെറിച്ചിട്ടില്ലാത്ത കൂട്ടുകെട്ടുകള്‍ അവരുടെ അസ്തിത്വത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ ഗുലുമാലിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

ആരും മോശം അല്ല.കോണ്‍ഗ്രസ്സും,ബി ജെ പിയും, ഇടതും,വലതും ഒന്നും.ആകെ നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യം മോശം ആണ്. "കൈയിലിരിക്കുന്നതും വരാല്‍,ഒറ്റാലില്‍ കിടക്കുന്നതും വരാല്‍" എന്നതാണ് പാവം ജനകോടികളുടെ അവസ്ഥ.

തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വന്നാല്‍ അരമനകളിലും,ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലും,ചേര്‍ത്തലയിലും അങ്ങനെ മതത്തിനെ അല്ലെങ്കില്‍ ജാതിയെ വിറ്റു കാശാക്കുന്ന എല്ലായിടങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ തിരക്കാണ്.വോട്ടു ബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ അധിഷ്ടിതം ആയിരിക്കുന്ന ഈ വ്യവസ്ഥിതിയില്‍ വിപ്ലവാശയങ്ങള്‍ക്കോ, ഗാന്ധിജിയുടെ മൂല്യങ്ങള്‍ക്കോ യാതൊരു പ്രസക്തിയും ഇല്ല.മാനുഷിക മൂല്യങ്ങള്‍ക്ക് തന്നെ വിലയില്ല എന്നതാണ് അവസ്ഥ.

ഈ വ്യവസ്ഥിതി മാറണം.

എന്തെല്ലാം പുരോഗതി ഈ നാട് കൈവരിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് യാതൊരു കാര്യവും ഇല്ല.100 കോടിയില്‍ 90 ശതമാനവും പാവപെട്ടവര്‍ ആണ്.സാമ്പത്തികമായി യാതൊരു നേട്ടവും ഇല്ലാത്തവര്‍.ജീവിതഭാരം തലയിലേറ്റി ജീവിതം മുഴുവനും കഷ്ടപ്പാടിനെ ഏറ്റു വാങ്ങുന്നവര്‍.ഇവരെ ആരെയും തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്ത രാഷ്ട്രീയക്കാരെ നമ്മുക്ക് വേണ്ട എന്ന് ഒറ്റക്കെട്ടായി യുവതലമുറ തീരുമാനം എടുക്കണം.അങ്ങനെ ജനം മണ്ടരല്ല എന്ന് തെളിയ്ക്കണം.

ഏതായാലും ഗുലുമാല്‍ ഈ തവണ വോട്ടു ചെയ്യാനില്ല എന്ന തീരുമാനത്തില്‍ ആണ്.മടുത്തു ഈ വ്യവസ്ഥിതി.

മാറ്റങ്ങള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.മാറ്റങ്ങള്‍ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു.മാറ്റങ്ങള്‍ക്കായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു.

"ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനവും മോശം അല്ല,രാഷ്ട്രീയക്കാരാണ് മോശം,രാഷ്ട്രീയ നിലപ്പടുകള്‍ ആണ് മോശം, പ്രവര്‍ത്തന രീതികള്‍ ആണ് മോശം, അധികാരം മാത്രം ആണ് ലക്‌ഷ്യം എന്ന കാഴ്ച്ചപാടാണ് മോശം " എന്ന പ്രഖ്യാപനത്തോടെ തല്‍ക്കാലത്തേക്ക് വിടവാങ്ങുന്നു.

അന്ന് പെയ്ത മഴയില്‍

2009-03-04T20:14:00.006+05:30

"കേശവാ, ആ കൊടികള്‍ക്ക് കൂടി ഇത്തിരി വെള്ളം ആകാം..ഇന്നും മഴ വരണ ലക്ഷണം ഇല്ലാ..".കിണറ്റിന്‍കരയിലെ അരമതിലില്‍ ഇരുന്നു മുറുക്കി കൊണ്ട് മാധവന്‍ തമ്പി പറഞ്ഞു.

രാമമംഗലം മാധവന്‍ തമ്പി.
തറവാടിന്റെ ഇപ്പോളത്തെ കാരണവര്‍.സ്വാതന്ത്ര്യ സമര സേനാനി.അതിലുപരി കര്‍ഷകരുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടിയും,പാവപ്പെട്ട തൊഴിലാളികള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടിയും നില കൊണ്ട്,വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഓടനാട്ടുകരയില്‍ വിത്ത് പാകിയ ആദ്യകാല തൊഴിലാളി നേതാവ്.തൊഴിലാളികള്‍ രാമമംഗലം സഖാവ് എന്ന് വിളിക്കുന്ന മാധവന്‍ തമ്പി.

"ഒരു വട്ടം മുറുക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടാകാം ഇനി വെള്ളം തേവല്‍..നീ ഇവിടെ വാ...".

വെറ്റഞ്ഞെടുപ്പ് ഒടിച്ചു ചെന്നിയില്‍ തേച്ചിട്ട് കേശവന്‍ ചോദിച്ചു."മാധവേട്ടാ, മഴ ഒരു അഞ്ചു നാള്‍ കൂടി മാറി നിന്നാല്‍ നല്ലതാണ് അല്ലെ.."

"അതെ, ഈ വട്ടവും കൊയ്യാന്‍ ആളെ കിട്ടുവോ എന്തോ!!!മടുത്തു കേശവാ.നമ്മള്‍ വെള്ളവും വളവും കൊടുത്ത് വളര്‍ത്തിയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ പോക്ക് പാവം കര്‍ഷകനെയോ തൊഴിലാളിയെയോ സഹായിക്കാന്‍ ഉതകുന്നതല്ല."തമ്പി നെടുവീര്‍പിട്ടു.

"അതെ..കഴിഞ്ഞ രണ്ടു കൊല്ലം കുറെ കഷ്ടപെട്ടു കൊയ്തെടുക്കാന്‍.അവന്മാര്‍ക്ക് കൊടുക്കണ്ട വന്നില്ലേ..ആളുകളെ കണ്ടത്തിലേക്ക്‌ ഒന്ന് ഇറങ്ങാന്‍ കൂടി വിട്ടില്ലാ കഴുവേറികള്‍.."കേശവന് ദേഷ്യം വന്നു.

"ഈ കൊല്ലവും കൊയ്തെടുക്കണേല്‍ വരവിനേക്കാള്‍ ചെലവ് ചെയ്യണം.അതിനിടെക്ക് മഴ കൂടി ചതിച്ചാല്‍..ഈ വട്ടം കൂടിയേ ഉള്ളു നെല്‍ കൃഷി..മതിയായി".തമ്പിയുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു.

കൊയ്യാന്‍ ഉള്ള ദിവസം ആയി.തമ്പി കിണഞ്ഞു ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒന്നും നടന്നില്ല.പ്രസ്ഥാനം പറയുന്നതിനപ്പുറം തങ്ങള്‍ക്കൊന്നും ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കില്ല എന്ന് തൊഴിലാളികള്‍."കൊയ്യാന്‍ ആള് വരണേല്‍ ഒരു തുക സംഭാവന തരിക തമ്പി സഖാവെ." ലോക്കല്‍ സെക്രട്ടറി കളിയാക്കി."അല്ല, കൊയ്തെന്ത്രം കൊണ്ട് ആണ് പരിപാടിയെങ്കില്‍ നോക്ക് കൂലി തരേണ്ടി വരും.പിന്നെ അല്ലറ ചിലറ കൈമടക്കും. ഇനി ബലം പ്രയോഗിക്കാന്‍ ആണ് പരിപാടിയെന്കില്‍ തമ്പി സഖാവിനു ആ കാലവും കഴിഞ്ഞു."

വൃദ്ധരായ മാധവന്‍ തമ്പിയും,കാര്യസ്ഥന്‍ കേശവനും,രണ്ടു പേരുടേയും കുടുംബങ്ങളിലെ ചിലരും കൂടി പിറ്റേന്ന് രാമമംഗലം വക നൂറു പറ നിലം കൊയ്യാന്‍ ഇറങ്ങി.

താന്‍ വിശ്വസിച്ച,താന്‍ വളര്‍ത്തി വലുതാക്കിയ തന്റെ പ്രസ്ഥാനം തന്നെ നോക്കി പല്ലിളിക്കുന്നതായി തമ്പിക്ക് തോന്നി.

വടക്ക് പടിഞ്ഞാറു കാര്‍മേഘം ഇരുണ്ട് കൂടി തുടങ്ങി.

പാതി പോലും കൊയാതെ കിടക്കുന്ന പാടം കണ്ടു തമ്പി അസ്തപ്രജ്ഞനായി നിന്നു."മാധവേട്ടാ നമ്മുടെ ഈ കൊല്ലത്തെ വിളവ്..." കേശവന്‍ നിലവിളിച്ചു.

മഴ കനത്തു. തുള്ളിക്ക് ഒരു കുടം.വിളഞ്ഞു കിടക്കുന്ന നെല്‍ ചെടിയില്‍ മഴയും കാറ്റും സംഹാര താണ്ടവം ആടി.നെല്‍കതിരുകള്‍ ചേറ്റില്‍ പുതഞ്ഞു പുതഞ്ഞു പോകുന്നത് കണ്ടു തമ്പി കണ്ണുനീര്‍ പൊഴിച്ചു.

മഴ നിര്‍ത്താതെ പെയ്തു രാത്രി മുഴുവനും.ആരോടും മിണ്ടാതെ പൂമുഖത്ത് തമ്പി ഇരുന്നു,ആ മഴയെയും നോക്കി.
വിശ്വാസങ്ങള്‍ മുറുകെ പിടിച്ച്,തൊഴിലാളിക്കള്‍ക്ക് വേണ്ടി നിലകൊണ്ട് മറ്റുള്ള തറവാടുകളുടെ അപ്രീതി സമ്പാദിച്ച ആ പഴയ കാലഘട്ടം ഓര്‍ത്തു ആരും കാണാതെ വിതുമ്പി;ഓര്‍മ്മകള്‍ അയവിറക്കി ചാരുകസേരയില്‍ കിടന്നു.

ഓര്‍മ്മകള്‍ മഴയായി പെയ്ത രാത്രി.

മഴ പെയ്ത ഒഴിഞ്ഞു.നേരം പുലര്‍ന്നു.ഓടനാട്ടുകാര്‍ ആ വാര്‍ത്ത കേട്ട് ഞെട്ടി.രാമമംഗലം മാധവന്‍ തമ്പി നൂറു പറ പാടത്ത് മരിച്ചു കിടക്കുന്നു.

രാത്രിയില്‍ ആരോടും പറയാതെ പാടത്തേക്ക് പോയ തമ്പി, തന്റെ നെല്‍ ചെടികള്‍ നശിക്കുന്നത് കണ്ടു ഹൃദയം തകര്‍ന്നു ആ പാടത്ത് വീണു.തൊഴിലാളിക്കള്‍ക്കും കര്‍ഷകര്‍ക്കും വേണ്ടി ജീവിച്ച സഖാവ് ചെറ്റു മണ്ണിനോടൊപ്പം അവസാനിച്ചു.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി.അന്ന് പെയ്ത മഴയില്‍ തീര്‍ന്നു 100 പറ കണ്ടത്തിലെ കൃഷി.ആരും ഓര്‍ക്കാറില്ല മാധവന്‍ തമ്പിയെ.പ്രസ്ഥാനം പിന്നെയും വളര്‍ന്നു.നേതാക്കളും.ആരുടേയും പ്രശ്നങ്ങള്‍ കാണാതെ മനസ്സിലാക്കാതെ നേതാക്കന്മാര്‍ തമ്മില്‍ വാക്കുകളാല്‍ യുദ്ധം നടത്തുന്നു.സമുദ്രത്തില്‍ ആണോ തിര ബക്കറ്റില്‍ ആണോ തിര എന്ന് കണ്ടു പിടിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തില്‍ ആണ് അവര്‍.പ്രസ്ഥാനത്തിന് വേണ്ടി നില കൊള്ളുന്ന ആരെയും അവര്‍ കാണുന്നില്ല.പണത്തിനു മേലെ പരുന്തും പറക്കില്ല.അതാണ്‌ സത്യം.അന്ന് പെയ്ത മഴയില്‍ ആ പാടത്ത് ഒരു തിര ഉണ്ടായി.വിശ്വാസങ്ങള്‍ എന്നും മുറുകെ പിടിച്ച ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ ആത്മാവില്‍ ഉണ്ടായ തിര.ആ തിരയെ എന്നേലും ഈ നാട് മനസ്സിലാക്കും..

"സത്യത്തിനും ധര്‍മ്മത്തിനും സര്‍വോപരി മാനവികതയ്ക്കും വേണ്ടി നിലനില്‍ക്കുന്ന ഒരു പ്രസ്ഥാനം ആണ് നമ്മുടെ നാടിനാവശ്യം.അല്ലാതെ പണത്തിനും അനീതിക്കും കൂട്ട് നില്‍ക്കുന്ന ഒരു പ്രസ്ഥാനം അല്ല നമ്മുക്ക് വേണ്ടത്." ആ പാട വരമ്പിലേക്ക് മരിച്ചു വീഴുന്നതിനു മുന്പ് തമ്പി ആരോടെന്നിലാതെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ആ കോരിച്ചൊരിയുന്ന പേമാരിയില്‍ ആരും അത് കേട്ടിരിക്കില്ല.

അനാമിക

2009-02-22T21:03:00.007+05:30

മഴ നിര്‍ത്താതെ പെയ്തു രാത്രി മുഴുവനും.അത് പുലര്‍ച്ചയുടെ ഭംഗി കൂട്ടിയെന്ന് സാഗറിന് തോന്നി.അയാള്‍ കിടക്കയില്‍ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു പുറത്തേക്ക് നോക്കി.ഇലച്ചാര്‍ത്തുകളില്‍ വെള്ളത്തുള്ളികള്‍, അതിലൂടെ കടന്നു വരുന്ന സൂര്യകിരണങ്ങള്‍.

എന്നും ചെയുന്ന പോലെ മ്യൂസിക് പ്ലെയര്‍ ഓണാക്കി.കിഷോര്‍കുമാര്‍ പാടുന്നു.."റിം ജിം ഗിരെ സാവന്‍..."
കഴിഞ്ഞു പോയ കാലം തന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നതായി സാഗറിന് തോന്നി.അയാള്‍ അറിയാതെ മൂളി.
"കഴിഞ്ഞു പോയ കാലം കടലിനിക്കരെ..
കൊഴിഞ്ഞു പോയ മോഹം മനസിനിക്കരെ..."

യാത്രകളും,കലാ-രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുമായി നടന്ന തന്റെ പഴയ കാലത്തെക്കുറിച്ച് അയാള്‍ ഒന്നോര്‍ത്തു.ഇതേ പോലെ ഒരു പ്രഭാതത്തില്‍ ആണ് ആദ്യമായി അവളെ കണ്ടത്.

അവസാന വര്‍ഷ ബി എ കാലഘട്ടം.

തലേന്ന് ഓതറ പടയണി കഴിഞ്ഞു, അരവിന്ദന്റെ വീട്ടില്‍ കൂടി.തിരികെ കോളേജിലേക്ക് വരുമ്പോള്‍, അങ്ങാടി കവലയില്‍ ആണ് അവളെ ആദ്യം കണ്ടത്.തലയില്‍ തുളസികതിര്‍ ചൂടി, ചന്ദന കുറിയിട്ട് ഒരു നാടന്‍ പെണ്ണ്.ഗ്രാമത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയും നൈര്‍മല്ല്യവും ഉള്ള പെണ്‍കുട്ടി.

സാഗറിന്റെ സിരകളില്‍ പ്രണയം ഒഴുകി നടന്ന ദിവസങ്ങള്‍.നിശബ്ദ പ്രണയം അപകടകാരി അല്ല എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ സാഗര്‍, പ്രണയം തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഒതുക്കി.എവിടെയെങ്കിലും മറഞ്ഞു നിന്നു അവളെ ഒരു നോക്ക് കാണും.അത്ര മാത്രം.അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളോട് പോലും പറഞ്ഞില്ല.

പ്രണയകാലത്തിന്റെ തിരശീലയില്‍ രണ്ടു മാസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷമുള്ള ഒരു യുവജനോത്സവ വേദി.

കോളേജ് ആര്‍ട്ട് സെക്രെട്ടറി ആയ തനിക്ക് നിന്നു തിരിയാന്‍ സമയം ഇല്ലായിരുന്നു.സാഗര്‍ ഓര്‍ത്തു. ഏതോ വേദിയുടെ അരികിലൂടെ കടന്നു പോയപ്പോള്‍ ആണ് ആ അറിയിപ്പ് കേട്ടത്.
"മോഹിനിയാട്ടം ചെസ്റ്റ് നമ്പര്‍ ബി 34 ഫസ്റ്റ് കാള്‍"

വേദിയില്‍ ചുവടുകള്‍ വെച്ച ആ പെണ്‍കുട്ടിയോട് തനിക്ക് തോന്നിയ പ്രണയം ആരാധന ആയി മാറി.സാഗര്‍ ഓര്‍ത്തു.

ദിവസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം പുസ്തകങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ അവര്‍ കണ്ടു മുട്ടി,പരിചയപെട്ടു.

"അനാമിക, നൃത്തം ഗംഭീരം ആയിരുന്നു. ഞാന്‍, എന്നെ..."

സാഗര്‍ മുഴുമിപ്പിച്ചില്ല.അവള്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു.
"അറിയാം.റൂം മേറ്റ്സ് പറഞ്ഞറിയാം."

അത് ഒരു സൌഹൃദമായി മാറി.അവര്‍ പിന്നെ പലപ്പോഴും കണ്ടു, സംസാരിച്ചു.നല്ല സുഹൃത്തുക്കള്‍ ആയി.

ഫോണിന്റെ ശബ്ദം അയാളെ ഓര്‍മകളില്‍ നിന്നും മുക്തനാക്കി.

"സാഗര്‍, ദേവന്‍ ആണ്.നീ എന്തിനാണ് രാത്രിയില്‍ വിളിച്ചത്?".

"അത് ദേവന്‍ ഒരു ഗുഡ് ന്യൂസ് ഉണ്ട്. അനാമിക മടങ്ങി വന്നു.ഇന്നലെ രാത്രിയില്‍.അനില്‍ ഉണ്ട് കൂടെ. നീണ്ട 15 വര്‍ഷത്തെ പ്രവാസ ജീവിതം മതിയാക്കി അവര്‍ മടങ്ങി എത്തി.കാറില്‍ ഇരുന്നാണ് എന്നെ വിളിച്ചത്. അനിലിന്റെ അമ്മാതെക്ക് പോകുന്ന വഴി ആയിരുന്നു. പിന്നെ വിളിക്കാം, കുറെ ബിസിനസ്സ് പ്ലാന്‍സ് ഉണ്ട് എന്നും അനില്‍ പറഞ്ഞു."

"ഇറ്റ്സ് ഗുഡ്..ഓക്കേ, നമ്മുക്ക് വൈകുന്നേരം കാണാം.."ദേവന്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ആക്കി.ദേവന്‍ അനാമികയുടെയും സാഗര്‍ഇന്റെയും ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്താണ്.

അനില്‍.പ്രവാസിയായ ഒരു ബിസിനസ്സ്കാരന്‍‍.അനാമികയുടെ അമ്മായിയുടെ മകന്‍.അവര്‍ തമ്മിലുള്ള വിവാഹം ചെറുപ്പത്തിലെ ഉറപ്പിച്ചതാണ്.

തന്റെ പ്രണയം അവളോട് ഒരിക്കലും പറഞ്ഞില്ല.പറയുന്നതിന് സൌഹൃദം തടസം ആയി നിന്നു. അവള്‍ തന്നെ അനിലിനു പരിചയപെടുത്തി ഒരിക്കല്‍.അനില്‍ സാഗറിന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായി.സാഗറിന്റെ പ്രണയം അങ്ങനെ ഒരിക്കലും തുറന്നു കാട്ടാത്ത ഒന്നായി ആ ഹൃദയത്തില്‍ അവശേഷിച്ചു.

കാലത്തിന്റെ വെള്ളപ്പാച്ചിലില്‍ ആ പ്രണയം എങ്ങോ പൊയ് മറഞ്ഞു.അനാമിക അനിലിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു വെളിനാട്ടിലെക്ക് യാത്ര ആയി.വല്ലപ്പോഴും ഉള്ള വിളികള്‍ മാത്രം. സാഗര്‍ പൊതു പ്രവര്‍ത്തനവും, കല-സാംസ്‌കാരിക രംഗത്തെ പ്രവര്‍ത്തനവും കൊണ്ട് സമൂഹത്തില്‍ അറിയപെടുന്ന ഒരു വ്യക്തി ആയി മാറി.അനിലിന്റെ നാട്ടിലെ ബിസിനസ്സ് ഏറ്റെടുത്ത് നടത്താനായി ദേവനെ ഏല്പിച്ചു അനില്‍.

പത്രം കൊണ്ടു വരുന്ന പയ്യന്റെ സൈക്കിള്‍ ബെല്‍ കേട്ടാണ് സാഗര്‍ വീണ്ടും ചിന്തകളില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ന്നത്.

കതകു തുറന്നു പത്രം എടുത്തു.മുന്‍ പേജിലെ വാര്‍ത്ത കണ്ടു അസ്തപ്രജ്ഞനായി നിന്നു പോയി അയാള്‍.
ആലുവയിലെ കാറപകടം: വ്യവസായപ്രമുഖന്‍ അനില്‍ നമ്പ്യാരും കുടുംബവും കൊല്ലപെട്ടു.

ഓര്‍മ്മകള്‍ മരണത്തിന്റെ ഗന്ധം കൊണ്ടുവന്ന ആ പ്രഭാതത്തെ സാഗര്‍ മനസ്സു കൊണ്ട് ശപിച്ചു. അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു, കൂടെ പ്രകൃതിയുടെ കണ്ണുകളും.

മഴ തകര്‍ത്തു പെയ്തു തുടങ്ങി.

ഒരു ഭ്രാന്തന്റെ ജല്പനങ്ങള്‍

2009-01-18T10:59:00.002+05:30

ഒത്തിരി നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം കോറിയിടുന്ന കുറെ ഭ്രാന്തന്‍ ചിന്തകള്‍
കവിത ആണോ എന്നറിയില്ല...

ഒരു ഭ്രാന്തന്റെ ജല്പനങ്ങള്‍
എരിയുന്ന വേനലിനോട് പറഞ്ഞു
എരിഞ്ഞമരൂ നീ.....
ഇതിനപ്പുറം എനിക്കായി മഴ കാത്തിരിപ്പൂ..
അറിയാം ഈ പറഞ്ഞത് വെറുതെ, അതെ
ഒരിക്കലും എരിഞ്ഞു നീ തീരില്ല എന്നതും സത്യം........

നോക്കി പല്ലിളിച്ച ജീവിതമാം കുരിടിയോടു പറഞ്ഞു
ആയിക്കോ നിന്‍ കൊലച്ചിരി,ശീലമായത്...
എന്റെ ഭാഗമായി നിന്‍ ചിരി........

നീര്‍ച്ചുഴിയില്‍ വീണുപോയ്‌.........
കൈ കാലിട്ടടിച്ചതും..........
താണ് പോയി അഗാധതയിലേക്ക് ....
ഒരു കച്ചിതുരുംപിനായി കരഞ്ഞതും വെറുതെ

ആ കറുത്ത വാവില്‍ നിലാവിനായി കാത്തു നിന്നു
എന്നും കറുത്ത വാവെന്ന സത്യം തിരിച്ചറിയുവാന്‍ വൈകി

ജീവിതമേ നീയാണ് സത്യം..നീ മാത്രം

ആ പുഞ്ചയുടെ തീരത്ത്....അവസാനഭാഗം

2009-01-17T15:37:00.004+05:30

30 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം

ചെറുവാഞ്ചേരിയില്‍ ഒരു എഞ്ചിനിയറിംഗ് കോളേജ് വന്നു. പുഞ്ചയുടെ തീരത്താണ് കോളേജ് .മന പൊളിക്കാതെ, ആ പഴയ ഭംഗി നില നിര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട് , കോളേജിന്റെ ഉടമ,അമേരിക്കയില്‍ ഉള്ള ഗൌതമ വര്‍മ്മ.കോളേജ് വളരെ വലുതും, ഗംഭീരവും ആണ്. ചെറുവാഞ്ചേരി ഗ്രാമവും കാലത്തിനനുസരിച്ച് കോലം കെട്ടി തുടങ്ങി വരുന്നു.

ആ കോളേജിലേക്ക് അധ്യാപകന്‍ ആയി എത്തുന്നു ശങ്കര്‍ മേനോന്‍(ഓം കപൂര്‍).

കോളേജില്‍ വന്ന നാള്‍ മുതല്‍ തന്നെ എന്തോ മുന്‍ പരിചയം ആ സ്ഥലത്തോട് തോന്നുന്ന ശങ്കര്‍, ഗൌരിയുടെ കഥ നാട്ടുകാരില്‍ നിന്നു അറിയാന്‍ ഇടവരുന്നു. അങ്ങനെ ഇരിക്കെ, ഒരിക്കല്‍ കാവില്‍ വെച്ച് ശങ്കുണ്ണിയുടെ അമ്മ ദേവകിക്കുട്ടി(ബേല മകീജ)യെയും, ഗോപിയെയും കാണുന്നു. അയാള്‍ തന്റെ പൂര്‍വ ജന്മകഥകള്‍ ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു.ഗൌതമ വര്‍മ്മയോട് പ്രതികാരം ചെയ്യാന്‍ അയാള്‍ തീരുമാനിക്കുന്നു.

കോളേജില്‍ പുതുതായി ചേരുന്ന ഗോമതി(ശാന്തി) എന്ന പെണ്‍കുട്ടിക്ക് ഗൌരിയുടെ അതെ രൂപഭാവങ്ങള്‍ ഉണ്ട് എന്ന് ശങ്കര്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഈ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ സഹായത്താല്‍ തന്റെ പ്രതികാരം പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ കഴിയും എന്നത് അയാള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു. ശങ്കറിന്റെ വ്യക്തിപ്രഭാവത്തില്‍ ആകൃഷ്ട ആയ ആ പെണ്‍കുട്ടി ശങ്കറിനോട് തന്റെ പ്രണയം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ശങ്കറും,ഗോപിയും,ദേവകിക്കുട്ടിയും ചേര്‍ന്നു ഗോമതിയോട് പഴയ കഥകള്‍ പറയുന്നു.

കോളേജില്‍ ഒരു പരിപാടിയില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ ഗൌതമ മേനോന്‍ എത്തുന്നു എന്ന് മനസിലാക്കുന്ന ശങ്കറും സംഘവും ആ പരിപാടിയില്‍ ഒരു നാടകം അവതരിപ്പിക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നു.ഈ നാടകത്തില്‍ മുപ്പത് കൊല്ലങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് നടന്ന ഒരു ഇരട്ട കൊലപാതകത്തെ വരച്ചു കാട്ടുന്നു. ഇത് കണ്ട് അസ്വസ്ഥന്‍ ആകുന്ന ഗൌതമന്‍ മനയിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു.

മടങ്ങി വരുന്ന വഴി ഗൌരിയുടെ വേഷം കെട്ടിയ ഗോമതിയെ കാണുന്ന ഗൌതമന്‍ ആദ്യം ഭയക്കുമെങ്കിലും അത് ഗൌരിയല്ല എന്ന് മനസിലാക്കി അവളെ ഒരു മുറിയില്‍ അടയ്ക്കുന്നു.ഇതറിഞ്ഞ ശങ്കര്‍ അയാളെ കാണാന്‍ മനയില്‍ എത്തുന്നു. അവര്‍ തമ്മില്‍ വാഗ്വാദം ഉണ്ടാകുന്നു. അത് അടിപിടി ആയി മാറുന്നു.

ഒടുവില്‍ ഗൌതമന്‍ ശങ്കറിനെ വധിക്കുമെന്ന അവസരത്തില്‍, അവിടെ ഗൌരി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.താന്‍ അടച്ചിട്ട അവള്‍ എങ്ങനെ പുറത്തു വന്നു എന്നറിയാതെ അത്ഭുതപെട്ടു നില്ക്കുന്ന അയാളോട് അവള്‍ കുറെ പഴയ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നു.

ഗൌതമനും ഗൌരിക്കും മാത്രം അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങള്‍..അവരുടെ പ്രണയകാലത്തേ കുറെ രഹസ്യങ്ങള്‍..

ഇതെല്ലാം കേട്ടു അയാള്‍ അസ്തപ്രജ്ഞനായി നില്ക്കുന്നു.താന്‍ ചെയ്തു പോയതെല്ലാം തെറ്റാണു എന്ന് അയാള്‍ സമ്മതിക്കുന്നു..പെട്ടന്ന് മനയ്ക്ക് തീപിടിക്കുന്നു. ഗൌരിയെ കൂട്ടി രെക്ഷപെടാന്‍ ശ്രെമിക്കുന്ന ശങ്കര്‍ ഏതോ അത്ഭുതശക്തിയുടെ ഫലമെന്ന വണ്ണം മനയില്‍ നിന്നും വെളിയിലേക്ക് തെറിച്ചു വീഴുന്നു..

കത്തി എരിയുന്ന മനയുടെ പൂമുഖത്ത് നിന്നും ഗൌരി ശങ്കറിനോട് കൈ വീശി യാത്ര ചോദിക്കുന്നു..മനയുടെ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കാന്‍ കഴിയാതെ വിഷമിച്ചു നില്ക്കുന്ന ശങ്കറിന്റെ അടുത്തേക്ക് ,ഗോപി ഗോമതിയേം കൂട്ടി എത്തുന്നു...

ഗൌരിയുടെ വേഷം ധരിച്ച ഗോമതിയെ കണ്ട ശങ്കര്‍,പൂമുഖ പടിയില്‍ നിന്നും തന്നെ കൈ കാണിക്കുന്നത് ഗൌരി തന്നെ എന്ന് മനസിലാക്കുന്നു..താന്‍ മാത്രം ആണ് ഗൌരിയെ കണ്ടത് എന്ന സത്യം അയാള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു..

ഒടുവില്‍ ആ കത്തി എരിയുന്ന മനയില്‍ ഗൌതമ മേനോന്റെ കഥയും അവസാനിക്കുന്നു..

ആ പുഞ്ചയുടെ ശാപതീരത്തെ മണ്ണില്‍ നിന്നും ദേവകിക്കുട്ടിയെയും, ഗോപിയെയും, ഗോമതിയെയും കൂട്ടി, ശങ്കര്‍ മേനോന്‍ യാത്ര ആകുന്നു. ഗൌരിയുടെ ഓര്‍മ്മകളില്‍, ഗോമതിയോടു ഒത്തു പുതിയ ഒരു ജീവിതം തുടങ്ങാനായി.

അടിക്കുറിപ്പ്:
"ഓം ശാന്തി ഓം" ഇന്റെ അണിയറ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ എന്നോട് ക്ഷെമിക്കുക.

ആ പുഞ്ചയുടെ തീരത്ത്....ആദ്യ ഭാഗം

2009-01-17T12:47:00.006+05:30

ആമുഖം:

ഈ കഥയും അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളും ചുറ്റുപാടുകളും എല്ലാം സാങ്കല്പികം മാത്രം. ജീവിച്ചിരിക്കുനവരോടോ, മരിച്ചവരോടോ എന്തെങ്കിലും സാമ്യം തോന്നുനെങ്കില്‍ അത് വെറും യാദ്രിച്ചികത മാത്രം.("ഓം ശാന്തി ഓം" ഇലെ സിനിമപശ്ചാത്തലം എന്ന പ്ലോട്ട് നമ്മള്‍ ചെറുവാഞ്ചേരി എന്ന ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മാറ്റുന്നു).

കഥ ഭാഗം 1:

ചെറുവാഞ്ചേരി എന്ന ഗ്രാമത്തിന്റെ നാടുവാഴികള്‍ ആയിരുന്നു ചെറുവാഞ്ചേരി മനയിലെ തമ്പ്രാക്കള്‍. ചെറുവാഞ്ചേരി മനയുടെ കിഴക്കുവശം മുഴുവന്‍ പുഞ്ച ആണ്.അത് ആണ് ആ ഗ്രാമത്തിന്റെ അതിര്‍ത്തിയും.
മന കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ നാശത്തിന്റെ വക്കില്‍ എത്തി നില്ക്കുന്നു. പട്ടണത്തില്‍ നിന്നും വന്ന ഒരു അകന്ന ചാര്‍ച്ചക്കാരന്‍ ഗൌതമ വര്‍മ്മ(മുകേഷ് മെഹറ) ആണ് മനയുടെ ഭരണം നടത്തുന്നത്.മനയുടെ പ്രതാപം വീണ്ടെടുക്കാന്‍ വന്നതാണ്‌ അയാള്‍.

ഗൌരി തമ്പുരാട്ടി(ശാന്തിപ്രിയ) , മനയിലെ ഇപ്പോളത്തെ അനന്തരാവകാശി ആ നാടിന്റെ തന്നെ ഡ്രീം ഗേള്‍ ആണ്. അവള്‍ അറിയാതെ അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നു മനയിലെ കാര്യസ്ഥന്റെ അനന്തിരവന്‍ ശങ്കുണ്ണി(ഓം പ്രകാശ് മകീജ).

ചെറുവാഞ്ചേരി പൂരത്തിന് ഗൌരിയെ കണ്ടുമുട്ടാനുള്ള അവസരം ശങ്കുണ്ണിയുടെ ആത്മസുഹൃത്ത് ഗോപി(പപ്പു മാസ്റ്റര്‍) ഒരുക്കി കൊടുക്കുന്നു.പൂരത്തിന് എഴുന്നെളിച്ച ഒരു ആന ഇടയുന്നു. ആ ബഹളത്തിനിടയില്‍ നിന്നു ഗൌരി തമ്പുരാട്ടിയെ ശങ്കുണ്ണി അത്ഭുതകരമാം വിധം രക്ഷിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അവര്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍ ആകുന്നു. ഗൌരിയോട് തന്റെ സ്നേഹം വെളിപെടുത്താന്‍ ശങ്കുണ്ണി കാത്തിരിക്കുന്നു.

അതിനിടയില്‍ ശങ്കുണ്ണിയുടെ അമ്മാവന്‍ മരിച്ചു പോകുന്നു. ഗൌതമ വര്‍മ്മ ശങ്കുണ്ണിയോട് കാര്യസ്ഥനാകാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. തനിക്ക് ഗൌരിയോട് അടുക്കാന്‍ ഉള്ള എളുപ്പ മാര്‍ഗം ആയി ഇതിനെ കാണുന്ന ശങ്കുണ്ണി ആ ക്ഷണം സ്വീകരിക്കുന്നു.

നാളുകള്‍ കടന്നു പോയി.

ഇതിനിടയില്‍ ശങ്കുണ്ണി ഒരു സത്യം മനസ്സിലാക്കുന്നു.ഗൌരി ഗൌതമനുമായി പ്രണയത്തില്‍ ആണ് എന്ന്. അതോടെ അയാള്‍ തകര്‍ന്നു പോകുന്നു.അയാള്‍ ഒരു രാത്രി നാട് വിടാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നു. അതിന് മുന്‍പ് ഗൌരിയെ ഒരു നോക്ക് കാണാന്‍ അയാള്‍ മനയിലെത്തുന്നു.പക്ഷെ അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച ഭീകരം ആയിരുന്നു.സ്വത്തുക്കള്‍ കൈക്കല്‍ ആക്കി, ഗൌരിയെ കൊന്നു കളയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഗൌതമനെ...

ഒടുവില്‍ ഗൌരിയെ രക്ഷിക്കാന്‍ ഉള്ള ശ്രമത്തിനിടയില്‍ ശങ്കുണ്ണിയും....

<ഇന്റര്‍വെല്‍>

" ആ പുഞ്ചയുടെ തീരത്ത്...." -ന്യൂ റിലീസ് റിപ്പോര്‍ട്ട്

2009-01-14T13:20:00.005+05:30

ന്യൂ റിലീസ്

ഗുലുമാല്‍ & ഗുലുമാല്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന
ആദ്യ ബ്ലോഗോ-ചലച്ചിത്രം

" ആ പുഞ്ചയുടെ തീരത്ത്...."

ഫറാഖാന്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത് ഷാരുഖ് ഖാന്‍ അഭിനയിച്ച് കോടികള്‍ കൊയ്ത "ഓം ശാന്തി ഓം " എന്ന ഹിന്ദി ചലച്ചിത്രത്തിന്റെ മലയാള ആവിഷ്കാരം.

" ആ പുഞ്ചയുടെ തീരത്ത്...."

ഇതാ ഗുലുമാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്കായി കാഴ്ചവെയ്ക്കുന്നു..
കഥ, തിരക്കഥ, സംഭാഷണം, സംവിധാനം - ഗുലുമാല്‍
നിര്‍മാണം, വിതരണം - ഗുലുമാല്‍ & ഗുലുമാല്‍ പിക്ചേര്‍സ്

തിരയില്‍ നിങ്ങള്‍ ഇഷ്ടപെടുന്ന നിങ്ങളുടെ പ്രിയ താരങ്ങള്‍..

വാല്‍ കഷ്ണം:
അതിന്റെ മൂലകഥയില്‍ നിന്നും വളരെ വത്യസ്തത പുലര്‍ത്തുന്ന ഒരു പ്രമേയം ആണെന്ന് ഗുലുമാല്‍. ഏതായാലും കണ്ടറിയാം..

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ ഒരു ദിവസം...(8)

2009-01-14T12:22:00.004+05:30

സമയം 10:00
ഫോണ്‍ ബെല്‍ മുഴങ്ങി...കുട്ടന്‍ കോള്‍ എടുത്തു." തമ്പി, എപ്പടി ഇരുക്ക്‌..അന്ത മാനേജര്‍ ഇല്ലെയ,ഫെഡ്...അവന് റൊമ്പ കൊഴുപ്പ്..".

കുട്ടന്‍ ഞെട്ടി തരിച്ച് ഇരുന്നു..എന്നിട്ട് പതുകെ പറഞ്ഞു..."ശങ്കര്‍, വിജയ് വെന്റ് ഹോം..ദിസ് ഇസ് ഉണ്ണികുട്ടന്‍ ഹിയര്‍...",...."ഓക്കേ, ഉനെക് തമിള്‍ തെരിയുമല്ലെയ...വിജയ് സോല്ലവേ ഇല്ലേ,യു ആര്‍ ഗോഇന്‍ ടു അറ്റന്‍ഡ് ദ കോള്‍..പരവാല്ലേ..." - ശങ്കര ഭാഷ്യം.

"യെസ്..കൊഞ്ചം കൊഞ്ചം...നാന്‍ റിപ്ലയ് ഇന്ഗ്ലീഷിലെ ശോല്‍രെന്‍..." കുട്ടന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു...

പിന്നെ കുറെ നേരം ശങ്കരന്റെ വക സായിപ്പിന്റെ കുറ്റം കേട്ടു...കുട്ടന്‍ ഫോണിന്റെ ശബ്ദം കുറെച്ച് വെച്ചു "യെസ് യെസ് " മൂളി ഇരുന്നു കൊടുത്തു..ഇതു കണ്ടു വന്ന രാഹുല്‍ മാറി നിന്നു വാ പൊത്തി ചിരിയും തുടങ്ങി..

സമയം 10:20
സമയം തീരുന്നത് കണ്ട കുട്ടന്‍ പതുകെ തിരിച്ച് ഹെഡ് ചെയ്തു.."ശങ്കര്‍, ഷാല്‍ ഐ ലീവ്?, മൈ കാബ് ഇസ് അറ്റ്‌ 10:30..."

"ഓക്കേ കുട്ടാ..വി കാന്‍ സ്റ്റോപ്പ് ദിസ്...ചുമ്മാ ആര്‍കെങ്കിലും ഇട്ടേ തമിള്‍ പേശണം...അതുകാഹെ ഇന്ത കോള്‍ വെച്ചത്....വന്നതോ നീങ്കളും...പരവാല്ലേ..ബൈ..". ശങ്കരന് വിഷമം ആയി.

കോള്‍ വെച്ചിട്ട് രാഹുലിനൊടു കുട്ടന്‍ പറഞ്ഞു..
"ചുമ്മാതല്ല...വിജയ് മുങ്ങിയത്..ഈ കത്തി ദിവസവും സഹിക്കുന്നതിനു അയാള്‍ക്ക് അവാര്‍ഡ് കൊടുക്കണം...കണ്ട സായിപിന്റെ കഥ എല്ലാം പറഞ്ഞു എന്നോട്...അവശ്യം ഉള്ളതൊന്നും പറഞ്ഞുമില്ല...ഏതായാലും കൊള്ളാം."

സമയം 10:35
കാബിലിരിക്കുന്ന കുട്ടനെ പതുക്കെ നിദ്രാദേവി തഴുകുന്നു..

ഒരു അരമണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് കുട്ടന്‍ വീടെത്തും..പിന്നെ ഒരു ചെറിയ കുളി..പിന്നെ ഉറക്കം...അങ്ങനെ കുട്ടന്‍ തന്റെ സംഭവ ബഹുലമായ ഒരു ദിനം കൂടി പൂര്‍ത്തിയാക്കും.വീണ്ടും ഈ വക കലാപരിപാടികള്‍ നാളേം തുടരണ്ടേ..കുട്ടന്‍ ഉറങ്ങട്ടെ...ശല്യം ചെയ്യണ്ട...

ഒരു ചെറിയ കുറിപ്പ്.

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ ഈ കഥ ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നു..എല്ലാവരോടും ഉള്ള നന്ദി പ്രകാശിപ്പിക്കാനുള്ള അവസരമായി ഞാന്‍ ഇത് വിനിയോഗിക്കുന്നു..തുടര്‍ന്നും എല്ലാരുടെയും പ്രോത്സാഹനം ലഭിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ നിര്‍ത്തുന്നു.

സ്വന്തം
ഗുലുമാല്‍.

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ ഒരു ദിവസം...(7)

2009-01-14T10:45:00.004+05:30

സമയം 7.30
ഇനി ബാക്കി ഉള്ളത് 3 ഇഷ്യുകള്‍.എങ്ങനെ തീര്‍ക്കും.കുട്ടന്‍ ആലോചന തുടങ്ങി.

"ആദ്യം തിരികെ പോകാന്‍ കാബ് ബുക്ക് ചെയ്യാം..ഇല്ലേല്‍ പിന്നെ അത് കിട്ടില്ല..."
രാഹുലിന്റെ ഉപദേശം..രണ്ടുപേരും 10.30നു കാബ് രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തു..

"ഈ സാമ്പത്തികമാന്ദ്യം വന്നത് കാരണം,കാബ് ഒക്കെ കുറഞ്ഞു..ഇപ്പൊ ഒരു മൂന്ന് മണിക്കൂര്‍ മുന്പ് പറഞ്ഞില്ലേല്‍ കിട്ടില്ല..അത് മാത്രമോ..കോസ്റ്റ് കട്ടിംഗ് എന്ന പേരില്‍ എന്തെല്ലാം ആണ് കാണിക്കുന്നേ...ടോയ്ലേറ്റില്‍ ടിഷ്യൂ പേപ്പര്‍ ഇല്ല..ആറു മണിക്ക് ശേഷം എ സി ഇല്ല.."രാഹുല്‍ ആധി പ്രകടിപ്പിച്ചു.."ദൈവമേ പറഞ്ഞു വിടാതിരുന്നാല്‍ മതി.."രാഹുലിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന..

"കുറെ കഴിയുമ്പോ ഇതിലും കഷ്ടമാകും കാര്യങ്ങള്‍.....നോക്കിക്കോ..."കുട്ടന്‍ വക കമന്റ്..
സമയം 8.30

കുട്ടന്‍ തന്റെ പണിയില്‍ ജാഗരൂകന്‍ ആയി ഇരിക്കുന്നു.

"കുട്ടാ, ശങ്കര്‍ കൂപിടും..അന്ത കാള്‍ കൂടി നീ അറ്റന്‍ഡ് പണ്ണണം....അതുക്ക് അപ്പറം കലംപലാം..." ലീഡ് വീണ്ടും സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. "സീ യു ടുമോറോ..". തിരികെ എന്തേലും പറയാന്‍ കൂടി അവസരം നല്‍കാതെ അയാള്‍ ഒരു പോക്ക്

"കള്ള ഡാഷ്!!..അവന്റെ ജോലി ആണ് ആ കോള്‍.. അത് പോലും ചെയ്യത്തില്ല...എന്റെ ഒരു വിധി.." കുട്ടന്‍ കരയാറായി.."ഇനി അതും അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്ത് വീട്ടില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ഒത്തിരി വൈകും.."

സമയം 9.50
തീര്‍ന്നു...പണി എല്ലാം തീര്‍ന്നു..ഇനി ആകെ ഉള്ളത് ആ കോള്‍ മാത്രം... അത് കൂടി മാത്രം...ഹുരായ്...കുട്ടന്‍ ഒരു പാട്ടും പാടി.."സന്തോഷം കൊണ്ട് എനിക്ക് ഇരിക്കാന്‍ വയ്യേ..."..

(തുടരും..)

2009 - ഗുലുമാലിന്റെ പുതുവത്സര സന്ദേശം

2009-01-09T17:49:00.002+05:30

"പ്രിയ സഖാക്കളേ...

ഈ വൈകിയ അവസരത്തിലും നിങ്ങള്‍ക്കെല്ലാവര്‍ക്കും ഞാന്‍ എന്റെ പുതുവത്സര അഭിവാദനങ്ങള്‍ നേരുന്നു..."

പേടിക്കണ്ട!!..ഞാന്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആയി മാറിയിട്ടൊന്നും ഇല്ല...
ഒരു ചെറിയ പുതുവത്സര ഇടവേളയില്‍ ആയിരുന്നു...

ആകെ മൊത്തത്തില്‍ ഒരു മുങ്ങല്‍..നാട്ടില്‍ പോയി...ഒന്നു കറങ്ങി..എല്ലാരേം കണ്ടു..കുറെ പുതുവത്സര തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുത്തു...അങ്ങനെ പോയ വഴിക്ക് നമ്മുടെ പിണറായി സഖാവിന്റെ ഒരു പ്രസംഗം കേട്ടു..അതിന്റെ ഒരു ഹാങ്ങോവര്‍ ഈ പോസ്റ്റിലും ഇരിക്കട്ടെ എന്ന് വച്ചു....നാട്ടില്‍ ചെന്നിട്ട് വര-പുറത്ത് ഇരിക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല..അതാണ്‌ 2009 ലെ ആദ്യ പോസ്റ്റ് ഇത്രേം വൈകിയത്..

എല്ലാ വര്‍ഷവും പുതുവത്സര തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കും.. അത് ജനുവരി മാസം തീരുന്നതിനു മുന്‍പേ വേണ്ട എന്ന് വയ്ക്കും അതാ പതിവ്...

ഈ കൊല്ലം ആ പതിവു തെറ്റിക്കുക എന്നതാണ് ആദ്യത്തെ തീരുമാനം..കുറെ നല്ല തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുത്തിട്ടുണ്ട്...അതോടൊപ്പം എല്ലാരുടേം അനുഗ്രഹാശിസ്സുകള്‍ വേണ്ട ഒരു പുതിയ കാര്യം ഉണ്ട്...ഗുലുമാലിന്റെ ഭാവിയിലെ ഏറ്റവും സുപ്രധാനമായ ഒരു കാല്‍വെപ്പ്‌...

ഒരു തിരക്കഥ എന്ന സ്വപ്നം യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാകാന്‍ പോകുന്നു..പലപ്പോഴും തിരക്കഥ എഴുതാന്‍ പേന എടുത്തിട്ടുണ്ട് എങ്കിലും ഒരിക്കലും കാര്യമായി ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ല..എന്നാല്‍ ഈ തവണ കാര്യം പ്രശ്നം ആണ്...കുറെ ദിവസങ്ങള്‍ ആയി ഇതു മാത്രമെ തലയില്‍ ഉള്ളു...ഇത്തവണ എന്തെങ്കിലും നടക്കുന്ന ലക്ഷണം ഉണ്ട്...അതിനായി എല്ലാരുടെയും പ്രാര്‍ത്ഥന, അനുഗ്രഹം ഒക്കെ വേണം..
മനുഷ്യ മനസ്സിന്റെ സങ്കീര്‍ണ്ണ തലങ്ങള്‍ ഭീകരവാദത്തിന്റെ ചുവടുപിടിച്ച് ഒരു കഥ പറയാനുള്ള കഠിന ശ്രെമത്തില്‍ ആണ് ഗുലുമാലിപ്പോള്‍....

അപ്പോള്‍ ഇനി ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ കഥ തുടരും...അതിന് ശേഷം ഒരു ചെറുകഥ മനസ്സിലുണ്ട്..അതും കാണും...പിന്നെ കുറെ അല്ലറ ചിലറ പോസ്റ്റ്കളും...എന്തെല്ലും കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും ഉണ്ടെങ്കില്‍ തുറന്നു പറയണം..

ഒരിക്കല്‍ കൂടി ഒരു നല്ല വര്‍ഷം ആശംസിക്കുന്നു ....

സ്വന്തം
ഗുലുമാല്‍

ക്രിസ്തുമസ് പുതുവത്സര ചിന്തകള്‍

2008-12-25T08:01:00.004+05:30

അങ്ങനെ 2008 വിടപറയുകയാണ്..
2009 ഇനെ സ്വാഗതം ചെയ്യാന്‍ ലോകം തയാറെടുക്കുന്നു..

ഈ അവസരത്തില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും ഗുലുമാല്‍ ക്രിസ്തുമസ് പുതുവത്സര ആശംസകള്‍ നേരുന്നു..അതോടൊപ്പം ഗുലുമാലിന്റെ കുറെ ഭ്രാന്തന്‍ ചിന്തകള്‍ പങ്കു വെയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു..

വര്‍ണ്ണപ്പകിട്ടുകള്‍ ഇല്ലാത്ത ക്രിസ്തുമസ്....ആശങ്കകള്‍ നിറഞ്ഞ പുതുവത്സരം...

ലോകം മുഴുവനും ഒരു വിഷമാവസ്ഥയിലുടെ കടന്നു നീങ്ങുന്ന ഈ അവസരത്തില്‍ 2009ഇനെ വളരെ തയാറെടുപ്പോടെ വേണം നാം സ്വീകരിക്കേണ്ടത്..നാം നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍ അനവധി ആണ്...

സാമ്പത്തികമാന്ദ്യം ആര്‍ക്കും പിടികൊടുക്കാതെ വഷളാകുന്നു..
തീവ്രവാദം അതിന്റെ മൂര്‍ധന്യത്തിലെത്തി നില്‍ക്കുന്നു..
പ്രകൃതിയെ നാം ചൂഷണം ചെയ്തതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങള്‍ നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നു..
ഇന്ത്യ-പാക്കിസ്ഥാന്‍ ബന്ധം മോശം ആയി, ഒരു യുദ്ധത്തിലേക്ക് നീങ്ങുമോ എന്ന സംശയം...
ദാരിദ്ര്യം, ജനപ്പെരുപ്പം, തൊഴിലിലായ്മ ഇവ മൂന്നും നമ്മെ നോക്കി ഇളിച്ചു കാട്ടുന്നു...

മേല്‍ പറഞ്ഞവ എല്ലാം ഗുലുമാലിന്റെ കണ്ണില്‍ 2009ഇല് നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്ന വല്യ വല്യ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ആണ്..
ഇവയെ എല്ലാം മറികടക്കാന്‍ 2009 ഇന് ആകും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു..

ഒരിക്കല്‍ കൂടി ആശംസകള്‍ നേരുന്നു...എല്ലാ സമസ്യകളും തരണം ചെയ്തു മുന്നേറാന്‍ സര്‍വേശ്വരന്‍ എല്ലാരേം സഹായിക്കട്ടെ....

സ്നേഹപൂര്‍വ്വം
സ്വന്തം ഗുലുമാല്‍

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ ഒരു ദിവസം...(6)

2008-12-19T09:17:00.007+05:30

സമയം 5.30
ഇനിയും 5 ഇഷ്യുകള്‍ ബാക്കി ഉണ്ട്...കുട്ടന്‍ ആരേം ശ്രദ്ധിക്കാതെ തന്റെ ജോലിയില്‍ മുഴുകി ഇരിക്കുന്നു...

പെട്ടന്ന് ചാറ്റ് വിന്‍ഡോയില്‍ രാഹുലിന്റെ കരയുന്ന സ്മൈലി...അവനുമുണ്ട് 5 ഇഷ്യു..

"കൊള്ളാം അപ്പോള്‍ ഇന്നും നമ്മള്‍ രണ്ടു പേരും...യെസ് വി ബോത്ത് ആര്‍ ഗോയിന്ഗ് ടു സ്റ്റേ ബാക്ക്,
പെട്ടന്ന് തീര്‍ക്കു, ഇല്ലേല്‍ വീട്ടില്‍ പോകാന്‍ പറ്റില്ല...."

റിപ്ലേ കൊടുത്തിട്ട് വീണ്ടും ജോലിയിലേക്ക്...

സമയം 6.45
എല്ലാരും പോകാനുള്ള തയാറെടുപ്പ് തുടങ്ങി..അവിടെ ഇവിടെ ആയി തന്നെ കൂട്ടുള്ള കുറെ ഹതഭാഗ്യര്‍ മാത്രം....
"പോട്ടെ എല്ലാരും പോട്ടെ.." കുട്ടന്‍ ദേഷ്യപെട്ട് പറഞ്ഞു...

"ഏതായാലും പോയി വല്ലതും കഴിക്കാം.." രാഹുലിനെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞിട്ട് കുട്ടന്‍ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു...

"വൊവ്, കുറ്റാ യു ഫിനിഷ്ഡ്‌ ദ വര്‍ക്ക്‌..ഗ്രേറ്റ്‌.."നാടന്‍ മദാമ്മ ആന്‍ റോസ് എതിരെ വരുന്നു...

"തനിക്കെന്താടോ എന്നോട് മലയാളത്തില്‍ സംസാരിച്ചാല്‍..ഒന്നുലേലും നമ്മള്‍ ഒരേ നാട്ടുകാര്‍ അല്ലെ..."കുട്ടന്‍ നീരസത്തോടെ പറഞ്ഞു..

"അതെ കുറ്റാ..നിക്ക് പെട്ടന്ന് മലയാലം വരില്ല..ന്ത് ചെയ്യാനാ..സോറി കുറ്റാ.." ആന്റെ മറുപടി

"തന്റെ പണി കഴിഞ്ഞോ...സംസാരിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ സമയമില്ല..പണി ഉണ്ട്...അതിന് മുന്പ് വല്ലതും കഴിക്കണം....പോട്ടെ.." കുട്ടന്‍ പതുക്കെ അവിടുന്ന് രക്ഷപെട്ടു...

(തുടരും)

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ ഒരു ദിവസം...(5)

2008-12-19T08:33:00.006+05:30

സമയം 4.10
എല്ലാരും മീറ്റിങ്ങ് റൂമിലേക്ക് ചെല്ലാന്‍ അറിയിപ്പ്....
"ഒരു എക്സ്ക്ലുസീവ് മീറ്റിങ്ങ് ഫോര്‍ മെയില് മെംബേര്‍സ്....!!!"

"എന്താണാവോ കാര്യം...ഒരു പക്ഷെ ടൂറിന്റെ പ്ലാന്‍സ് തീരുമാനിക്കാനുള്ളതാകും ഈ മീറ്റിങ്ങ്.."
കുട്ടന്‍ രാഹുലിന്റെ ചെവിയില്‍ പറഞ്ഞതു തെറ്റിയില്ല..

അവിടെ തലവന്‍ തൊട്ടു ടീമിലെ പൈതലാന്‍ വരെ മുഴു കുടിയന്മാര്‍..

"നമ്മള്‍ എന്തിനെടെ വന്നത്, നമ്മള്‍ ടൂറിനു ഇല്ലാല്ലോ..!!" രാഹുലിന്റെ ചോദ്യത്തിന് കുട്ടന്‍ ചിരി മറുപടി ആയി കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു.."അവന്മാരുടെ ഒടുക്കലത്തെ മീറ്റിങ്ങ്, എന്റെ ഇഷ്യുസ് എല്ലാം വെള്ളത്തിലാകും ഇന്നു..."

ചര്‍ച്ച തുടങ്ങി..
തലവന്‍ അജണ്ട പ്രഖ്യാപിച്ചു...
"പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളെ, നമ്മള്‍ ഊട്ടിക്കു പോകുന്ന വിവരം നമ്മുക്കെല്ലാം അറിവുള്ളതാണല്ലോ...ഈ അവസരം നമ്മുക്ക് വെള്ളമടിച്ചു ആര്‍മ്മാദിക്കാന്‍ ഉള്ളതാണ് എന്ന് ഞാന്‍ ഇവിടെ പറയാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു..ഈ അവസരത്തില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും അവരവരുടെ പ്ലാനുകള്‍ പറയാവുന്നതാണ്...കുട്ടന്‍, രാഹുല്‍ തുടങ്ങി ടൂറിനു വരാത്തവരും തങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ നല്കി സഹകരിക്കേണ്ടതാണ്...ആരൊക്കെ ഏതൊക്കെ ബ്രാന്‍ഡ് കഴിക്കുന്നു തുടങ്ങി എല്ലാവിധ കാര്യങ്ങളും വ്യക്തമാക്കേണ്ടതാണ്.."

"ഈശ്വരാ.. ഇത് ഒരു ഐ ടി കമ്പനിടെ മീറ്റിങ്ങ് റൂം തന്നെ??..."കുട്ടന്‍ അടുത്ത 15 നിമിഷം ഇത് തന്നെ ആലോചിച്ചു നിന്നു...

സമയം 4.40
മീറ്റിങ്ങ് കഴിഞ്ഞു ഒരു ചായയും കുടിച്ചു തന്റെ സീറ്റില്‍ മടങ്ങി എത്തിയ കുട്ടന്‍ വീണ്ടും ഇഷ്യുകളുമായി വഴക്കടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

"എന്നാച്ച് കുട്ടാ, വേല മുടിയിലേയ??..." അടുത്തിരിക്കുന്ന കനകവല്ലിടെ വക ചോദ്യം..

"സമയമില്ലാത്ത സമയത്താ അവളുടെ ഒരു കിന്നാരം.."

കുട്ടന്‍ ദേഷ്യം പുറത്തു കാണിക്കാതെ മറുപടി പറഞ്ഞു.."ഇല്ല..6 ഇഷ്യു ഇരുക്ക്‌..കൊഞ്ചം ഹെല്പ് തരെയാ....!!" പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നതും അവള്‍ മുങ്ങി കളഞ്ഞു....

"ദാ ഇത്രേ ഉള്ളു ഇതുങ്ങളുടെ സ്നേഹം..പണി ചെയത്തുമില്ല...മനുഷ്യനെ കൊണ്ട് ചെയിക്കത്തുമില്ല..."

(തുടരും)

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ ഒരു ദിവസം...(4)

2008-12-05T21:27:00.005+05:30

സമയം 12.30
എല്ലാവരും ലഞ്ച് കഴിക്കാനുള്ള തയാറെടുപ്പ് തുടങ്ങി...കുട്ടന്‍ ഇവിടെ ഒരു ഇഷ്യു തീര്‍ക്കാന്‍ മൂക്ക് കൊണ്ട് ക്ഷ വരയ്ക്കുന്നു...ആര്‍ക്കും ഒരു മൈന്‍ഡ് ഇല്ല...

"അല്ലേലും അങ്ങനെയാ..എന്തേലും സഹായം വേണേല്‍ എല്ലാവരും വരും..സഹായിക്ക് കുട്ടാ എന്നും പറഞ്ഞു..." ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍ പിറുപിറുത്തു...

സമയം 01.30

ഒരു വിധത്തില്‍ ലഞ്ച് കഴിച്ചിട്ട് വന്നു...

"ചോറില്‍ എന്തെങ്കിലും കുഴക്കും എന്നിട്ട് ആ സാധനത്തെ റൈസ് ചേര്‍ത്ത് വിളിക്കും...എന്നും ഇതു തന്നെ...ടൊമാറ്റോ റൈസ്, ലെമണ്‍ റൈസ്..എന്താ ചെയ്ക,.."

അടുത്ത ഇഷ്യുവുമായി മല്‍പിടിത്തം തുടങ്ങി..സമയം ആരെയോ തോല്പിക്കാനുള്ള ഓട്ടത്തില്‍ ആണ്...കണ്ടിട്ട് 100 മീറ്റര്‍ ഫൈനല്‍ മത്സരം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു...ഇത് ഒരു വഴിയാകുന്ന ലക്ഷണം ഉണ്ട്...

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍ നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു.....

സമയം 03.40

മൂന്ന് ഇഷ്യു വിജയകരമായി തീര്‍ത്തു...ഇനി 7 എണ്ണം...സമയം നാലാകാറായി....
ഇന്നും രാത്രിയാകും വീട്ടില്‍ പോകാന്‍.....7 ഇഷ്യുവും കുട്ടനും...ഒരു 20-20 മത്സരം തുടങ്ങി അവിടെ

വാശിയോടെ സോള്‍വ്‌ ചെയ്ത് തുടങ്ങി ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍..ഇനി പണി തീര്‍ത്തിട്ടെ വേറെ കാര്യം ഉള്ളു...
അപ്പുറത്തെ ബേയിലെ മനീഷ കൊയിരാള ചായ കുടിക്കാന്‍ പോകാന്‍ വിളിക്കുന്നു..

"ഒരു പണിയും ഇല്ലാതെ ഈച്ച അടിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നും അവള്ക്ക് വിളിക്കാന്‍ തോന്നില്ല...എന്റെ പട്ടി പോകും ഇന്നു അവള്‍ടെ കൂടെ.."

ഒരു നിരാശയോടെ മറുപടി കൊടുത്തു..."ആജ് നഹി യാര്‍..മേരാ കാം തൊ അഭി അഭി ശുരു കിയാ ഹൈ.."..

(തുടരും)

ചെന്നൈയില്‍ ഒരു മഴക്കാലം....

2008-11-29T14:10:00.008+05:30

മുംബൈ ദുരന്തം....ഈ നാടിന്റെ തീരാ ശാപത്തിന്റെ പരിണിത ഫലം...

2008-11-28T20:38:00.006+05:30

ആര്‍ക്കു പോയി?....ആരുടെ ഒക്കെ കുടുംബങ്ങള്‍ക്ക് അവരുടെ ഉറ്റവരെ നഷ്ടപെട്ടോ, അവര്‍ക്ക് പോയി....
ദുരന്തങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍..ഭീകരാക്രമണങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍‍, പൊയ് കണ്ണീരുമായ് വരുന്ന നേതാക്കന്മാരെ, പണത്തെയും അധികാരത്തെയും മാത്രം വില കല്പിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരെ നമ്മള്‍ എല്ലാരും തിരിച്ചറിഞ്ഞു എതിര്‍ത്ത് തോല്പിക്കണ്ട സമയം ആയി..
സെഡ് കാറ്റഗറി സംരക്ഷണവും കൊടുത്ത്, നമ്മള്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത് വിടുന്ന നമ്മുടെ സ്വന്തം നേതാക്കള്‍ നമ്മുക്കായി എന്ത് നല്കുന്നു എന്നെല്ലാരും ചിന്തിക്കണം...അവര്‍ നല്‍കുന്നതിനേക്കാള്‍ വിലപ്പെട്ടതാണ്‌, നാട്ടിന് വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവനെ പോലും വകവെക്കാതെ രാപ്പകല്‍ നാടിനു വേണ്ടി ജീവിക്കുന്ന പട്ടാളക്കാര്‍...

നമ്മുക്ക് വേണ്ടി ജീവന്‍ ബലികഴിച്ച അവരെ നമ്മള്‍ ഒരു പരമവീര ചക്രവും കൊടുത്ത് ആദരിക്കും... അത് കഴിഞ്ഞാല്‍ അങ്ങ് മറക്കും...അവര്ക്കും ഉണ്ട് പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍..അച്ചന്‍,അമ്മ,ഭാര്യ,സഹോദരര്‍,മക്കള്‍...അവര്‍ എങ്ങനെ ആയി എന്ന് നമ്മള്‍ ഒരിക്കലും ചിന്തിക്കുന്നില്ല...
എല്ലാ ധീര ജവാന്മാരെയും ഗുലുമാല്‍ സല്യൂട്ട് ചെയ്യുന്നു....

നിങ്ങള്‍ ആണ് ഭാരതാംബക്ക് പ്രിയപെട്ടവര്‍...

വാല്‍ കഷ്ണം
ഈ രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥിതി മാറണം...പാര്‍ട്ടി വത്യാസം ഇല്ലാതെ എല്ലാ രാഷ്ട്രീയക്കാരെയും ഗുലുമാല്‍ പ്രതിക്കൂട്ടില്‍ നിര്‍ത്തുകയാണ്....നിങ്ങള്‍ ആണ് ഇതിന് കാരണം...നിങ്ങള്‍ മാത്രം...ആരോ പണ്ടു പറഞ്ഞിടുണ്ട്..."ഒരു തെമ്മാടിടെ അവസാന കളിതട്ടാണ് രാഷ്ട്രീയം എന്ന്"......നിങ്ങള്‍ അത് സത്യം ആക്കി....നിങ്ങള്ക്ക് അതില്‍ അഭിമാനിക്കാം...

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ ഒരു ദിവസം...(3)

2008-11-28T14:00:00.010+05:30

സമയം 11.00

ചായ കുടിക്കാന്‍ സമയം ആകുന്നു.....പതുക്കെ സീറ്റില്‍ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു....അടുത്തിരിക്കുന്ന ടീം ലീഡ് കലിപ്പിച്ച് ഒന്നു നോക്കി..

"ഇവന്‍ ആരെടാ?..."ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ പതുക്കെ നടന്നു...മലയാളി സമാജത്തെ മൊത്തത്തില്‍ ഇളക്കി,എല്ലാരും കൂടി ചായ കുടിക്കാന്‍ നടന്നു....

"ഇനി ഒരു 15-20 മിനുട്ടെടുക്കും...കഥയും പറഞ്ഞു ചായേം കുടിച്ചിട്ട് എത്താന്‍...തിരിച്ച് എത്തുമ്പോള്‍ പണി ഉറപ്പാ....ഒരിക്കലും തീരാത്ത പണി....".ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു..

സമയം 11.30
പറഞ്ഞ പോലെ പണി കിട്ടി...കുന്നു പോലെ...ഇന്നു മുഴുവന്‍ ഇരുന്നാലും തീരാത്ത പണി....
എന്ത് ചെയ്യാന്‍......?

മര്യാദക്ക് പണി ചെയ്തിലേല്‍ പ്രശ്നം ആകും...ഒരു പത്ത് ഇഷ്യു തീര്‍ക്കാന്‍ തന്നിരിക്കുന്നു...സാധാരണ ആറെണ്ണം ആണ് പതിവ്...ഇന്നു തന്നോട് ഇത്തിരി സ്നേഹം കൂടി പോയില്ലേ എന്ന് സംശയം ...

ആ കാലന്റെ,സോറി ആ ലീഡിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ചിരിച്ചോണ്ട് മനസില്‍ രണ്ടു ചീത്ത വിളിച്ചപ്പോ ആ വിഷമം കുറെച്ച് കുറഞ്ഞു...
(തുടരും)

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ ഒരു ദിവസം...(2)

2008-11-22T14:59:00.004+05:30

സമയം 8.50

ഓഫീസ് പരിസരത്ത് എത്തി...10 മിനിട്ട് നടക്കണം ഓഫീസിലേക്ക്....
പതിവു പോലെ കേരള ഹോട്ടലിന്റെ മുന്‍പില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ പുട്ടിന്റെം കടലേടെം മണം മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി...."വേണ്ട, പരിസരം കാണുമ്പോള്‍ തിന്നാന്‍ തോന്നില്ല......" മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു..എന്നിട്ട്
ഒരു വിധത്തില്‍ നടന്നു ഓഫീസില്‍ കയറി..

സമയം 9.00

പതിവു പോലെ ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ ആണ് ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍ എത്തിയത്......എല്ലാരേം നോക്കി ഒരു ഇളിഭ്യചിരിം പാസ്സാക്കി,..പതുക്കെ തന്റെ സീറ്റില്‍ എത്തി.

ലോഗ് ഇന്‍ ചെയ്ത്, തനിക്ക് വന്ന മെയില്‍ എല്ലാം വായിച്ചു...

സമയം 9.20

വിശപ്പിന്റെ വിളി...താന്‍ രാവിലെ ഒന്നും കഴിച്ചില്ല എന്ന് അപ്പോളാണ് ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍ ഓര്‍ത്തത്..ഉടനെ തന്നെ രാഹുലിനെ പിംഗ് ചെയ്ത് വിളിച്ചു....രണ്ടു പേരും കൂടി നേരെ കാന്ടീനിലെക്ക്....കൂപണ്‍ എടുത്ത് കൌണ്ടറില്‍ എത്തി...

ഒരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല....പൊങ്കല്‍, ഇഡലി....എന്നും ഇതേ മെനു....

ആഹാരവും കഴിച്ചു ഒരു ചായേം കുടിച്ചിട്ട്, തിരികെ നടന്നു.

സമയം 9.45

തിരികെ സീറ്റില്‍ എത്തി...വീണ്ടും മെയില്‍ തുറന്നു വായിച്ചു...പണി കിട്ടിയില്ല ഇതുവരെ...ആ ബ്ലോക്കില്‍ ഉള്ള മലയാളി പസങ്ങളുടെ എല്ലാം അടുത്ത് പോയി കുശലം അന്വേഷിച്ചു മടങ്ങി എത്തിയപ്പോളെക്കും സമയം 10.30..

(തുടരും)

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ ഒരു ദിവസം...(1)

2008-11-22T11:10:00.005+05:30

സമയം 7.30

"ഓം നമ ശിവായ".....മൊബൈല്‍ അലാറം അലറി വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
പതുക്കെ പുതപ്പിനടിയില്‍ നിന്നും ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ കൈകള്‍ മൊബൈല്‍ ഫോണിനെ തേടി ഉള്ള യാത്ര തുടങ്ങി. ഒടുവില്‍ തലയണക്കീഴില്‍ നിന്നും മൊബൈല്‍ തപ്പിയെടുത്ത് അലാറം ഓഫാക്കി. എന്നിട്ട് ആരെയൊക്കെയോ ചീത്ത പറഞ്ഞു പതുക്കെ പുതപ്പിന് വെളിയില്‍ ഇറങ്ങി.

"നാശം..ഇന്നും നേരത്തെ നേരം പുലര്‍ന്നു....."

പാതി തുറന്ന കണ്ണുകള്‍ മുഴുവനായി കുത്തി തുറന്നു...കുളിമുറിയിലേക്ക് ഒറ്റ ഓട്ടം....

സമയം 7.45

ഉറക്കച്ചുവടൊക്കെ മാറി കുളിച്ച് കുട്ടപ്പനായി ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍ ഒരു എക്സിക്യൂട്ടീവ് ലുക്കിലെത്തി...ടക്ക് ഇന്‍ ചെയ്ത് ഒരു പ്രൊഫഷണല്‍ ആയി..ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ യാത്ര ഇവിടെ തുടങ്ങുകയായി....ഇനി നേരെ ബസ്സ് സ്ട്ടോപിലേക്ക് ഒരു ചെറിയ നടത്തം..ഒരു പത്ത് മിനിട്ടു....

മൂന്നാം നിലയില്‍ നിന്നും പതുക്കെ ലിഫ്റ്റ് ഇറങ്ങി താഴെ എത്തിയപ്പോള്‍ പതിവു തെറ്റാതെ താഴത്തെ വീട്ടിലെ പിള്ളേര്‍ സ്കൂളില്‍ പോകാന്‍ നില്ക്കുന്നു.....അവരുടെ വക പതിവു വിഷിംഗ്...
"ഗുഡ് മോര്‍ണിംഗ് അങ്കിള്‍"....തിരികെ വിഷ് ചെയ്തിട്ട് നടന്നു....

നടന്നു റോഡിലേക്ക് എത്തിയപ്പോള്‍ വിപ്രോയിലും,ടി.സി.എസിലും ജോലി ചെയ്യുന്ന നോര്‍ത്ത് ഇന്ത്യന്‍ ചെല്ലക്കിളികള്‍ എതിരെ വരുന്നു....എന്നും ഇവരെ തന്നെ കണി കാണുന്നലോ ഈശ്വരാ!!!,എന്ന് മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ചു കൊണ്ട് വേഗം നടന്നു....ഇനി വായും നോക്കി നടന്നാല്‍ ബസ്സ് മിസ്സാകും....

സമയം 8.15

ബസ്സ് കാത്തു നില്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.....വരുന്ന ബസില്‍ എല്ലാം കാല് കുത്താന്‍ ഇടമില്ല..
ഒടുവില്‍ ഒരെണ്ണത്തില്‍ കയറി പറ്റി...തിരക്ക് തന്നെ...രണ്ടു കാലും കുത്താന്‍ ഇടം കിട്ടിയത് തന്നെ ഭാഗ്യം.....ഒരു അര മണിക്കൂര്‍ യാത്ര...ഇതിനിടയില്‍ ഇരിക്കാന്‍ സീറ്റ് കിട്ടിയാല്‍ അത് വല്യ കാര്യം...

(തുടരും)

നഗരകാഴ്ച്ചകള്‍-2

2008-11-15T12:14:00.004+05:30

തലചായ്ക്കാന്‍ ഹൈവേയില്‍ ഇടം കണ്ടെത്തുന്ന പശുക്കള്‍.....

തിരക്കിനും ബഹളങ്ങള്‍ക്കും ഇടയില്‍ ഒറ്റപെട്ടു പോയ മാന്‍......

നഗരകാഴ്ച്ചകള്‍

2008-11-08T11:47:00.005+05:30

ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ ഒരു മുഖം വല്യ കെട്ടിട സമുച്ചയങ്ങള്‍

വേറെ ഒരു വശത്ത് മാലിന്യ കൂമ്പാരങ്ങളും അലഞ്ഞു തിരിയുന്ന പശുക്കളും

അഭിനന്ദനങ്ങള്‍ അമേരിക്ക

2008-11-08T11:36:00.003+05:30

ഒബാമ എന്ന ആഫ്രോ-അമേരിക്കന്‍ നേതാവിനെ തങ്ങളുടെ പ്രസിഡന്റ് ആക്കാന്‍ അമേരിക്കകാര്‍ തീരുമാനിച്ചത് മാറ്റത്തിന്റെ സൂചനകള്‍ ആണ്.

അമേരിക്കന്‍ വോട്ടര്‍മാര്‍ക്ക് ഗുലുമാല്‍ അഭിനന്ദനങ്ങള്‍ നേരുന്നു.

ഒരു 30 കൊല്ലങ്ങള്‍ക്കു മുന്പ് ആലോചിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു കാര്യം ആണ് ഒരു കറുത്ത വര്‍ഗക്കാരന്‍ അമേരിക്കയില്‍ ഏതെങ്കിലും തലത്തില്‍ ഔനിത്യങ്ങളില്‍ എത്തുക എന്നത്.വര്‍ണവിവേചനം ഇപ്പോളും നിലനില്‍ക്കുന്ന അമേരിക്കന്‍ വ്യവസ്ഥിതിയില്‍, ഈ ഒരു മാറ്റം വളരെ നല്ലതാണു, പ്രത്യേകിച്ചും ആഗോള സാമ്പത്തികമാന്ദ്യത്തിന്റെ ഈ അവസരത്തില്‍.

ബുഷ് ഭരിച്ചു നശിപ്പിച്ച അമേരിക്കയെ എത്രത്തോളം ഒബാമയ്ക്ക് രക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയും എന്നത് കണ്ടറിയാം....
അദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനങ്ങള്‍ ഇന്ത്യയ്ക്കും വിലപ്പെട്ടതാണ്‌ ...പ്രത്യേകിച്ചും ഔട്ട് സോഴ്സിംഗ് പോലുള്ള വിഷയങ്ങളില്‍.....

ഏതായാലും ബരാക് ഹുസൈന്‍ ഒബാമ നിങ്ങള്‍ മാറ്റത്തിന്റെ ഒരു കാറ്റു കൊണ്ടു വരും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.....

ചില പിറന്നാള്‍ ചിന്തകള്‍

2008-11-01T18:20:00.003+05:30

ഇന്നു കേരള പിറവി........

കേരളത്തിന്റെ തനതായ വസ്ത്രങ്ങള്‍ ഉടുക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം ഉള്ളതാണ് ഈ ദിവസം എന്ന രീതിയില്‍ മാറുകയാണോ...?

ഗുലുമാല്‍ ചിന്തിച്ചു പോകുന്നു....

"കേരളം എന്ന് കേട്ടാല്‍ അഭിമാന പൂരിതം ആകണം അന്തരംഗം "എന്ന് മഹാകവി വള്ളത്തോള്‍ പാടിയിട്ടുണ്ട്.

എന്റെ സ്വന്തം നാട് എന്ന ഒരു വിചാരം നാട്ടില്‍ ഉള്ളവരെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍, ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ടി അന്യനാടുകളില്‍ കഴിയുന്ന പ്രവാസി മലയാളികള്‍ക്ക് ആണ് എന്നുള്ളത് ഗുലുമാലിന്റെ ഒരു വര്‍ഷത്തെ പ്രവാസി ജീവിതം പഠിപ്പിച്ചു...അന്യ നാടുകളിലെ സാഹചര്യങ്ങള്‍ വെച്ചു താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളം എത്ര പിന്നില്‍ ആണ് എന്നുള്ളത് ഒരു സത്യം മാത്രം ആണ്...

പക്ഷെ മദിരാശിയിലെ കത്തി എരിയുന്ന ഏകാന്തതയിലും നാടിന്റെ ഓര്‍മകള്‍ ആണ് ഗുലുമാലിനെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നത്....
ആഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല ഈ പ്രവാസി വേഷം....മടങ്ങണം തിരികെ...എന്നെങ്കില്ലും
ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടിനെ കൂടുതല്‍ ഭംഗി ഉള്ളതാക്കാന്‍....

എന്നിരുന്നാലും നാട്ടില്‍ നിന്നും ഉള്ള ഓരോ വാര്‍ത്തയും കേള്‍ക്കുന്നത് വിഷമത്തോടെ ആണ്...

രാഷ്ട്രീയ കോമരങ്ങള്‍ ഉറഞ്ഞു തുള്ളി നാട് നശിപ്പിക്കുന്നതും,ശബരീനാഥന്മാരും,സന്തോഷ് മാധവന്മാരും വാഴുന്നതും പോരാഞ്ഞിട്ട്‌ ഇപ്പോള്‍ ഭീകരവാദത്തിന്റെ കൊച്ചു തലസ്ഥാനം ആയിരിക്കുന്നു നമ്മുടെ കേരളം.

അമ്മയെ പോലെ സ്നേഹിക്കേണ്ട നമ്മുടെ ഭാരത ഭൂമിയെ കിട്ടുന്ന നക്കാപിച്ചക്ക് ഒറ്റു
കൊടുക്കാന്‍ ഇറങ്ങി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു മലയാളി മക്കള്‍....

മുത്തങ്ങ കഴിഞ്ഞു ഇനി ചെങ്ങറ ആകട്ടെ എന്ന് വേറെ ചിലര്‍..

ഏതായാലും സുന്ദര കേരളത്തിന് സുന്ദരമായ ഒരു ഭാവി നേരുന്നു...

ക്യാപ്റ്റന്‍ വി.ആര്‍.ശര്‍മ്മ ഇന്‍ കാര്‍ഗില്‍....

2008-10-28T18:52:00.006+05:30

എങ്ങും ഇരുട്ട് മാത്രം...എന്റെ കമാണ്ടോസും ഒത്ത് റോന്ത് ചുറ്റാന്‍ ഇറങ്ങിയതാണ് ഞാന്‍..ഹിമ കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ട്.....മല ഇറങ്ങി അടിവാരത്തെ ഗലിയില്‍ എത്തി..അപ്പോള്‍ ആണ് ബഹദൂര്‍ സിംഗ് ഓടി വരുന്നത് കണ്ടത് ...

" സാബ്, സാബ് ...വാഹാന്‍ ചുപാ ഹെ..തീന്‍...വോ ബില്‍ഡിംഗ്‌ കെ അന്തര്‍...."

പെട്ടന്ന് ഓപ്പറേഷന്‍ നടത്താന്‍ തയാറായി...3 പേരെയും പിടിക്കണം അലേല്‍ തീര്‍ക്കണം....അതിനായി പെട്ടന്ന് പ്ലാന്‍ തയാറാക്കി..4 പേര്‍ അപ്പുറത്ത് നിന്നും,4 പേര്‍ ഇപ്പറത്തു നിന്നും വളയാന്‍ തീരുമാനിച്ചു..

ഏറ്റവും മുന്‍പില്‍ നായകന്‍ ആയ ഞാന്‍...ഒരു കൈ തോക്കും കൊണ്ട് ആ ബില്‍ഡിംഗ്‌ പരിസരത്ത് എത്തി...കൂടെ ബഹാദൂര്‍, വിനോദ്....

പതുങ്ങി അകത്തു കടന്നു....രണ്ടു മുറി കെട്ടിടം..ആരുമില്ല അവിടെ.....മൂന്ന് പേരും പൊസിഷനില്‍......

അവര്‍ അകത്തെ മുറിയില്‍ നിന്നു വെടി ഉതിര്‍ത്തു തുടങ്ങി...

പിന്നെ എല്ലാം സിനിമ സ്റ്റൈലില്‍....ഒടുവില്‍

എന്റെ ബുദ്ധിപരമായ നീക്കത്തിനൊടുവില്‍ അവരെ കൊന്നൊടുക്കി.....

അങ്ങനെ അവിടുന്ന് തിരികെ പോരാന്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒരു വെടിയൊച്ചയും സ്ഫോടനവും....

ഞാന്‍ തെറിച്ചു വീണു ആ ബില്‍ഡിംഗ്‌ മുറ്റത്തേക്ക്‌....തറയില്‍ നിന്നു എഴുന്നെല്കാന്‍ വയ്യ.....വെടി പൊട്ടുന്ന ശബ്ദം മാത്രം....ഞാന്‍ പതുക്കെ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു...

ടി വി ഓടുന്നുണ്ട്.......

സോഫയില്‍ കിടന്നു കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്ന ഞാന്‍ നിലത്തു കിടക്കുന്നു....

അപ്പോളും വെടി ഒച്ച കേള്‍ക്കാം....

തല തിരുമ്മി കൊണ്ട് ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു...കിഴക്ക് സൂര്യന്‍ വെള്ള കീറാന്‍ നേരം ആയി.....

ശെടാ ഈ വെടി ഒച്ച....

അപ്പോളാണ് ഓര്‍ത്തെ ദീപാവലി ആണ് ഇന്നു....

തമിഴ്നാട്ടിലെ പടക്കത്തിന്റെ വീര്യവും തലേന്ന് രാത്രി കണ്ട കീര്‍ത്തിചക്ര സിനിമയും എല്ലാം മിക്സ് ചെയ്ത് ഒരു സ്വപ്നം....

ഏതായാലും തലയില്‍ ഒരു പരമവീരചക്രം മുഴച്ചു കിടപ്പുണ്ട്....

പതുക്കെ കതക്കു തുറന്നു.....ഒരു റോക്കറ്റ് മുന്‍പില്‍ കൂടി ഒറ്റ പോക്ക്....എന്റെ ഭാഗ്യം...ദേഹത്ത് കൊണ്ടില്ല...

പടിയില്‍ ഇരുന്നു പേപ്പര്‍ എടുത്തപ്പോള്‍ ഒരു വിളി...

" അണ്ണാ, ദീപാവലി വാഴ്ത്തുക്കള്‍"....1-ആം നിലയില്‍ താമസിക്കുന്ന വിനായക് ...

അവന്‍ ആണ് ആ റോക്കറ്റിന്റെ ഓണര്‍.....

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ മനസ്സില്‍ ചീത്ത പറഞ്ഞു...

എന്നിട്ട് ഒരു ഹാപ്പി ദിവാലി കൊടുത്തു..കണ്ട സ്വപ്നവും ഓര്‍ത്ത് വീണ്ടും സോഫയില്‍ കയറി കിടന്നു.....

കുറുക്കനെന്ത് സംക്രാന്തി.....

ജന്മദിനം

2008-10-16T21:45:00.003+05:30

ഒക്ടോബര്‍ 17

ഇന്നേക്ക് 23 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്പുള്ള ഒരു ഒക്ടോബര്‍ 17

അന്നാണ് ഒരു മഹാനുഭാവന്‍ ഭൂജാതനായത്‌. ആരാണ് അത് എന്നാരിക്കും

നിങ്ങള്‍ ഇപ്പൊ ചിന്തിക്കുക...ഈ ഞാന്‍ തന്നെ അത്.

ഏതായാലും എനിക്ക് ഞാന്‍ തന്നെ ഒരു ജന്മദിന ആശംസകള്‍ കൊടുക്കട്ടെ ....

" സന്തോഷ ജന്മ ദിനം കുട്ടിക്ക് "...(പിന്നണിയില്‍ വാദ്യഘോഷങ്ങള്‍ .....)

ഇനി എത്രെ കൊല്ലം ഉണ്ടോ ആവോ?....അറിയില്ല...

ഏതായാലും മഹത്തായ 23 വര്‍ഷങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കി..

ഒരിക്കല്‍ കൂടി ഞാന്‍ എനിക്ക് ഭാവുകങ്ങള്‍ നേരുന്നു..

കുഞ്ഞിരാമന്മാരുടെ ലോകം

2008-10-09T21:46:00.003+05:30

ഗുലുമാല്‍ തുടങ്ങിട്ട് എട്ടു ദിവസം ആയി എങ്കിലും രണ്ടാം ലക്കം ഇടാന്‍ ഇപ്പോളാണ് സാധിച്ചേ...

എന്താ ചെയ്യുക....ഭയങ്കര തിരക്കായിരുന്നു...കുറെ എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ അങ്ങോട്ട് തൃപ്തി ആയില്ല..ഒരു വല്ലാത്ത വൈക്ലബ്യം...

ഇന്ന് എന്താ പറയ്ക എന്ന് വെച്ചാല്‍ ഒരു ഓഫീസ് മാറ്റത്തിന്റെ കഥ പറയാം..

ചൊവ്വാഴ്ച അഞ്ച് മണിക്ക് തലൈവന്‍ (ലീഡ്) വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു വ്യാഴാഴ്ച്ച മുതല്‍ നമ്മള്‍ എല്ലാവരും കുറെ കൂടി കാട്ടിലോട്ട് മാറിയുള്ള ഒരു ഓഫീസിലേക്ക് മാറുന്നു എന്ന്....

"സന്തോഷം ആയി ലീഡ് ഏട്ടാ ...സന്തോഷം ആയി..." തൊട്ട് അപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന തൊഴിലാളി സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു.

"ഇപ്പൊ തന്നെ ഒരു കാട്ടില്‍ ആണ്.."

"ഇനി എങ്ങോട്ട് മാറാന്‍..."

പെട്ടന്ന് എല്ലാം കെട്ടി പെറുക്കി വെച്ചു.....ബുധനാഴ്ച്ച ആയുധ പൂജടെ അവധി ആണ്...അപ്പൊ ഇനി ഒന്നര മണിക്കൂറെ ഉള്ളു എല്ലാം പണ്ടാരം അടക്കി പോകാന്‍...

ദേഷ്യം എങ്ങനെ ഇരച്ചു കയറി...എന്ത് ചെയ്യാന്‍.........അവര് തുള്ളന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ തുള്ളണം..ചാടാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ചാടണം...പോകാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ പോകണം...

പണ്ടെങ്ങോ വഴിയില്‍ കണ്ട കുഞ്ഞിരാമാനേം അയാള്‍ടെ മുതലാളിയേം ഓര്‍മ വന്നു...

മുതലാളി കുഞ്ഞിരാമനെ കൊണ്ട് പണി എടുപ്പിക്കും....കുഞ്ഞിരാമന്‍ പണി എടുക്കും...

മുതലാളി കുഞ്ഞു ചെണ്ട കൊട്ടി പാടും

"ചാടി കളിക്കെട കുഞ്ഞിരാമ

ആടി കളിക്കെട കുഞ്ഞിരാമ "

അവന്‍ ആടും ചാടും...ചുറ്റും കൂടി നില്ക്കുന്ന ആളുകളെ രസിപ്പിക്കും...അവന് ഒരു നേരം, അല്ലേല്‍ രണ്ടു നേരം ആ മുതലാളി നല്കുന്ന പഴവര്‍ഗങ്ങള്‍ ആണ് അവനെ അതിന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാര്യം, പിന്നെ അങ്ങേരുടെ കയ്യില്‍ നിന്നു കിട്ടുന്ന നല്ല തല്ലും...

നമ്മളും ഒരു കുഞ്ഞിരാമന്‍ അല്ലെ എന്നൊരു സംശയം...

എന്താ ചെയ്ക..

പാലാരിവട്ടം ശശി പറഞ്ഞത് ഓര്‍മ വന്നു.."ചതിക്കരുത് ജീവിതം ആണ് "...

അതെ ജീവിതം ആണ് ...ജീവിക്കണ്ടേ...അതാ നമ്മുടെയൊക്കെ അവസ്ഥ .....

ഗുലുമാല്‍ വീണ്ടും

2008-10-02T11:02:00.003+05:30

ഗുലുമാല്‍

ഗുലുമാല്‍ എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആദ്യം മനസിലേക്ക് ഓടി എത്തുന്നത് മാന്നാര്‍ മത്തായിച്ചനും
പിള്ളാരും തിരയില്‍ വരുമ്പോള്‍ കൂടെ എത്തുന്ന ആ പശ്ചാത്തല സംഗീതം ആണ് ...

"അവനവന്‍ കുരുക്കുന്ന കുരുക്ക് അഴിച്ച് എടുക്കുമ്പോള്‍ ഗുലുമാല്‍.."

ഈ ബ്ലോഗിനെ ഇങ്ങനെ നാമകരണം ചെയ്യാന്‍ ഒരു കാരണം ഉണ്ട്...എന്റെ കോളേജ്
ജീവിതത്തിലെ സുവര്‍ണ നിമിഷങ്ങളില്‍ ഗുലുമാല്‍ ഉണ്ട്......

ഗുലുമാല്‍ എന്ന കൈ എഴുത്ത് പത്രം.. പത്രം എന്ന് അതിനെ വിളിക്കാമോ
എന്ന് സംശയം ആണ്,
അത് ഒരു മഞ്ഞ പത്രം ആയിരുന്നു...മഞ്ഞ പത്രം എന്നാല്‍ മഞ്ഞ പേപ്പറില്‍ എഴുതുന്ന പത്രം...
ശ്രീമാന്‍ ഗോകുല്‍.പി.എസ് എന്ന സരസനായ മനുഷ്യന്റെ ഹാസ്യ വിരുന്ന് ആയിരുന്നു ആ ഗുലുമാല്‍....

ക്ലാസ്സില്‍ നടക്കുന്ന ചെറിയ ചെറിയ സംഭവങ്ങളെ ഹാസ്യത്തിന്റെ മേന്പൊടി ചാലിച്ചു എഴുതി ഇരുന്ന ഒറ്റ പ്രതി പത്രം..അദ്ധ്യാപകര്‍ വരെ മനസ് തുറന്നു സ്വീകരിച്ചിരുന്നു അതിനെ...

അതില്‍ ഹാസ്യമുണ്ടായിരുന്നു, പരിഹാസം ഉണ്ടായിരുന്നു, പരിഭവം ഉണ്ടായിരുന്നു....

കാലത്തിന്റെ മലവെള്ളപാച്ചിലില്‍ കോളേജ് ജീവിതം ഓര്‍മയായി, ഗുലുമാല്‍ എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞു..

ജീവിതം വിരസമായി തുടങ്ങിയ നിമിഷങ്ങളില്‍, ഗുലുമാല്‍ തിരിച്ച് കൊണ്ടു വരാം എന്ന് തോന്നി..

അങ്ങനെ ഈ ഗാന്ധി ജയന്തി ദിനത്തില്‍ ഗുലുമാല്‍ വീണ്ടും എത്തുകയാണ്...

പുതിയ രൂപത്തില്‍, പുതിയ ഭാവത്തില്‍...
ഒത്തിരി വത്യസ്തതകളോടെ ഗുലുമാല്‍ വീണ്ടും....

നിങ്ങള്‍ എല്ലാവര്കും വേണ്ടി എന്റെ ബ്ലോഗോപാഹാരം ...........